|
انقلاب جهاني امام مهدي(عج) |
|
|
|
۰۶ خرداد ۱۳۸۵ |
|
صفحه 2 از 2
فن آوري نوين وخلأ معنوي
فن آوري هاي پيشرفته مبتني بر خلأ معنوي بيشتر شبيه به بمبي است كه در دست كودكي قرار دارد. مشكلات زيستي محيطي و گرم شدن زمين، اين كره ي خاكي را با ناهماهنگي هاي بزرگي مواجه مي سازد. مواد مخدر جوانان را از بين مي برد، انحراف هاي جنسي خانواده را از هم مي پاشد.
آنچنانكه قرآن خبر مي دهد، زماني فرعون با تمامي تكبر خود، فرياد بر مي آورد كه: «اي هامان! خشتي در آتش، پخته و از آن برايم قصري بلندپايه بساز تا ا زخداي موسي اطلاع يابم»5 و امروز هم فرعون مدرن فرياد مي زند و به هامان خود دستور مي دهد: «برايم مهندسي ژنتيك بساز تا با تغيير دادن مخلوقات و وضع نظام خود بر روي زمين، به استقلال از خداي انجيل برسم». اين نظام امروزي كه انسان در آن نه تنها خود را از خدا مستغني مي داند، بلكه مي خواهد كار خدا را هم به عهده گيرد در نهايت به فاجعه اي جهاني منتهي مي شود.
امام جعفر صادق(ع) مي فرمايد: «منجي عالم كه در پس پرده ي غيبت به سر مي برد، ظهور نمي كند مگر اين كه نه نفر از ده نفر بر روي زمين از بين رفته باشد».6
فقط در آن زمان است كه مردم جهان سيستم ارزشي مبتني بر عقل بشري را از خود دور مي كنند و البته اين كار به يك باره رخ نمي دهد. همانطور كه مردم زير يوغ كمونيسم، يك باره راه خدا را اختيار نكردند و به جاي گمراهي اول ،به گمراهي ديگري يعني به دمكراسي مبتني بر سكولاريسم پناه بردند. به اين ترتيب، عقل هاي بشري دوباره نظام نويني بنا مي كند كه قهراً به بن بست خواهد رسيد و اين دور ادامه پيدا مي كند تا بشر كاملاً خسته شود، آن گاه اكثر مردم جهان از مصلحت انديشي هاي انساني سير مي شوند و جامعه ي بشر كه از ميان آنان بيشتر ستم ديدگان خواهند بود آرزوي رسيدن به حق و عدالت مي كنند، ولي چون آن را در زمين نخواهنديافت تمام، اميدشان به آسمان معطوف مي شود و اين حالت بشر در آن روز، همان تحقق شرايط ظهور منجي بزرگ عالم، يعني مهدي موعود(ع) مي باشد.
تا چه زمان بايد منتظر بود؟
سؤالي كه مطرح مي شود اين است كه آيا بايد همچنان منتظر او باشيم در حالي كه شرارت در حال افزايش است؟
بشر بايد تا زماني منتظر او باشد كه همه ي مدل هاي خود را تجربه كرده باشد و بفهمد كه قوانين ساخت بشر، ناقص و ناتمام است و او را به هلاكت هدايت مي كند و نيز دريابد كه يگانه راه نجات و پناه او در الگوي الهي است. علاوه بر اين ، خدا مي خواهد بهانه ي كساني را كه - اگر امام مهدي(ع) پس از اولين بحران ظهور مي كرد - مي گفتند : ما هم اين كار را مي توانستيم انجام دهيم، دفع كند.7
مگر خدا موسي(ع) را به يهوديان پس از اولين استغاثه آنان فرستاد؟ خير! خدا آنان را به امتحان هاي طولاني و بزرگ مبتلا ساخت و آنان چنان به خفقان و نااميدي رسيدند كه ديگر راهي جز توجه به خدا نداشتند، اين جا بود كه حضرت موسي(ع) به سوي آنان فرستاده شد. بعد از اين خداي متعال آنان را بر تمامي اقوام جهان برتري داد. از آسمان برايشان غذا نازل مي كردو پيامبران زيادي براي هدايتشان فرستاد، اما آنان ازخود ناسپاسي و بي عدالتي نشان دادند و آن نعمات الهي به نفرين تبديل شد.
ظهور حضرت مهدي(ع)
در مفطع زماني نزديك به ظهور منجي عالم، حضرت مهد(ع) جهان در غل و زنجير ابرقدرت ها و انحصار طلبان مختلفي خواهد بود و مردم آن زمان، مانند قوم موسي(ع) آرزوي عدالت و نجات را خواهند داشت، ولي هيچ راهي براي خلاصي از آن وضع اسف بار نخواهند يافت.
البته ظهور مهدي(ع) باعث نمي شود به خودي خود آن وضع از بين برود. هيچ كس حاضر نيست امتيازاتي كه دارد با اختيار خود از دست بدهد و آن طور كه از روايات استفاده مي شود. حضرت مهدي(ع) همراه با 313 نفر از ياران خود (يعني به عدد سربازان جنگ بدر)8 مسلحانه قيام مي كنند تا ستم گران جهاني را از پاي در آورند. بعد از اين قيام، بسياري از مسلمانان (كه طبق نقل روايات بيشتر اهل يمن هستند) به لشكر امام ملحق مي شوند. با كشتار و خونريزي زياد، جاي جاي گيتي به دست سپاه امام مهدي(ع) مي افتد و تنها بعد از هشت ماه،9 براي اولين بار در تاريخ تمام كره ي زمين به زير پرچم اسلام در مي آيد. همه ي آن كساني كه به مخالفت با نظام وحدت الهي برخيزند كشته مي شوند كه بيشتر اين مخالفان اين نظام در بين يهوديان خواهند بود. به اين ترتيب شرور در زمين به طور ريشه اي قطع خواهد شد و مقدمات شكوفايي كامل تمدن بشري در تمام ابعاد و نيز شرايط توسعه ي علم و دانش بشري تا مرزهاي غير قابل پيش بيني فراهم مي شود.
امام جعفر صادق(ع) مي فرمايد: «علم به 27 قسم (حرف) تقسيم شده است كه تنها دو قسم از آن تا ظهور امام مهدي(ع) كشف مي شود، ولي هنگامي كه مجدد ما كه در پس پرده غيبت به سر مي برد ظهور كرد بقيه 25 قسم علم را آزاد مي كند و دراختيار بشر قرار مي دهد.»10
سطح علمي بشر امروز در مقايسه با آن چه در زمان امام مهدي(عج) خواهد آمد، به منزله ي عصر حجر است. برخي تفاسير نشان مي دهد مردم آن روز به آساني خواهند توانست ميان كرات آسماني سفر كنند (در حالي كه امروز نمي توانند حتي پس از چند ماه تلاش سربازان مرده روسي را از زير دريايي در حدود صد متري عمق دريا، بيرون آورند). همه ي اينها با منطق قرآن كه مي فرمايد: «خداي متعال آسمان و زمين را به خاطر انسان خلق كرد و مسخر او ساخت»11 سازگار است و اگر انسان قادر نباشد فراتر از كره ماه رود پس معناي اين حقيقت كه افلاك آسماني به تسخير انسان در آمده اند چه خواهد بود؟
بنابر توصيف روايات از آن زمان، مردم آن زمان مهربان و دلگرم و با هم با عطوفت و اخلاص رفتار مي كنند. در آن روز همه جا امنيت و آرامش حكم فرما است؛ زيرا هيچ كس آرزوي آزار ديگري را نيز در ذهن خود پرورش نخواهد داد. اوضاع اقتصادي جهان بهبود اساسي خواهد يافت. باران به اندازه كافي بر همه جاي زمين خواهد باريد. لذا زمين پر از انواع خوردني ها و ميوه و سبزي خواهد شد.12
اختراعات مهمي در زمينه ي كشاورزي به عرصه ي ظهور خواهد رسيد و ارتباط بين مناطق مختلف زمين بسيار گسترده تر خواهد شد. مردم بيشتر به سوي خدا تمايل پيدا مي كنند تا به سوي گناه.
«يوزف مارفي» روان شناس آمريكايي، اخيراً در كتاب خود به نام «قدرت وجدان» تفسير جالبي از امكانات بالقوه ي دانش بشري ارائه كرده است. او با تأكيد مي گويد انسان هنوز از امكانات بالقوه وهنگفتي كه در سمت راست مغز خود دارد استفاده نكرده است. طبق نظر او امكان استفاده ي عمومي مدرم از اين قسمت مغز منوط به دستيابي آنها به سطح معيني از عدالت وصداقت است.
نتيجه گيري
با توجه به اين كه طبق قانون كلي الهي ، ماده تحت نفوذ روح است، معلوم مي شود جامعه ي بشري تا به كمال روحي خود نرسيده باشد نمي تواند به كمال زندگي مادي برسد. پس ظاهر حكايت از درون دارد، اگر در درون خرابي و ناهماهنگي باشد بيرون نيز خراب خواهد بود.
ابراهيم آود يچ
مترجم: مرصاد حاج آليچ
پي نوشت ها:
1- Saosijant.
2- الانبياء : 21 / 105 .
3- النور : 24 / 55 .
4- القصص : 28 / 38 .
5- المجلسي ، (العلامه) محمد باقر، بحارالانوار ، ج 52 ، ص 244 .
6- عن الصادق(ع): «ما يكون هذا الامر حتي لا يبقي صنف من الناس الا و قد ولوا علي الناس حتي لا يقول قائل انا لو ولينا لعدلنا ثم يقوم القائم بالحق و العدل» (النعماني ، محمد بن ابراهيم، الغيبه ، ص 274 ، ح 53).
7- عن رسول الله(ص) : «يا علي ان قائمنا اذا خرج بجتمع اليه ثلاثمأه و ثلاثه عشر رجلاً عدد رجال بدر» (الخزاز القمي ، علي بن محمد، كقايه الاثر ، ص 263).
8- عن علي(ع): «لا يعطيهم الا السيف يضع السيف علي عاتقه ثمانيه عشر هرجاً حتي يقولوا والله ما هذا من ولد فاطمه(س) لو كان من ولدها لرحمنا» (ابن حماد المروزي ، الفتن ، ج 1 ، ص 350 ، ح 1011).
9- المجلسي ، (العلامه) محمدباقر، بحار الانوار ، ج 52 ، ص 336 .
10- العنكبوت : 29 / 61 .
11- امام علي(ع) : «و لو قد قام قائمنا لانزلت السماء فطرها و لاخرجت الارض نباتها و لذهبت الشحناء من قلوب العباد و لمصطلحت السباع و البهائم حتي تمشي المرأه بين العراق الي الشام لا تضع قدميها الا علي النبات وعلي رأسها زينتها و لا يهيجها سبع و لا تخافه» (الصدوق ، (الشيخ) محمد بن علي بن بابويه القمي ، الخصال ، ص 626 ، ح 10).
|
مقالات 
