هر كس مرا می شناسد كه می شناسد، هر كس نمی شناسد من با ذكر حسب و نسب خود، خود را معرفی می كنم:
من فرزند مكه و منايم؛
من فرزند زمزم و صفايم؛
من فرزند كسی هستم كه حجرالأسود را با اطراف عبای خود برداشت؛
من فرزند كسی هستم كه بهتر از همه جامه حج را به تن كرد؛
من فرزند بهترين طواف و سعی كنندگانم؛
من فرزند بهترين حج به جا آورندگانم؛
من فرزند كسی هستم كه شبانه به سوی مسجدالاقصی برده شد؛
من فرزند كسی هستم كه او را به سدره‌المنتهی بردند؛
من فرزند كسی هستم كه نزديك حضرت حق گرديد و نزديك تر شد تا اين كه فاصله اش به طول دو كمان يا نزديك تر شد؛
من فرزند كسی هستم كه خداوند بزرگ آنچه را كه بايد به او وحی نمود؛
من فرزند حسين، كشته شده در كربلايم؛
من فرزند علی مرتضايم؛
من فرزند محمد مصطفايم؛
من فرزند خديجه كبرايم؛
من فرزند فاطمه زهرايم؛
من فرزند سدره‌المنتهايم؛
من فرزند درخت طوبايم؛
من فرزند كسی هستم كه به خون خود غلطيد؛
من فرزند كسی هستم كه جنيان و پريان نيز در تاريكی بر او گريستند؛
من فرزند كسی هستم كه پرندگان در آسمان بر او نوحه سرايی كردند...
ای يزيد! پدر مرا از روی ظلم و ستم كشتی و اموال او را به تاراج بردی و زنانش را اسير گرفتی... وای بر تو از روز قيامت، آنجا كه خصم و شاكی جد و پدرم
خواهند بود.
گزيده ای از خطبه امام زين العابدين(ع) در شام




ای اهل كوفه!

اما بعد، ای اهل كوفه! ای نيرنگ بازان و فريب كاران و پيمان شكنان.
ای كسانی كه از ياری و ياوری كنار می كشيد و ای مكاران!
هان! اشك چشم شما هرگز بازنايستد و ناله شما فرو ننشيند!
مَثَل شما، مثل آن زنی است كه رشته خود را پس از محكم بافتن، يكی يكی از هم می گسست، تا سوگندهای خود را در ميان خويش وسيله فريب و تقلب
سازيد.
آيا در ميان شما چيزی جز لاف زدن و خودپسندی و دشمنی و دروغ و تملق گويی مانند كنيزان و كينه دشمنان حكم فرماست؟!
و يا جز اين است كه حالت شما همانند گياهی است كه در جايگاه ريختن سرگين روييده باشد، و يا مانند نقره ای كه بر روی قبر كشيده باشند؟!
هان چه زشت است آنچه برای خود پيش فرستاديد، و در اثر آن خداوند بر شما خشم گرفت، و پيوسته در عذاب می مانيد.
آيا بر برادرم گريه می كنيد؟!
آری بگرييد، كه به خدا سوگند به گريستن سزاواريد.
از اين پس، بسيار بگرييد و كم بخنديد، كه به عار و ننگ آن مصيب وارده بر ابا عبدالله(ع) و خاندانش، گرفتار آمديد و رسوايی آن دامنگيرتان شد و تا ابد
نخواهيد توانست دامن خود را از آن پاك كنيد... .
وای بر شما! آيا می دانيد چه جگری از حضرت محمد(ص) شكافتيد، و چه پيمانی را شكستيد، و كدامين زنان بزرگوار او را در برابر ديدگان مردم نمايانديد و
كدام پرده حرمت او را دريديد و چه خونی از او ريختيد؟ قطعاً عمل زشتی مرتكب شديد، چيزی نمانده است كه آسمانها از اين عمل شما بشكافد و زمين چاك
بخورد و كوهها به شدت فرو ريزند. چه مصيبت زشتی را مرتكب شديد، مصيبتی كه زمين و آسمان از آن لبريز می گردد.
با اين حال تعجب می كنيد كه چرا آسمان خون می بارد، و قطعاً عذاب آخرت رسوا كننده تر است و آنان ياری نخواهند شد.
گزيده ای از خطبه حضرت زينب(س) در كوفه

 

ماهنامه موعود شماره 51