قريب به دو ساعت از ظهر روز عاشورا گذشته بود كه تلفن زنگ زد. پشت خط، صدايي هيجان‌زده و بي‌تاب، از واقعه‌اي در عراق خبر مي‌داد. از خروج يماني و پرچم‌هاي برافراشته‌اش كه به سوي كربلا در حركت  است و درگيري‌هايي كه در ظهر عاشورا حادث شده. صاحب صدا از شهرستاني در جنوب كشور تماس مي‌گرفت. با چند واسطه و تلاش، مرا يافته بود تا بتواند موقعيت خودش را در اين شرايط بيابد.

شبي در كاظمين خواب ديدم كه آن حضرت در خانة شخصي به نام ابراهيم تشريف آورده‌اند، پس به آنجا رفته، خواستم از آن جناب خواهش كنم كه معجزه‌اي بنمايد اما قبل از اظهار سؤال فرمودند: «اينك وقت معجزه خواستن نيست، چون هنوز ظهور نكرده‌ام، بعد از ظهور، هر چه خواستيد تقاضا كنيد».

او در بيداري به خدمت حضرت بقيةالله(ع) رسيد و بر سينه آن حضرت، نواري را به رنگ سبز به عرض بيست سانت و طول شصت سانت مشاهده كرد كه عبارتي به رنگ سفيد، به خطوط نور بر آن نقش شده بود...

زماني كه يكي از شاگردانشان از ايشان سؤال مي‌كند: آيا فرشتگان خود را به شما نشان مي‌دهند؟ امام از دادن پاسخ مستقيم پرهيز مي‌كنند و در عوض دستي بر سر يكي از پسرانشان مي‌كشند و مي‌گويند:
فرشتگان نسبت به فرزندان ما مهربان‌تر از خود ما هستند.

علامه حلی، هر هفته از حله با پای پیاده به سوی كربلا راه می افتاد تا فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام  را در شب جمعه درك نماید. آن بزرگوار، طی سفری از حله به كربلا، به محضر نورانی امام عصرعجل الله تعلی فرجه می رسند، اما، حضرت را نمی شناسند. در طول مسیر، عصا از دست علامه به زمین می افتد.

هرچند نهم ربيع الاول يادآور روز شکوهمند آغاز امامت امام عصر(ع) است اما آنان که کمي از حوادث و ماجراهاي آن ايام را لابه‌لاي برگه‌هاي تاريخ ديده باشند مي‌دانند که شيعيان با يکي از بحراني‌ترين مقاطع خود مواجه شدند.شيعيان اثني عشري که ديگر پس از امام رضا(ع)، انشعاب و فرقة جديدي را تجربه نکرده بودند به ناگاه به پانزده، يا به نقل برخي بيست دسته منشعب شدند.

در مکتب عارف نمایان، فرمانبرداری از مراد درس اول و آخر است. مرید باید تسلیم محض مراد باشد و هرچه او بگوید بپذیرد. متابعت از مراد آن قدر مهم است که حتی برخی از آن تعبیر به فرض کرده اند. این فرمانبرداری محض می طلبد که مرید، مراد را در جایگاهی بداند که هیچ احتمال خطا در او راه ندارد و سخن او عین صواب است و هر سخنی در هر موردی بگوید مرید باید بی هیچ چون و چرایی آن را بپذیرد.

چند روز از بيماري امام حسن عسكري(ع) مي‌گذشت. سم به تمام بدن مبارك نفوذ كرده و آثار مسموميت در بدن حضرت نمايان بود. سرانجام در روز جمعه هشتم ماه ربيع‌الاول سال 260 ق، امام مظلوم شيعيان پس از اقامه نماز صبح، به نياكان پاكش پيوست و از زندان ستم‌كاران رهايي يافت. با منتشر شدن خبر وفات حضرت، در شهر سامرا قيامتي برپا شد و صداي شيوه و ناله بلند گرديد. بازار تعطيل شد و همگان بر در خانه امام عسكري(ع) جمع شدند.

آهنگي كه خط توليد بر ما تحميل مي‌كند و به نحوي در وجود ما نفوذ مي‌كند و به بخشي از ما تبديل مي‌شود كه در غير ساعات كاري هم همراه و همگام ماست. در هر سمت اين معادله انسان و ماشين، نوعي سازگاري بين طرفين شكل مي‌گيرد؛ به طوري كه ماشين خود را با بشر و بشر خود را با ماشين سازگار مي‌نمايد كه البته هدف نهايي هم ادغام اين دو است.

زمان‌ها و مكان‌هاي مقدس مي‌‌تواند در تقرب بيشتر انسان به خداوند متعال مؤثّر باشد و دعا كردن در آن زمان و مكان به استجابت خيلي نزديك است. بر همين اساس بسياري از تشرفات به محضر امام عصر(ع) در مكان‌هاي مقدّسي چون مسجدالحرام، مسجدالنبي(ص)، مساجد شهرها، سرزمين عرفات، سرداب مطهر سامرا و حرم‌هاي مطهر امامان معصوم(ع) بوده است.