سلطنت لابي صهيونيست‌ها بر سر خاخام‌هاي يهودي آمريكا، به زيان دين يهود انجاميده است؛ به گونه‌اي كه به گفته منابع آمريكايي، بخش‌هايي از جمعيت يهوديان آمريكا براي تقويت احساس مذهبي خود و رهايي از جنايت‌هاي اسرائيل كه با نام دين يهود انجام مي‌شود، به بودا و بوديسم گرايش پيدا كرده و آييني جديد براي خود ساخته‌اند. آييني همانند صوفيان جديد و آپارتماني كه به نظر مي‌رسد زيان آن در درجه نخست متوجه تحريف‌هايي است كه خاخام‌هاي يهودي در اين دين الهي ايجاد كرده و با اعمال خويش، پيروان خود را به سوي آيين‌هاي بشري سوق مي‌دهند.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، روزنامه آمريكايي «لوس‌آنجلس‌تايمز» در گزارشي نوشت: «جوبو»ها به تازگي به تركيب عبادت‌هاي يهوديت و خلوت بوديسم دست زده‌اند و بيشتر طرفداران اين روش نيز با همه تناقض‌ها كنار آمده‌اند.

در اتاق خانمي كه خود را «توپول» 37 ساله معرفي مي‌كند، محرابي زده شده كه در آن، يك مجسمه بودا و يك سنگ رنگ شده منقش به كلمه عبري صلح يعني «شالوم» را داراست. در ماه آوريل او عيد Zenseder را جشن گرفت كه در آن آزادي بني‌اسرائيل از مصر را با آزادي بودا از رنج و دردها مقايسه مي‌كنند.

توپول 37 ساله مي‌گويد: «من يك يهودي بودايي هستم. روش بودايي من مطمئنا من را يك يهودي قوي‌تر كرده است»!

در حالي كه بوديسم، باعث تقويت يهوديت خانم توپول شده و به وي احساس روحانيت عميق‌تري را نيز داده، براي «ديويد گورتل» 41 ساله، ايجاد سردرگمي‌هايي كرده است. او در مورد ممنوعيت پرستش مجسمه و صورت‌هاي ساخته‌شده در يهوديت به مشكل برخورده است و مي‌گويد: نمي‌توانم مجسمه بودا را در منزلم بگذارم.

نگاهي به سردرگمي‌هاي گورتل و اعتماد توپول، نشان مي‌دهد كه تجربيات جوبوها، حتي در داخل يك مركز بودايي در سانتامونيكا چقدر متفاوت است. اين امر همچنين نشان‌دهنده نفوذ بوديسم است كه عده زيادي از آن يهودي‌ها از آن پيروي مي‌كنند.

آخرين آمار گرفته‌شده از جوبوها در دهه 70 بود و هم‌اكنون نيز آمار دقيقي از آنان در دسترس نيست. اكثريت جمعيت سه ميليوني بوداييان آمريكا را آسيا‌يي‌ها تشكيل مي‌دهند، اما بنا بر برآوردها، 30 درصد تازه‌بودايي‌شده‌ها يهودي هستند كه با جمعيت شش ميليوني يهوديان آمريكا مقايسه مي‌شوند.

«آلن لو» كه پيش از خاخام شدن، حدود ده سال در مورد بوديسم تحقيق مي‌كرد، يكي از تضادها را اعتقاد به يك خداوند در يهوديت و نبود يك وجود ماورايي فوق‌العاده در بوديسم مي‌داند.
پرسشي كه در اينجا ايجاد مي‌شود، اين است كه آيا مي‌توانيم يك يهودي باشيم و به خدا اعتقاد نداشته باشيم؟
عده‌اي اين امر را وابسته به تعريف شخصي هر انساني از خدا مي‌دانند.

در صورتي كه بوديسم را به صورت دگم نگاه نكنيم، آن‌گاه مي‌بينيم كه بوديسم نيز هيچ‌گاه چيزي را رد نمي‌كند، حتي ايده وجود خدا را؛ بنابراين، در اين زمينه بسيار متفاوت از يهوديت است كه بر پايه سنني مانند انجام آيين‌ها، قوانين و عبادت‌هاي مذهبي بنا شده است؛ مانند مراسم كاديش (دعا براي مرده).

حال چه چيزي باعث جذب يهوديان به بوديسم شده است؟
«لي روزنتال» 59 ساله به محض بازگشت از جنگ ويتنام، دو فرزند خود را پس از تولدشان از دست داد و سپس شوهرش نيز دچار سرطان شد. او مي‌گويد: هيچ توجيه روحي براي اين امر نداشت تا اين‌كه كتابي در مورد بوديسم را مطالعه كرد.

او مي‌گويد: «اين كتاب به جاي حرف‌هاي شيرين اطرافيانم، درد و رنج من را تفسير كرد؛ زندگي سخت و دردناك است، به جاي فرار كردن از آن، با آن كنار بياييم».
«دالايي لاما»، رهبر بوداييان جهان مي‌گويد: «اگر مشكل داريد و هيچ راهي براي حل آن نداريد، ديگر نگراني و ناراحتي از آن، موردي ندارد و اگر راه‌حلي دارد، باز هم نگراني بي‌مورد است. با اين درك، مبارزه‌طلبي را كنار گذاشته و به لذت مي‌رسيم؛ بوديسم تاريخ بلندمدتي از پذيرفته شدن در فرهنگ‌هاي جديد دارد.

بوديسم، نخستين بار حدود شش قرن پيش از ميلاد مسيح توسط «گائو تاماسيدهارتا» در هند ايجاد شد و سپس به چين، ژاپن، كره، تبت و ويتنام گسترش يافت و در اوايل قرن 19 به آمريكا رسيد. بوديسم در دهه‌هاي 1950 و 1960 در آمريكا محبوبيت خاصي پيدا كرد.

هم‌اكنون بوديسم آمريكايي تحت تأثير اعضاي يهودي خود از مسير اوليه‌اش، كه جدايي از هرگونه فعاليت سياسي بود، فاصله گرفته و اولويت‌هاي جديدي را در دستور كار خود دارد؛ مانند زندگي خانواده‌ها، حقوق مدني و برنامه‌‌هاي ايجاد غذا و مسكن و آموزش براي فقيران.
بيشتر اعضاي بزرگ‌ترين مجله بوداييان «Tricycle» جزو يهوديان بودايي شده هستند.