|
اهدای اعضای بدن آریل شارون! |
|
|
|
۱۹ دي ۱۳۸۴ |
|
آرییل شارون نخست وزیر ۷۸سالهی رژیم اشغالگر قدس از چهار
روز پیش به سبب سكته، خونریزی و مرگ مغزی در بیمارستان هداسا در بخش غربی شهر قدس
اشغال شده بستری شده و در دایرهی خطر مرگ قرار گرفته است.
پایگاه اینترنتی روزنامهی صهیونیستیهاآرتص امروز یكشنبه به نقل از نزدیكان شارون
نوشت: شارون وصیت كرده بعد از مرگش اعضای بدنش را به دیگران اهدا كنند و به محتاجان
پیوند زنند.
شارون مانند دیگر راست گرایان اسراییلی پیش و پس از مرگشان در قبال ساكنان كشورهای
خاورمیانه بخصوص فلسطینیان، همواره اهل نمایش و تزویر بوده و عمل و سیاستی دوگانه و
متناقض داشتهاند.
وی در سال ۲۰۰۶میلادی پیش از آن كه در چالهای به نام قبر قرار گیرد در یك اقدام
نمایشی وصیت میكند اعضای پیر بدنش را به نیازمندان اهدا كنند و در سال ۱۹۴۸در
یك نمایش مرگ، نمایش زنده به گور كردن و انداختن جسدهای صدها فلسطینی ساكن روستای
طنطوره در چالهها، شركت میكند.
طنطوره یكی از زیباترین روستاهای ساحلی فلسطین است كه یكی از زشتترین و
وحشیانهترین جنایتهای رژیم صهیونیستی در آن اتفاق افتاد و مطابق پژوهشهای تاریخی
شارون در این جنایت شركت كرده است.
در جریان عملیات كشتار ماه مه سال ۱۹۴۸میلادی در روستای طنطوره، دست كم
۲۵۰فلسطینی ساكن این روستا قتل عام شدند و شماری از مجروحان این فاجعه در حالی كه
هنوز زنده بودند در چالههایی زنده به گور شدند.
دو پژوهش علمی یكی به وسیلهی تیدی كاتس پژوهشگر اسراییلی و دیگری به وسیلهی محمد
الطنجی محقق فلسطینی درباره ی كشتار طنطوره صورت گرفته و هر دو با تایید فاجعه و
مشاركت شارون در آن، تاكید كردهاند كه این كشتار زمانی اتفاق افتاده كه ساكنان
روستا پرچم سفید بالا برده و تسلیم شده بودند.
در مدت ۵۸سالی كه از كشتار طنطوره میگذرد راست گرایان اسراییل مانند شارون
بارها كوشیدند آن را انكار كنند و حتا با انتشار هر گونه اطلاعات مربوط به این
فاجعه مبارزه كنند تا دامن خود، ارتش و سازمانهای نظامیشان را از این جنایت پاك
نگه دارند.
برغم این تلاش و انكار و افزون بر پژوهشهای علمی كاتس و الطنجی، پژوهشگر دیگری به
نام آمال شحاده با ارایهی مستندات تاریخی بر وقوع كشتار طنطوره تاكید و اعلام كرد
كه در ۲۲ماه مه سال ۱۹۴۸یك واحد از سازمان صهیونیستیهاگانا ماموریت یافت
این روستا را اشغال و ساكنانش را اخراج كند.
در تحقیقات تاریخی آمده است كه ابتدا مردم طنطوره مقاومت و جوانان آن با سلاح سبك
كه در اختیار داشتند سعی كردند از زادگاه و وطنشان حمایت كنند اما نیروهای نظامی و
مجهزهاگانا به طرف مردم و جوانان فلسطینی آتش گشودند.
صهیونیستها دست كم ۲۵۰فلسطینی را كه بسیاری از آنان تسلیم شده بودند، كشتند،
بعد چالههایی كندند، جسدهایشان و نیز شماری از مجروحان را در آن دفن كردند، صدها
تن را از خانههایشان اخراج، طنطوره را اشغال كردند و بیشتر ساكنانش را به اردن و
سوریه كوچاندند.
پژوهشگران و منابعی كه جزییات كشتار طنطوره را ثبت كردهاند تایید میكنند كه
سردمداران صهیونیست برای ارتكاب این جنایت برنامهریزی كرده بودند.
تیدی كاتس، محمد الطنجی، آمال شحاده و دیگر پژوهشگران، گزارشها و تحقیقات خود را
مستند به اطلاعاتی كردهاند كه از شاهدان عینی اعم از مسلمانان ساكن طنطوره و
یهودیان ساكن روستاها و شهركهای همسایه طنطوره به دست آوردهاند.
آمال شحاده مینویسد: دیوید بن گوریون نخستین نخست وزیر اسراییل در یادداشتهای
روزانهاش اعتراف كرده است كه انجام عملیات در طنطوره ضروری بود، باید روحیهی
سربازان تقویت میشد، برای همین طنطوره تصرف شد و این روستا باید از فلسطینیان
تخلیه میشد.
صهیونیستها كه در سال ۱۹۴۸كشتار طنطوره را مرتكب شدند در سال ۱۹۸۲ كشتار صبرا
و شاتیلا در جنوب بیروت و در سال ۲۰۰۲فاجعهی كشتار جنین در كرانهی باختری به
وجود آوردند و این واقعیتی است كه هیچ اسراییلی نمیتواند آن را انكار كند.
شارون كه در كشتار جنین پیشاپیش افرادی مانند شاوول موفاز وزیر جنگ و موشیه یعالون
رییس پیشین ستاد ارتش اسراییل قرار داشت در كشتار طنطوره در كنار بنگوریون و دیگر
راست گراهای اهل تزویر رژیم صهیونیستی بود.
نظر به كشتار طنطوره، آیندگان هر بار داستان وصیت امثال شارون و نمایش اهدای اجزای
مردهی بدنشان در سن ۷۸سالگی، بشنوند و به آن فكر كنند به نظرشان مضحك خواهد
آمد.
|
کل عناوين اخبار تازه 
