هرچند تعداد مسلمانان چين بنا بر برخي آمار، از كل جمعيت مسلمان اروپا بيشتر است، پس‌مانده‌هاي تفكرات كمونيستي حاكمان اين كشور، اين جمعيت بزرگ را تحت فشار قرار داده و هرگونه فعاليت آنان را ممنوع كرده است.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب» به نقل از «نيويورك‌تايمز»، مذهب معمولا در چين نقش پنهاني دارد؛ بنابراين، نمايش عمومي نمادهاي اسلام در شهري كه به اسم «مكه كوچك» خوانده مي‌شود، چندان مناسب نمي‌نمايد. در اينجا يك كتابفروشي قرآن و ديگر مطالب مذهبي اسلامي را به زبان عربي مي‌فروشد. جالب است كه چين با جمعيت مسلماني حدود 21 ميليون نفر، تعداد مسلمانانش از كل اروپا و حتي عراق هم بيشتر است، اما آزادي مذهب در اين منطقه منزوي در كنار جاده ابريشم به اين معني نيست كه مسلمانان چين، مشتركان فعالي در تظاهرات‌هاي داخلي و صحنه بين‌المللي باشند؛ آنان در دنياي خود تقريبا ناپيدا هستند.

نمونه اين امر، خشم و واكنش مسلمانان عليه تصاوير پيامبر اسلام، حضرت محمد(ص) در اواخر هفته گذشته در بيشتر نقاط جهان بود. اينجا در شهر «لينكسيا» كه بيش از هشتاد مسجد دارد، خبر نقاشي‌ها به سرعت پخش و به دنبال آن، اداره امور مذهبي محلي به سرعت وارد عمل شد. مردم محلي مي‌گويند كه مقامات چين با امام جماعت‌ها ديدار كرده و درباره هرگونه سروصدايي هشدار داده‌اند.

اتفاقي مشابه هم در سال 2003 رخ داد كه در مورد تهاجم آمريكا به عراق بود.
انجمن اسلامي چين، آژانس نيمه‌دولتي كه در مورد قانونمندي اسلام فعاليت مي‌كند، به سرعت وارد عمل شد و تظاهرات را خاموش كرد. البته نيازي هم به اين هشدارها نيست؛ با جمعيت 3/1 ميلياردي چين و اين اقليت كوچك بايد هم ساكت باشند.

مغازه‌دار مسلماني در اين شهر مي‌گويد: «ما در اين موارد بين خودمان حرف مي‌زنيم، اما چين يك قانون دارد. ما نبايد در بيرون اين حرف‌ها را بزنيم كه باعث ايجاد ناآرامي در ميان مسلمانان مي‌شود».

قوانين سخت مذهبي دولت چين مانند محدوديت‌هاي آزادي بيان حتي مي‌تواند، باعث جدايي مسلمانان از همتايانشان در هنگ‌كنگ شود؛ جايي كه شهروندان از آزادي‌هاي بيشتري برخوردارند. مسلمانان هنگ‌كنگ در روز جمعه عليه نقاشي‌ها تظاهرات كردند.

گروه‌هاي حقوق بشري، زمان زيادي است به انتقاد از خلأ آزادي‌هاي مذهبي در چين و نيز رفتار بد دولت با كاتوليك‌ها، بودايي‌هاي تبتي و يك گروه از مسلمانان در غرب منطقه «ژين‌جيانگ» پرداخته‌اند.

«درو گلدني» از رهبران دانشجويي مسلمان چين مي‌گويد: چين حدود ده حكومت مختلف مسلمان دارد كه معمولا هنگام بدنام كردن اسلام، احساس اتحاد و اشتراك مي‌كنند؛ مثل مسئله نقاشي‌ها.

از قرن هفتم و زمان آغاز ورود اسلام به چين توسط تجار و بازرگانان، اعتراض‌هاي دوره‌اي اسلامي در اين كشور ديده شده است كه تحت حكومت حزب كمونيست چين معمولا اين حركت‌ها متلاشي شد؛ از جمله بزرگ‌ترين آنها، ناآرامي‌هاي سال 1989 عليه كتابي بود كه مناره‌هاي اسلامي را نمادي غيراخلاقي دانسته و زائران مكه را عده‌اي عياش ناميده بود. مقامات دولتي كه اجازه تظاهرات را داده بودند به سرعت كتاب را ممنوع كرده و حتي مراسمي براي آتش زدن آن نيز به راه انداختند.

چند سال پيش نيز هزاران مسلمان در شهرهاي مختلف عليه نصب سر يك خوك بر سردر مسجدي در ايالت «هنان» تظاهرات كردند.

«ما هويون» چهل ساله، مدير يكي از مدارس اسلامي، مي‌گويد: كاريكاتورها، من و همه مسلمانان ديگر را خشمگين كرد، اما ما بايد با دولت همكاري كنيم. آنان از ما خواسته‌اند آرام باشيم و گفتند كه به جاي ما صحبت كرده و مراتب ناراحتي‌مان را ابراز خواهند كرد.

وي گفت: مسلمانان چين، خواستار روابط نزديك با قلب اسلام در خاورميانه هستند، اما بسياري از آنان در ايجاد رابطه با مسلمانان ديگر كشورها، داراي موانعي هستند كه باعث انزواي آنان شده است. دولت چين نيز طرحي را اجرا كرده كه طي آن، از چيني‌هاي مسلمان در سفارتخانه‌هاي خود در خاورميانه استفاده كند.

شهر «لين ژيا» كه سابقا نام «هژو» را داشت، قرن‌هاست كه مركز اسلام بوده و داراي جو مذهبي بازتري است، اما مسلمانان شهرهاي ديگر، محدوديت‌هاي زيادي دارند.

همچنين بسياري از مشكلات اجتماعي را كه باعث اعتراض مهاجران مسلمان در اروپا مي‌شود، همچون تبعيض، سطوح تحصيلي پايين‌تر، بيكاري بالاتر، احساس جدايي فرهنگي از اكثريت هم‌زيست مي‌توان در چين پيدا كرد.
جمعيت مسلمانان چين ثابت است.

«ما روژيونگ» از معلمان يكي از مساجد قديمي اين شهر مي‌گويد: «ما با همه مسلمانان جهان فرق داريم. ما نمي‌توانيم به خيابان رفته و تظاهرات كنيم. بايد از دولت مجوز بگيريم، اما مي‌توانيم كارهاي ديگري انجام دهيم. ما از خدا مي‌خواهيم كه از همه مسلمانان جهان حفاظت كند».