اگر چه واژه ي صهيونيسم برگرفته از نام کوهي است که در قدس شريف قرار دارد ودر گذشته نه چندان دور تلاش هايي صورت گرفت تا نام صهيون نخست به بيت المقدس و سپس به سر تا سر فلسطين اطلاق گردد و بعدآ نيز به يک جنبش سياسي که هدف آن تحقق انديشه سياسي بر پايي دولت مستقلي براي يهوديان تبديل شد و به گفته ي تئودور هرتسل در اولين کنگره يهود که در سال 1897 ميلادي برگزار شده بود "صهيونيسم را در واقع حرکت ملت يهود براي رسيدن به فلسطين دانسته بود . و قبل از او نيز "ناتان پيرنيوم " اين واژه را بکار برده بود .اما برخي بر اين باورند که نوع حرکت وتلاش اين گروه ،با آن دسته از يهودياني که در طول تاريخ به قتل و جنايت و زير پا گذاشتن فرامين حضرت موسي (ع)پرداخته و همواره در مورد سرزنش انبياء زمان خود موضع گرفته واقدامات غيرانساني انجام مي داده اند، يکسان بوده است و لذا شايد تا قبل از سا ل 1890 که "پيرنيوم" و پس از آن "هرتزل" وازه ي صهيونيسم را بکار بردند ،نمي توانستيم وازه ي مناسبي براي آن بيابيم ، چرا که معتقديم بين يهوديان موحد و خداپرست و طايفه قاتل و غاصب و جنايتکار اين قوم تفاوتها يي اساسي وجود دارد .

اما امروزه واژه ي صهيونيسم کار همه آناني که قصد تفکيک ،يهوديان خداپرست ازبخش ملعون اين قوم را دارند را آسان تر کرده است ،بديهي است با خواندن اين نوشتار هر جا به مواردي از کتاب انجيل بر مي خوريم که يهوديان مورد نکوهش و سرزنش انبياء قرار گرفته اند ،ما هم ترجيح مي دهيم در خصوص ايشان "وازه ي صهيونيسم "را بکار ببريم .

به هر تقديرعلاوه بر تمامي انبياء بني اسرائيل که همواره مورد آزار واذيت صهيونيست ها قرار گرفته ودر برخي موارد بي رحمانه به شهادت رسيده اند، حضرت عيسي (ع) نيز بسيار مورد آزار و اذيت صهيونيست ها قرار گرفتند که در نهايت درقالب توطئه اي اقدام به قتل آن پيامبر بزرگوار الهي نمودند ، ما در اين نوشتاردر صدد بيان گوشه هائي از آياتي از اناجيل هستيم که به بيان نقش صهيونيست ها و اقدام آنان براي کشتن پيامبران مي پردازد.

که با توجه به اين آيات به گوشه ای از عقايد حضرت عيسي (ع) در مورد اين طايفه نيز واقف مي شويم ، به عنوان نمونه حضرت عيسي (ع) خطاب به اورشليم چنين مي فرمايد :"اي اورشليم اي شهري که پيامبران را کشتي و رسولان خدا را سنگسار کردي و.....

اين را نيز به شما بگويم که ديگر مرا نخواهيد ديد تا وقتي که آماده باشيد کسي را که خدا براي شما مي فرستد بپذيريد "(1)

و در جاي ديگر خطاب به بزرگان صهيونيسم چنين مي فرمايد :"واي به حالتان اي علماي ديني و فريسيان رياکار !براي شما پيامبران که اجدادتان کشتند،با دست خود بناي يادبود مي سازيد و قبر مقدسين را که به دست آنان کشته شدند ،تزيين مي کنيد و مي گوييد :اگر ما بجاي اجدادمان بوديم ،پيامبران را نمي کشتيم ،اما با اين گفته به زبان خود اعلام مي داريد که فرزندان قاتلان انبياء هستيد شما قدم به قدم از آنان پيروي مي کنيد (2)وبدين سان حضرت عيسي (ع) نيز جريان کشتن انبياءتوسط صهيونيست ها را يک جريان تاريخي مي داند که نسل به نسل ،از پدران به فرزندان منتقل شده است و مجازات اين اعمال جنايتکارانه را نيز آتش جهنم مي داند و حتي در جايي از سخنان خود خطاب به صهيونيست ها آنان را عامل قتل و آواره گي و ضرب و شتم ف نه تنها انبياء الهي که مردان حکيم الهي مي داند و مي فرمايد :"من ،انبياء و مردان حکيم و روحاني را بسوي شما مي فرستم و شما بعضي را به دار خواهيد کشيد و بعضي را در عبادتگاههاي خود زير ضربه هاي شلاق گرفته ،شهر به شهر آواره خواهيد کرد ".(3)

البته اين گفته ،بسيار شبيه آيه اي در قران است که مي فرمايد "کساني که پيامبران و مردان حکيم الهي را به ناحق مي کشتند به عذاب جهنم بشارت بدهيد "(4)

آنقدر بحث در اين زمينه زيباست که خود آيات انجيل کفايت مي کند ،ولازم به توضيحي در اين خصوص نيست ،حضرت عيسي (ع) به غير از کشتن انبياء و مردان بزرگ روحاني ،از جنايات ديگر صهيونيست ها که در قالب تهمت زدن و آزار رساندن به انبياء مي باشد نيز پرده بر مي دارد و خطاب به حواريون مي فرمايد :"هر گاه بخاطر من شما را ناسزا گفته ،آزار رسانند و به شما تهمت زنند ،شاد باشيد و.....بدانيد که با پيامبران گذشته نيز چنين کردند "(5)

از جمله اهانت هايي که به پيامبران شده است تهمت ديوانگي است که در انجيل نيز به آن اشاره شده است ،حضرت عيسي (ع) خطاب به قوم صهيونيست مي فرمايد :"درباره يحيي که لب به شراب نمي زد و اغلب روزه دار بود مي گوييد :ديوانه است ".(6)

اقدام به قتل حضرت عيسي (ع) که به کرات اتفاق افتاد نيز از جمله اموري است که که در انجيل به آن نيز پرداخته و قساوت قلب صهيونيست ها را در قالب کلماتي چنين بيان مي کند :"فريسي ها گرد آمدند و توطئه چيدند تا عيسي را بگيرند و بکشند ،اما عيسي از نقشه آنان با خبر بود "(7)

البته بخشي از جناياتي که صهيونيست ها در حق حواريون و حضرت عيسي روا مي داشتند ،از آنجا نشات مي گرفت که اصولآ آنان نمي خواستند باور کنند که پيش بيني های انبياء گذشته که مسيح (ع) خواهد آمدبا تولد حضرت عيسي (ع) تحقق يافته است? و لذا هنوز هم بر اين باورند که عيسي بن مريم (ع) همان مسيح موعود نيست و بنابراين ريختن خون او مباح بوده است، آنان حتي چنين برخوردي را با پيامبر اسلام داشتند و گويا خط اهانت به پيامبران و آزار آنان و در نهايت به شهادت رساندن آنان ،به نوعي پس از ايشان نيز بايستي در قالب کتاب هاي آيات شيطاني و کاريکاتورها که پيامبر بزرگوار اسلام را مورد حمله قرار مي دادند و يا فيلم "آخرين وسوسه هاي مسيح "همه آبشخور يک جريان منفورفکری تاريخي هستند.

صهيونيست ها ي جنايتکار ،اگر در زمان حضور حضرت مسيح (ع) او را ناجوانمردانه شيطان مي ناميدند ،چگونه بايد انتظار داشت که در غياب او به اسم آزادي بيان به پيامبران بزرگوار خداوند اهانت نکنند ؟

شايد بهترين جمله اي که مي توان در خصوص اين قوم ستمگر عنوان نمود ،هماني باشد که حضرت عيسي(ع) از قول اشعياي نبي (ع) مي فرمايد :"ايشان مي شنوند ولي نمي فهمند ،نگاه مي کنند ولي نمي بينند ،زيرا فکر ايشان از کار افتاده ،گوشهايشان سنگين شده و چشمهايشان بسته شده است (8) و چقدر زيبا اين جملات با آيه شريفه ي قران تطبيق و همخواني دارد که "اينان کرند، کورند و نادانند و بسوي خدا باز نمي گردند."

البته در ديگر اناجيل (لوقا ، يوحنا ، مرقس ) پيروان حضرت مسيح (ع) مورد تهمت ها و آزار ها و در نهايت شهادت که از جانب صهيونيست ها درحق مسيحيان مومن و شخص حضرت مسيح (ع) به کرات بيان شده است که بدليل شباهت هاي فراوان از ذکر آنان صرف نظر گرديد وفقط "انجيل متي " مورد بررسي قرار گرفت.

در پايان ذکر يک نکته ضروري و مهم است و آن اينکه در تورات نيز از جنايات صهيونيست ها در حق قوم مومن بني اسرائيل و پيامبران عظيم الشان الهي به وفورمواردی ذکرشده واشاراتي به ميان آمده است و در يک کلمه مي توان گفت که صهيونيسم ،دشمن تمامي مومنين ،اعم از مسيحي و يهودي و مسلمان بوده و اهانت به يک پيامبر هم در حکم اهانت به تمامي انبياء محسوب مي شود و طراحان و سازندگان برنامه هايي که به اهانت به ساحت مقدس پيامبر اسلام منجر شد ،همه از يک جريان پليد و جنايتکار در تاريخ به نام صهيونيسم ريشه مي گيرد و لذا مسلملنان اقدام زشت روزنامه هاي غربي را به حساب مسيحيان اروپا نمي گذارند ، وصهيونيسم را در توطئه ديگر خود که جبهه بندی ميان مسلمانان ومسيحيان ودر نهايت راه اندازی جنگ صليبي ديگری است نا کام خواهند گذاشت ،چرا که همه با هم به يک خدا وبه يک مبداء ومعاد ايمان داشته وهمگي منتظر ظهور حضرت مسيح (ع)بوده ومسلمانان قرار گرفتن آن پيامبر بزرگ الهي را در کنار حضرت مهدي (عج) نشان از وحدت و همدلي پيروان آئين های الهي در مقابل جبهه متحد کفر و استکبار دارد .واگر در آينده بنا باشد جنگي ناخواسته در جهان روی دهد ، اين بار نه جنگ ميان مسيحيان ومسلمانان که جنگ ميان مومنين به خداوند ومستضعفين جهان از يک سو واستکبار جهاني به سرکردگي غرب سکولاراز سوی ديگر خواهد بود.

دکتر مجيد گودرزی

منابع:
1- انجيل متي فصل 23 بند 37 و 39
2- انجيل متي فصل23 بند 29 تا 32
3- انجيل متي فصل23 بند 34
4-قران کريم
5- انجيل متي فصل5 بند 11و 12
6- انجيل متي فصل11 بند 18
7- انجيل متي فصل12 بند 14
8- انجيل متي فصل13 بند 14 و 15