|
۰۲ بهمن ۱۳۸۲ |
|
صفحه 2 از 3 مسيحيان صهيونيست چگونه از اسرائيل حمايت مىكنند؟ به عقيده مسيحيان صهيونيست و جدايى طلبان، حمايت نكردن از اسرائيل قرار گرفتن در صف مخالفين با اهداف خداست. حمايت از اسرائيل از طريق اشكال مختلفى صورت مىگيرد: 1. مالى 2. نظامى 3. تبليغات 4. خدمت در نيروى نظامى اسرائيل 5. تكفل بازگرداندن جمعيت مهاجر يهود 6. بشردوستى 7. دعا براى اسرائيل 8. اقدامات سياسى 9. حمايتهاى متفرقه اين براى فلسطين چه معنايى دارد؟ چون مجال صحبت درباره تمام نكات بالا نيست، بايد مثالى را ذكر كنم. در سال 1982 اسرائيل به لبنان حمله كرد. يك سخنگوى مسيحى صهيونيست كه با »اورشليم پست« مصاحبه داشت توضيحات زير را بيان كرد: »ما (مسيحيان صهيونيست) صهيونيستهاى بهترى از شما اسرائيليها هستيم. شما خيلى سازشپذير هستيد و بسيار راغب به مصالحه مىباشد.« او اسرائيل را وادار كرد تا امنيت »حقوق خدادادى سرزمين« را با اعمال تجاوزگرانه بيشتر براى ساخت مسكنهاى يهودى در كرانه غربى تأمين كند. هماگونه كه مىبينيد، فلسطينيان فقط با كشور قدرتمند اسرائيل روبرو نيستند، آنها دشمن پنهان ديگرى در ميان مسيحيان صهيونيست دارند. اين مسيحيان كه در مواقعى بسيار خوشخيالاند، خود را نه تنها در حال كمك به كشور صهيونيستها مىدانند، بلكه خود را تسريعكننده روند بازگشت مسيح(ع) به شمار مىآورند. مسيحيان صهيونيست اساس خداشناسىشان را بر خودبينى بنا نهادهاند. پيام حقيقى كتاب مقدس چيست؟ آيا خدا نگران حقوق و رفاه اجتماعى جمعيت فلسطينى اين سرزمين نيست؟ آيا مسيحيان صهيونيست با توجه به كتاب مقدس و با تفاسير به گزين شده خود عدالت را اجرا مىكنند؟ آيا فقط مسيحيان صهيونيست تفاسير انجيلى دارند؟ بگذاريد به كتاب مقدس به صورت همهجانبه بنگريم، هم كتاب عهد قديم و هم عهد جديد. من فكر مىكنم كه مسيحيان صهيونيست در رد ارتباط بين دو كتاب و اينكه آيا كتاب عهد جديد، كتاب ديگر را باطل مىكند در اشتباهند. ما بايد به كتاب مقدس با ديد مسيحى بنگريم. رساله عبرانيان همه چيز آشكارا به ما مىگويد: »زيرا كه چون شريعت سايه نعمتهاى آينده است، نه نفس صورت آن چيزها، آن هرگز نمىتواند هر سال به همان قربانيهائى كه پيوسته مىگذرانند تقرّب جويندگان را كامل گرداند. (1: 10 رساله عبرانيان) (همچنين 6 - 1: 8 رساله عبرانيان - 17 - 16: 2 كتاب عهد جديد) در كتاب عهد عتيق، وحىها از طرف خداوند در سايه پيشگويى و تصورات بيان شده. ما در كتاب عهد جديد، واقعيت و مفاهيم را داريم. من مىخواهم به چيزى كه واقعيت دارد و به فرزند خداوند، عيسى مسيح(ع) الهام شده توجه كنم. »در گذشته خداوند با اجداد ما از طريق انبيا و يا روشهاى گوناگونى صحبت كرد. اما در اين روزها او از طريق فرزند خود با ما سخن گفته، كسى كه او را وارث همه چيز كرد و كسى كه از طريق او جهان را ساخت.« (2 - 1: 1 رساله عبرانيان) همچنين آدمى تعجب مىكند كه يك قول چند بار بايد اجرا شود. مردم بنى اسرائيل تحت رهبرى يوشع(ع) به سرزمين موعود رفتند و آن را مالك شدند. ما در 23: 11 يوشع مىخوانيم: »پس يوشع تمامى زمين را برحسب آنچه خداوند به موسى گفته بود و يوشع آن را به بنى اسرائيل برحسب فرقهها و اسباط ايشان به ملكيّت بخشيد و زمين از جنگ آرام گرفت.« هجوم به كنعان توسط يوشع بن نون بسيارى از مسيحيان علت اجازت خداوند به يوشع براى نابودى آموريان، :HiHites Hivites و غيره را ناديده مىگيرند. اين علت بت پرستى و فساد آنان بود. در كتاب دوم تورات و بعدها در كتاب يوشع روشن شده كه اقوام اجازه دارند براى محك زدن ارتباط اسرائيل با خدا باقى بمانند. خدا به اين قوم 400 سال مهلت داد تا توبه كنند به ابراهيم(ع) گفت: »و در پشت چهارم به اينجا خواهند برگشت زيرا گناه آموريان هنوز تمام نشده است.« 16: Gen 15 بالاخره زمان بخشش پايان يافت و يوشع سرزمين را گرفت. گرچه بعدها كه پادشاهان اسرائيل همان گناهان را مانند آموريان تكرار كردند، فتواى خداوند شامل حال اسرائيل شد، همانطور كه شامل حال آموريان شده بود و آنها از سرزمين بيرون رانده شدند. بنابراين خداوند استثنا قائل نمىشود. فلسطينيان دشمن خداوند نيستند به ياد داشته باشيم كه اعراب فلسطينى بت پرست نيستند. آنها خداى ابراهيم را عبادت مىكنند. معيارهاى اخلاقى فلسطينيان در كل، بيشتر آمريكاييها را به شرم وامىدارد. چيزى كه امروز براى فلسطينيان در حال اتفاق است يقيناً فتوايى از طرف خدا نيست، بلكه نتيجه طمع سياسى و رفتار غير سياسى بشر بر ضد بشر است. نسل ابراهيم چه كسانى هستند؟ كتاب مقدس نمىگويد كه »خدا سرزمين را به يهوديان داده«، چيزى كه مىگويد اين است كه خداوند سرزمين را به ثمره ابراهيم(ع) نويد داده است. دو كتاب عهد عتيق و جديد هر دو تصديق مىكنند كه پيمان ابراهيم بر اساس ايمان و فرمانبردارى است، نهنژاد و نسل جسمانى. بعضى از رياكاران به عيسى(ع) گفتند: »ابراهيم پدر ماست«. عيسى(ع) به آنها جواب داد: »اگر شما فرزندان ابراهيم بوديد، اعمال ابراهيم را به جا مىآورديد.« پل همين مطلب را به گونهاى زيبا بيان مىكند: »اگر شما به مسيح(ع) تعلق داريد، پس بر اساس پيمان ثمره و وارث ابراهيم هستيد.« ممكن است زمانى يهوديان، مردم منتخب خداوند بوده باشند، اما بعد از آمدن عيسى(ع) »تمام كسانى كه عيسى(ع) را پذيرفتند فرزندان خداوند شدند.« (12: 1 يوحنا)
|