سرویس بین الملل خبرگزاری مهر: نوام چامسکی در گفتگویی اختصاصی با خبرگزاری مهر تصریح کرد: تخلیه غزه یک طرح توسعه طلبانه بوده که اسرائیل به دلیل مشکلات فراوانی که درغزه داشت از این منطقه عقب نشینی کرد.
در حالی که طرح تخلیه شهرک های یهودی نشین وخروج نظامیان صهیونیست ازنوار غزه اخیرا به طور کامل به پایان رسید، همزمان با این اقدام تامل برانگیزرژیم صهیونیستی بسیاری از تحلیلگران از ابعاد مختلف درباره این اقدام اعلام نظر نمودند که دراین بین نوام چامسکی با توجه به دیدگاه های پیشین وی در خصوص این رژیم، دارای ملاحظات وظرایف خاصی است که همیشه مورد توجه مخاطبین قرار می گیرد.
اخیراً جامعه جهانی پیرامون تخلیه نوار غزه از شهرک نشینان اسرائیلی شاهد تبلیغات گسترده رسانه های جمعی غرب و آمریکا بویژه آن دسته از رسانه هائی که از سیاست های کلی اسرائیلی ها پیروی می کنند، بود.

دیوار شرم آور حائل یکی از جنبه های زشت و شنیع این برنامه است و این اقدامات نقض فاحش و آشکار قوانین و مقررات بین المللی و حقوق ابتدائی بشر می باشد، اما این مساله می تواند تا زمانی که اسرائیل مورد حمایت ابرقدرت های سلطه گرهستند، ادامه پیدا کند.


پیرامون این موضوع خبرنگار بین الملل " مهر" با چامسکی استاد دانشگاه "ماساچوست انستیتو تکنولوژی"(MIT)، مصاحبه ای ترتیب داده است که به شرح زیر است:

چامسکی در پاسخ به این سؤال مهر که آیا خروج نیروها و شهرک نشینان اسرائیلی از غزه یک تبلیغات است یا اینکه سیاستی واقعی است که در صدد دادن حق زندگی و حیات به فلسطینیان است تا بتوانند در صلح و آرامش زندگی کنند؟پاسخ داد:

به نظر نمی آید انگیزه های خروج از غزه دارای ابهام باشد،غزه از 38 سال قبل زمانی که اسرائیل آنجا را اشغال کرده بود به منطقه ای دردسر ساز تبدیل شده بود، چند هزار اسرائیلی بخش مهم و عمده ای از منابع و زمین محدود این منطقه را به خود اختصاص داده بودند و بخش اعظمی از ارتش اسرائیل باید حفظ امنیت آنها را بر عهده می گرفت.

چامسکی با اشاره به مشکلاتی غزه در ادامه اعلام کرد: به همین سبب بازها یا جنگ طلبان سالم و عاقل اسرائیل می دانند که دیگر معنی ندارد که با این وضعیت به تدابیر و کار خود در این منطقه ادامه دهند.

این استاد دانشگاه آمریکائی می گوید: با چنین شرایطی شهرک نشینانی که به آنها کمک مالی شده بود تا شهرک هائی برای خود تاسیس کنند، اکنون به آنها کمک های مالی دیگری صورت می گیرد تا در نقطه ای دیگر اسکان یابند و جمعیت غزه در زندانی بالقوه و مجازی و در وضعیتی اسفناک رها شدند.

وی همچنین با اشاره به تبلیغات اسرائیل برای تخلیه شهرک هائی در کرانه باختری عنوان کرد که این اماکن چند پست نگهبانی پراکنده هستند و صرفاً باعث دردسر برای اسرائیل به شمار می آیند.

این استاد یهودی دانشگاه ام آی تی همچنین دیدگاه و ارزیابی خود را در باره طرح تخلیه غزه چنین بیان کرد:

در واقع طرح خروج از نوار غزه و چند نقطه از کرانه باختری همانطور که یک بار آشکار شد، یک طرح گسترش و توسعه طلبانه است، ارائه و معرفی طرح همراه با اعلام ده ها میلیون دلارکمک برای شهرک نشینان کرانه باختری و توسعه منابع زیر بنائی و گسترش بیشتر برنامه های تعیین شده بود، برنامه هائی که تضمین نماید زمین و منابع ارزشمند رسماً به نام اسرائیل به ثبت رسیده است در حالیکه فلسطینیان در بخش های غیر قابل زندگی و سخت رها خواهند شد.

این اندیشمند آمریکائی در ادامه با اشاره به دیوار حائل که از آن به دیوار جداسازی تعبیر کرده است، اعلام داشت: بویژه دیوار شرم آور حائل یکی از جنبه های زشت و شنیع این برنامه است و این اقدامات نقض فاحش و آشکار قوانین و مقررات بین المللی و حقوق ابتدائی بشر می باشد، اما این مساله می تواند تا زمانی که اسرائیل مورد حمایت ابرقدرت های سلطه گرهستند، ادامه پیدا کند.

وی نیز مانند دیگر روشنفکران آمریکائی بر این عقیده است که تنها کس یا کسانی که می توانند به این معادله ناعادلانه و تداوم این اقدامات بسیار جنایتکارانه پایان دهند، شهروندان آمریکا هستند.

غزه رخساره ای از تاریخ غم انگیز سرزمین فلسطین:

برو به غزه عبارت دیگری به جای برو به جهنم" در اسرائیل است این جمله را "عمیرا هاس" خبرنگار منصف روزنامه هاآرتص می گوید که سالها در غزه و در میان مصائب انبوه فلسطینیانی زندگی کرده است که از کوچکترین امکانات رفاهی بی بهره بودند و عاملین این نابسامانی هم همکیشان خود وی بودند.

باریکه‌ غزه که در جنوب ساحل فلسطین کنار دریای مدیترانه و شمال شرق شبه جزیره سینای مصر واقع است، باید رخساره‌ای از تاریخ غم‌انگیز سرزمین فلسطین نامید و حکایت این منطقه حکایت غریبی است و خروج نیروهای اشغالگر از آن و تبلیغات مسموم رسانه ها، این غربت را به خوبی آشکار کرد و گرچه این رسانه ها سعی داشتند مظلومیت به اصطلاح تاریخی این قوم را که به ادعای آنها اوج آن در واقعه هولوکاست و یهودی سوزی در جنگ جهانی دوم رخ داد، به تصویر بکشند اما این مساله و نشان دادن شهرک های مدرن در کنار مخروبه هائی که فلسطینیان در آن ساکن هستند بازهم بر مظلومیت ملت فلسطین و مصائبی که از سوی رژیم صهیونیستی بر آنها رفته است نشان داد.

باریکه‌ی غزه از سال 1948 تا 1967 تحت سرپرستی مصر بود و در همین سال یعنی در جریان جنگ دوم رژیم صهیونیستی با اعراب و فلسطینیان، به اشغال نیروهای ارتش این رژیم در آمد.

اسراییل در مدت 38 سال اشغال این منطقه‌ اقدام به ساخت پایگاه‌ها و تاسیسات نظامی و امنیتی و شهرک‌های صهیونیست ‌نشین کرد و سلطه‌ نامشروع خود را بر این منطقه توسعه و تحکیم بخشید.

ساکنان فلسطینی منطقه 360 کیلومتر مربعی ( طول40 کیلومتر و عرض 9 کیلومتر ) از صدها سال پیش تاکنون شاهد اشغال و سیطره‌ بیگانگان بویژه صهیونیست‌ها بوده اند.

در این خصوص با تاکید بر اظهارات چامسکی این نکته را باید افزود که مطابق آمار کمیساریای عالی پناهندگان فلسطین وابسته به سازمان ملل "آنروا" ، نوار غزه که از آن به بزرگترین زندان روباز جهان یاد می کنند بالاترین تراکم جمعیت در میان مناطق مسکونی جهان را دارد به گونه‌ای که 26 در هر کیلومتر مربع هزار و400 نفر زندگی می‌کنند.

رژیم اشغالگر قدس با ساخت21 شهرک در غزه حدود هشت هزار صهیونیست و نظامی خود را در این منطقه اسکان داده بود وتراکم جمعیت آنها 665 نفر در هر کیلومتر مربع است.

همچنین جمعیت کنونی نوارغزه یک میلیون و390 هزار نفر است که در44 اردوگاه و محله‌ مسکونی از جمله پنج شهر شامل غزه، رفح، خان یونس، جبالیا و دیرالبلح زندگی می‌کنند.

بر اساس آمار آنروا بیشتر ساکنان غزه از نسل آوارگان ناشی از جنگ سال1948 اسراییل با اعراب و فلسطینیان هستند و اکنون 716 هزار پناهنده در اردوگاه‌های این منطقه در شرایط نامساعد اجتماعی بسر می‌برند.