محسن على بيگى

موعودا! ديرهنگامى است كه چشمان انتظار به راهت دوخته و جان و دل به شراره هاى اشتياقت، سوخته ايم .

باغ آرزوها به شوق بهارروى تو خزانها را مى شمارد و چكامه هاى خونين شقايق را مى نگارد;

نرگسها داغ هجر تو بر سينه دارند;

عروسان چمن جز به مژده جمال دلارايت سر زحجله عيش برنيارند;

اى دست دست كردگار!

معراج نشينى بگذار از پرده غيبت به درآى و رخسار محمدى بنما;

كه خيل منتظران در فرودست وعيدهاى دنيايى ، چشم بر بلنداى وعده ديدار تو دارند. اى گوشوار عرش الهى! آرمان انتظار را به كوله بار صبر و يقين ، بر دوش مى كشيم و به ترنم آواى ظهور سرخوشيم ; هر صبح و مسا، ياد طلوع تو را در سينه مى پرورانيم و پرتو چهر تو را در ديده نقش مى زنيم.

اى اميد بى پناهان ، بيا ... بيا . از ثرى تا به ثريا، دلهاى بى قراران ، شيداى يك نگاهت .

از سوى تا ماسوى جانهاى بى پناهان ، نثار قدمهايت .

بيا و روزه داران غيبت را به افطار فرج بنشان و قضاى عهد انتظار را دستى برافشان.

 

ماهنامه موعود شماره 5