متن زیر گزیده ای از برنامه کنکاش است که در شبکه جام جم پخش شده است.
مجرى : پروتكل‏هاى يهود كدامند؟ چه از نظر تاريخى، كه بدانيم چه زمانى به وجود آمدند؟ و چه از نظر مبنايى كه ببينيم اين پروتكل‏ها ريشه در كدام انديشه، تفكر و نقطه حساس تاريخى دارند.
دكتر عباسى : صهيونيزم يك كلمه برگرفته از يك تپه در سرزمين‏هاى اشغالى فلسطين است. اما بحث از آن به عنوان يك ايدئولوژى و ريشه‏يابى آن، برمي‏گردد به آنچه كه معروف است به پروتكل‏هاى يهود. پروتكل‏هاى يهود برگرفته از بخش محدودى از تفكر قشر معدودى از افرادى است كه يهودى ناميده مي‏شوند. يعنى درصد محدودى در جامعه بزرگ يهودى وجود دارد با عنوان كانسرواتيزم كه اينها يك تيره اقليت محدودى هستند كه نگاه خاصى دارند كه اين نگاه 3 تا 4 گزاره دارد. گزاره اول اين است كه هر گاه ضرورت داشته باشد، مي‏توانند مبانى كتاب مقدس يعنى تورات را براى مقاصد خودشان تغيير بدهند.

 يعنى اين انعطاف را براى خودشان قائلند. نه تفسير كتاب مقدس بلكه حتى به نوعى تحريف را جايز مى‏دانند. مورد بعدى هم اين است كه به يك واقعيت‏هاى مشخصى معتقدند و روى آن به شدت پافشارى مى‏كنند؛ مثل تسلط بر جامعه جهانى كه اين مفاد بعداً در پروتكل يهود مى‏آيد. اولين بار پروتكل يهود در سال 1897، سه سال قبل از قرن بيستم، در كشور سوئيس قرائت شد. هجوم پليس مخفى تزار در شهر بال روسيه به يكى از انجمن‏هاى يهود، پليس آقاى تئودور هرتصل و افرادى را دستگير مى‏كند و مواردى از آنها را مى‏گيرد كه اين موارد همان پروتكل يهود است كه در سوئيس تهيه شده بود. تقريباً صدوپنج و شش سال پيش اين اتفاق مى‏افتد. حدود 8 سال بعد، سال 1905 اين مواد توسط يك كشيش روسى، از زبان عبرى به زبان روسى ترجمه مى‏شوند و زمان انقلاب بولشويكى در سال 1917 يك روزنامه نگار انگليسى از روزنامه مورنينگ پست اينها را به زبان انگليسى ترجمه مى‏كند و در سال 1920 آقاى هنريك فورد، صاحب تأسيسات و كارخانه عظيم اتومبيل سازى فورد در ديترويت آمريكا در روزنامه‏اى كه خودش صاحب امتياز آن بود، اين پروتكل يهود را به صورت سلسله‏وار منتشر مى‏كند. در سال 1921 نيز مصاحبه‏اى با نيويورك وفرد انجام مى‏دهد و در آنجا عميقاً نسبت به پروتكل‏هاى يهود اعلام خطر مى‏كند. با وجود اينكه 16 - 27 سال از انتشار عمر اين پروتكل‏ها مى‏گذرد، ولى روند حركت اقدامات جهانى جامعه صهيونيستى، به سمتى است كه اين موارد را محقق سازد. آقاى فورد، شش سال به جامعه يهودى آمريكا فشار مى‏آورند و با وجود آنكه در سال 1927 يك عذرخواهى هم مى‏كند، ولى هيچ كدام از آن ديدگاهها را مبنى بر اينكه نوعى ترديد در اين گزاره‏ها وجود دارد، پس نمى‏گيرد و اين مسئله همچنان بسط پيدا مى‏كند. تا اينكه طبيعتاً با توجه به گزاره‏هايى كه بود، تقريباً پس از جنگ جهانى دوم، تحقق مبنايى آن را در آنچه كه امروز اسرائيل، به عنوان يك رژيم صهيونيستى مى‏ناميم، صورت دادند و عمل كردند.

مجرى : اين پروتكل و مجموعه مباحثى كه در اين پروتكل‏ها مطرح مى‏شود، چگونه قابل اطلاق به صهيونيزم جهانى است و اصلاً اسرائيل چگونه بر اين مبانى شكل مى‏گيرد؟
دكتر عباسى : نظر به اينكه اين پروتكل‏ها مفاد گوناگونى دارند و در همه سرفصل‏ها، دستورالعمل‏هايى ارائه كرده‏اند و تماماً هم تحكم است، يعنى در هر كدام از پروتكل‏ها، حكم داده است كه اين گونه بايد باشيم و اين گونه بايد عمل كنيم و كاملاً دستور اجرايى داده است. لذا همه اينها مبناى دكترينال آنچه كه ايدئولوژى صهيونيزم ناميده مى‏شود، قرار مى‏گيرند. يعنى اگر ما از آن منظر نگاه كنيم و ببينيم آقاى تئودور هرتصل آنجا چه گزاره‏هايى را برمى‏تافته است، از آنجا به بعد، يعنى بعد از اعلاميه بالفور، برايشان مشخص مى‏شود كه بايد كانون توجه را روى اين منطقه بگذارند كه ارض موعود ناميده مى‏شد و از خيلى قبل به آن نظر داشتند و تحقق آن را هم بعد از فراهم آمدن امكانات جهانى ممكن ديدند. در هر حال، نكته عمده اين است كه بين پروتكل يهود و آنچه كه ايدئولوژى صهيونيزم ناميده مى‏شود، وجه اشتراك آن است كه بايد مفاد دكترينال ايدئولوژى صهيونيزم را در دل همان دكترين‏هاى يهود ديد.

مجرى : ما با كلمه اسرائيل آشنايى داريم. اما اينكه كشورى به نام اسرائيل انتخاب و اين نام برايش برگزيده مى‏شود، اين وجه تسميه از كجا مى‏آيد؟
دكتر عباسى : غالباً بينندگان عزيز در گيرنده‏هايشان صحنه‏اى را از سرزمينهاى اشغالى در همان شهر بيت المقدس يا به تعبير عبرى آن اورشليم، مى‏بينند كه در آنجا يك بناى مقدسى است كه گنبد طلايى دارد. به آن بقعه الصخره مى‏گويند. زير آن ساختمان يك صخره بزرگ است كه آن صخره براى يهود، براى مسيحيان ، براى مسلمانان، هر سه قداست دارد. قداست آن صخره براى يهودى‏ها اين است كه وقتى يعقوب، پيامبر يهوديان فلسطين مى‏شود، شب هنگام بوده است. همان شب با پهلوانى كشتى مى‏گيرند. )آن گونه كه در تورات آمده است(، تا سپيده دم كشتى ادامه مى‏يابد و آن پهلوان نمى‏تواند يعقوب را خاك كند. يعقوب صبح از او مى‏پرسد تو كيستى؟ مى‏گويد من خدا هستم و با توجه به اينكه در مقابل من مقاومت كردى، از اين به بعد ديگر عنوان تو يعقوب نيست، بلكه اسم تو اسرائيل است؛ يعنى مقاوم در برابر خدا. لفظ اسرائيل به اين معنا هست كه در كشتى كه يعقوب با خدا گرفت )آن طور كه در تورات گفته شده است(، خداوند نتوانست يعقوب را شكست بدهد و از اين جهت مقاوم در برابر خدا ناميده شد. وجه تسميه اسرائيل بر اين سرزمين اين است كه اولاً اين قوم بنى‏اسرائيل ناميده مى‏شوند و بعد هم ادعا بر اين است كه اين بقعه الصخره در شهر بيت المقدس، براى ما قداست دارد. از آنجا به بعد كه هويت و عنوان يعقوب تغيير كرد و اسمش اسرائيل شد، براى ما موضوعيت دارد. در كتاب مقدس، عهد عتيق يا تورات، چنين مى‏آيد كه چون در آن مبارزه و كشمكش، خدا ضربه‏اى به ران راست يعقوب وارد مى‏كند، بر همين اساس تا امروز قوم يهود هيچگاه از ران راست گوشت ذبح شده استفاده نكرده‏اند. از اين جهت كلمه اسرائيل هم به خود اين قوم، هم به آن پيامبر و هم به اين كشورى كه طبيعتاً فلسطين را غصب كردند، اطلاق كردند.

مجرى : اگر بپذيريم كه پروتكل يهود مبناى تشكيل صهيونيزم بين‏الملل قرار گرفت، ددر اين پروتكل و اساساً در اين مجموعه صهيونيزم دكترين سياسى صهيونيزم چگونه رقم مى‏خورد؟
دكتر عباسى : نكته بسيار مهمى است، يعنى اينكه كاملاً به كاسموپولتييزم يا به جهان وطنى تكيه مى‏كند. در پروتكل، اول اشاره جدى دارد به اين مسئله كه حق، چيزى نيست جز اعمال زور، يعنى هرگاه ما از حق صحبت مى‏كنيم، يعنى از اعمال زور صحبت مى‏كنيم. هر كس زور بيشترى دارد او از حق بيشترى نيز برخوردار است. اين عين جمله‏اى است كه در پروتكل اول آمده است. مبناى شرعى ندارد و تنها همان اقليت آن را قبول دارند و يهوديان در سراسر دنيا با خيلى از اينها به شدت مخالفت كردند. آن اقليتى كه اين موارد را رقم زدند، قائل به اين هستند كه هر وقت ضرورت داشت بايد كتاب مقدس را در راستاى مقاصدشان تحريف كنند. در عين حال مى‏گويند ما به جهان وطنى معتقديم، منتها اشكالى كه وجود دارد اين است كه برخلاف مسيحيت يا اسلام يا ساير اديان و مذاهب، كسى نمى‏تواند از بيرون يهوديت، وارد اين بشود و يهودى شود. در واقع يهودى‏ها به نوعى نژادپرستى قائل هستند و معتقدند كه فقط يهودى‏ها از نژاد سامى هستند و كسى از بيرون اين نژاد نمى‏تواند يهودى شود و چون از اين قاعده استفاده مى‏كنند، پس جمعيت آنها خيلى تكثير نمى‏شود و چون اقليت هستند، معتقدند براى حكومت جهانى بايستى منابع و مصادر قدرت را در جهان در اختيار گرفت يعنى يا به صورت سايه حكومت كرد يا منابع قدرت از بالا به صورت سلطنت يهود - داوودى، در دست گرفت. يهود كه همان قوم يهود است، آنچه داوودى‏ها ناميده مى‏شوند، مبتنى بر همان ستاره داوود است . پس از مسئله جهان وطنى كه مفاد اصلى پروتكل يهود است، در عرصه سياسى معتقدند ما بايد آنچه كه تفكر ليبرال يا ليبرال سياسى ناميده مى‏شود، بسط بدهيم؛ يعنى آنچه را كه آزاديخواهى ناميده مى‏شود، گسترش دهيم. آزاديخواهى منتج و منجر به اين خواهد شد كه حكومت‏ها تضعيف بشوند و يكى پس از ديگرى فرو بپاشند و مجدداً احيا گردند و مجدداً برخيزند و دوباره اينها را تضعيف كنيم. اين پروسه و چرخه باعث مى‏شود كه رشد و تعالى ملتها همواره در گيرودار كشمكش باشد. از اين نظر، مى‏توان بر هر كشور جداگانه حكومت كرد. فرآيندى كه دنبال مى‏كنند استفاده از همان مثلث زر و زور و تزوير است كه گزاره تزوير را اينجا با مسئله زور تلفيق مى‏كنند. اما در هر حال سياست كلانى كه رقم خوردهاست برابر آنچه كه آقاى هانرى فورد در مستندات خود و در بحث پروتكل يهود مى‏نويسد، تا اين لحظه اينها عميقاً مبتنى بر همين پلان حركت كردند. )يعنى تا سال 1921). وقتى اين را تا به امروز مانيتورينگ مى‏كنيم، مى‏بينم آن سياست، سياسى ببوده كه كاملاً منابع و مصادر قدرت سياسى جهانى را در اختيار خودش گرفته و از اين فرصت استفاده كرده است و تلاش مى‏كند پهنه حكومت جهانى يهود محقق كند.