دكتر مصطفی الفقی: رئيس كميسيون روابط خارجی مجلس ملّی مصر
دكتر قس مكرم نجيب: رئيس كليسای انجيلی در مصر جديد
استاد محمد السماك: مؤلف و متفكر لبنانی
اشاره :
آنچه تقديم حضورتان مي شود محصول ميزگرد فرهنگي شبكه هفت تلويزيون مصر است. در اين ميزگرد موضوع «مسيحيت صهيونيستي» با حضور دو نفر از
صاحبنظران مسيحي مورد نقد و بررسي قرار گرفته است.
علي رغم تبليغ و تصور، لاهوت و عملكرد اين جريان فاسد و مفسد كه امروزه بر پايه هاي حاكميت كاخ سفيد در آمريكا تكيه زده مورد تأييد مسيحيان اصول گرا نيست. چنانكه محققاني چون: «جرجي كنعان، استفان سزر و هال لسل» در زمره پيروان مسيحيت و منتقدان جدي اين جريان اند. و آثار بسياري را در اينباره نگاشته اند.

محققان مسيحي مستقل، مسيحيان صهيونيست را جماعتي گستاخ مي شناسند كه با آموزه هاي غلط سر در پي مطامع و منافع گذاشته اند.
همين امر ما را متذكر مي سازد كه مي توان باب گفتگو با عالمان مسيحي و مخالف اين جريان را از ميان كلسياي كاتوليك، ارتدوكس و ارامن گشود و با تحكيم روابط علمي و برگزاري نشستها و همايشها امكان برملاء ساختن آراء و طرحهاي مسيحيان صهيونيست را فراهم آورد. ان شاء الله
دكترمصطفی الفقی: من از جمله كسانی هستم كه شيفته محققان و افرادی می‏باشم كه به موضوع محافظه‏كاران نوين و مسيحيان صهيونيست می‏پردازند، به‏ويژه تحقيق درباره امكانات تبليغاتی و اطلاع‏رسانی ايشان و بسان بسياری ديگر احساس می‏كنم، آنچه به وقوع می‏پيوندد، در پس آن لابی يهود قرار دارد تا منافع و خواسته‏های خويش را تأمين كند. در اينجا لازم به ذكر است، خطرات نهفته در پس جنبشهای محافظه‏كارانه نوين و ملی‏گرای افراطی بيش از خطراتی است كه از جنبشها و حركتهای تندرو مذهبی متوجه ما می‏شود و همانطور كه می‏دانيد، جنبش محافظه‏كاران نوين جنبشی ملی است كه خرابيها و ويرانيهای بسياری در جهان به بار آورده است، به همين دليل خطرات جنبشهای ملی بسيار بيشتر از خطرات جنبش مذهبی افراطی است به‏گونه‏ای كه می‏تواند، جهانی را به آتش بكشد، جنبش محافظه‏كاران نوين از اين نوع جنبشهای ملی است كه تخمين زده می‏شود تا كنون 50 ميليون نفر را قربانی اعتقادات خويش نموده است، به عبارت ديگر می‏توان گفت، افراطگرايی ملی كم‏خطرتر از افراطگرايی مذهبی نيست. محافظه‏كاران نوين به همراه مسيحيان صهيونيست و سايرفرقه‏ها و طوايف هم كيش خود در يك جا با هم به توافق می‏رسند و آن تغيير سياست آمريكا و قرار دادن آن در مجرايی كه تأمين كننده اهداف و منافع ايشان باشد و اين حقيقتی غير قابل انكار است.

مجری: واقعيت امر اين است كه در حال حاضر رابطه‏ای عميق و گرم ميان اسراييل يهودی و مسيحيان صهيونيست وجود دارد، با اينكه می‏دانيم يهود، مسيح را رد كردند و ايمان داريم كه اين يهوديان بودند كه مسيح را به صليب كشيدند و همانطور كه می‏دانيم، ما مسيحيان اكنون منتظر ظهور مجدد مسيح خويش هستيم، در حاليكه اسراييل (يهود) منتظر ظهور مسيح خويش برای اولين بار است، چون به مسيح، مسيحيان به عنوان يك فرستاده يا پيامبر يا رسول نگاه نمی‏كنند و به نظر ايشان تا كنون مسيحی بر روی كره خاكی ظهور نكرده است، بدين ترتيب ملاحظه می‏كنيم، يهود از اساس وجود مسيح و به صليب كشيده شدن او را انكار می‏نمايند، همين اعتقادات به‏طور كامل در سازمان «سفارتخانه مسيحی» نيز به چشم می‏خورد، كه اعضای آن را مسيحيان صهيونيست تشكيل می‏دهند و كمكهايی را برای اسراييل و يهود جمع‏آوری می‏كنند كه مبالغ آن از ميليونها دلار پا را فراتر می‏نهد و به ميلياردها دلار می‏رسد. اين سفارتخانه سالانه نشست و گردهمايی خويش را در تل‏آويو منعقد می‏كند كه ضمن افتتاح كنگره توسط نخست‏وزير اسراييل، وی در جلسه افتتاحيه آن نيز سخنرانی می‏كند، آنها با شور وعشق فراوان از علاقه خويش به اسراييل سخن می‏گويند و خود را بيش از مسيحيان عرب واله و شيفته اسراييل نشان می‏دهند به عبارت ديگر آنها بيش از آنكه خود را به مسيحيان عرب كه هم‏كيش و هم آيين آنها هستند و اعتقاداتی مشابه ايشان دارند، نزديك بدانند به يهوديان نزديك می‏دانند و يهود را بيش از هم‏ كيشان خويش دوست دارند.

مجری: بنابراين درباره اين رابطه عجيب و غريب چه بايد گفت، در واقع اين رابطه از كجا پيدا شده و نشأت گرفته است؟

دكتر مكرم نجيب: عوامل بسياری در سر گرفتن اين رابطه دخيل بوده‏اند، به دور از تمام مسائل مطروحه ما بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه يك دولت مدنی دارای اهداف سياسی و يا غير سياسی خاصی در برقراری رابطه با دولت ديگر است، وضعيت آمريكا نيز چنين است و همانطور كه می‏دانيم، همه می‏گويند آمريكا در برقراری اين رابطه با آن رابطه دارای آن منافع بوده است و الی آخر، اما آنچه برای ما اهميت دارد، اين است كه درون اين دولت گروهها و جمعيتهای تندرويی چه مذهبی و چه ملی وجود دارند، سياست دولت را تحت تأثير خويش قرار می‏دهند، درون اسراييل نيز جمعيتها و گروههايی وجود دارند، حال چه به مسيح اعتقاد داشته باشند و چه نداشته باشند، افكار و انديشه‏هايی افراطی و تندرو دارند كه باعث می‏شود برای تحقق اهداف و خواسته‏هايشان مذهب و دين را وارد حوزه سياست كنند، از اينجاست كه اين سؤال پيش می‏آيد، دولت ايشان دولتی مذهبی يا دولت مدنی است، در پاسخ به اين سؤال آنها عنوان می‏ كنند، دولت ما از يك سو دولتی مدنی و از سويی دولتی مذهبی است، به عبارتی آنها چون كشور و واحه‏ای دمكراتيك هستند، پس دولتی مدنی به‏شمار می‏آيند و از آنجا كه يهوديت را آئين رسمی خويش می‏دانند و به اين آئين اتكا دارند، در عين حال سازمانها و جمعيتهای مذهبی تندرو و افراطی مذهبی چون سفارتخانه مسيحی و غيره در اين كشور فعالند كه با اينكه در ظاهر ممكن است مسيحی باشند، اما اعضای آن را مسيحيان تندرويی تشكيل می‏دهند كه بيش از خود يهود به يهوديت اعتقاد دارند و اين مطلبی است كه من بارها جوانانمان را از آن برحذر داشته‏ام، در گردهماييها و نشستهای اين مسيحيان حضور نيابند و مبادا افكار و انديشه‏های ايشان درون آنها رسوخ كند، چون اين نوع از مسيحيت، مسيحيت صهيونيستی است كه دين را با سياست و مسيحيت را با يهوديت درآميخته است، به همين دليل جوانان ما بايد در قبال اين ترفندها آگاه و هوشيار عمل كنند.