نمایش گزینه ها بر اساس برچسب ها: بیداری اسلامی
موقعیت شما: نمایش گزینه ها بر اساس برچسب ها: بیداری اسلامی

«بیداری اسلامی در پرتو کربلا» عنوان سلسله نشست‌هایی است که در ایام ماه محرم در مرکز اسلامی انگلیس در شهر لندن برگزار می‌شود.

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی

مشرق: امیرنشین کویت با مساحت 17 هزار و 818  کیلومتر مربع در شمال شبه جزیره عربستان و شمال غربی خلیج فارس قرار گرفته و از شمال به عراق، از جنوب به عربستان سعودی و از شرق به خلیج فارس محدود است.  این کشور نزدیک به چهار میلیون و 400 هزار نفر جمعیت دارد که تنها 43 درصد از آنها کویتی هستند و بییشتر آنها را عرب‌های سایر کشورها و کردها و اتباع کشورهای جنوب آسیا و اتبع جمهوری اسلامی ایران تشکیل می‌دهند.



در سرزمین کویت، اسلام دین رایج و رسمی بوده و 85 درصد مردم این کشور مسلمانند که ۳۰ درصد از آنها را شیعیان تشکیل می دهند. بقیه مسلمانان سنی هستند که اکثراً مالکی می‌باشند. علاوه بر این حدود چهار درصد مسیحی هستند. از پیروان سایر ادیان از جمله هندوها نیز شمار اندکی در کویت زندگی می‌کنند.

کویت با وجود وسعت کم، یکی از بزرگترین کشورهای تولیدکننده نفت جهان است. عایدات نفتی مهم‌ترین و تنها مؤلفه درآمدهای قابل توجه دولت کویت است. ذخایر نفتی این کشور کوچک ۷۰ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود که بیش از سه برابر ذخایر نفتی آمریکا و ۱۰ درصد از کل ذخایر نفتی جهان است. علاوه بر نفت، منابع گاز طبیعی نیز شامل بوتان، پروپان و نپتان در این کشور وجود دارد.


استبداد آل‌صباحی زیر پوسته دموکراسی کویتی
شیخ صباح الاحمد جابر الصباح حاکم کنونی امارات در ادامه سلطنت 250 ساله خاندان آل صباح در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۶ میلادی در کویت به قدرت رسید.

به موجب قانون اساسی کویت، حاکمیت در خاندان آل صباح موروثی می‌باشد و حکومت کویت، مرکب از قوای سه گانه مقننه، قضائیه و مجریه‌ است که به ظاهر از یکدیگر تفکیک شده و یک شورای مشورتی، امیر کویت را در امور مملکتی یاری می‌کند اما در اصل، همه به علت ساختار بیمار و استبدادی این کشور، اسیر دیکتاتور خاندان صباح هستند.

کویت به لحاظ تقسیم بندی اداری، دارای پنج استان است که هریک از آنها توسط استانداری که از سوی امیر منصوب می‌شود، اداره می‌گردد. این پنج استان عبارتند از: استان مرکزی (العاصمه)، استان الحوالی، استان الاحمدی، استان الجهراء و استان الفرونیه.

این کشور کوچک از پارسال در معرض وزش نسیم بیداری اسلامی قرار گرفته و مردم آن با حضور در خیابان‌ها خواستار ایجاد اصلاحات اساسی در این کشور و تعیین سرنوشت خود شده‌اند. آنها با برگزاری تظاهرات و اعتراضات مدنی، اگر چه هنوز خواستار اسقاط نظام نشده اند اما خواستار اصلاح آن و روی کار آمدن دولت و پارلمانی هستند که نماینده واقعی مردم این کشور باشد و از سوی خاندان حاکم انتخاب نشده باشد.


اختلافات مجلس و دولت، ریشه بحران سیاسی در کویت
در این میان عرصه سیاسی کویت نیز دستخوش درگیری‌های سخت بین مقامات این کشور بود؛ علت اصلی درگیری‌های پارلمان کویت با دولت این کشور در سال‌های اخیر برخاسته از اختلافات اساسی ملت کویت و حاکمیت موروثی آن و استبداد با روکش دموکراسی در آن است، چرا که خاندان آل‌صباح که از 250 سال پیش در این کشور قدرت را در دست گرفته ست، سعی کرده با نشان‌دادن ظاهری از ابزارهای دموکراتیک مانند پارلمان و دولت، حکومت سلطنتی خود را مشروع و منتخب جلوه دهد اما پرواضح است که دو پادشاه در یک اقلیم نمی گنجند و در یک قلمرو، یا جای سلطنت موروثی است یا جای حاکمیت مردمی.
تظاهرات اعتراض آمیز مردم کویت برای انحلال دادگاه قانون اساسی علیه پارلمان ملی

امیر کویت از سال 2006 میلادی تا کنون، پنج بار مجلس نمایندگان این کشور را منحل کرده و طی همین زمان هشت کابینه نیز سقوط کرده یا برکنار شده‌ است. تازه‌ترین این اقدامات بهار گذشته بود که البته این بار تحت فشار افکار عمومی و تظاهرات گسترده در کویت، دادگاه قانون اساسی مجلس را منحل شد.

پارلمان تحت تسلط طرفداران دولت که در سال 2009 میلادی انتخاب شده بود در دسامبر 2011 میلادی پس از چند ماه تظاهرات علیه فساد مالی منحل شد. اوج این تظاهرات در آبان‌ماه پارسال بود که مخالفان دولت در اقدامی بی‌سابقه با حمله به ساختمان پارلمان آن را به تصرف خود در آوردند. انتخابات زودهنگام پارلمان کویت هم که ماه فوریه گذشته برگزار شد، به پیروزی مخالفان اسلامگرای دولت کویت منجر شد.


حمله مخالفان معترض به مقر مجلس ملی کویت و تصرف جایگاه ریاست پارلمان

بدین ترتیب، مخالفان حکومت طی چهاردهمین دوره انتخابات مجلس که سیزدهم بهمن ماه ۱۳۹۰ برگزار شد، در شرایطی که بیش از ۶۰ درصد واجدان شرایط پای صندوق‌های رأی رفته بودند، اکثریت مجلس ۵۰ نفری کویت را در دست گرفتند. این در حالی است که امیر کویت اختیار انتخاب نخست‌وزیر را از میان خاندان سلطنتی و آل صباح در دست دارد؛ رهبران مخالفان اصلاح‌طلب نیز بر این باورند كه اكثریت 50 نفری اعضای پارلمان باید قادر باشند نخست‌وزیر را تعیین و وزرا هم باید در برابر مجلس منتخب پاسخگو باشند. بنابراین اختلاف‌ها میان مجلس و دولت در اصل، زمینه‌ای برای رویارویی خاندان حاکم آل صباح و اکثریت مردم کویت شد و موج اعتراضات مردمی را که در پی بیداری ملت‌های منطقه ایجاد کرده بود، تشدید کرد.


فساد سیاسی و اقتصادی
فساد گسترده سیاسی، اقتصادی در میان خاندان حاکم از دیگر مؤلفه‌های شاخص در حاکمیت کویت است. با روی کار آمدن مجلس نسبتاً مردمی، فشار بر دولتی‌ها برای کنترل فساد افزایش پیدا کرد. رسوایی مالی موسوم به "سپرده‌های میلیونی" و متهم‌شدن ۱۵ نماینده هوادار دولت به رشوه‌خواری و فساد مالی، ابعاد دیگری از رسوایی‌های دولتی‌ها بود که ایجاد تغییرات سطحی در آنها نیز گزینه خوبی برای فرار از بار مسؤولیت این رسوایی‌ها نبود و مردم را در دستیابی به دولتی سالم و برآمده از مردم راضی نمی‌کرد؛ به همین علت بود که در طول اعتراضات مردمی در این کشور اتفاقاتی روی داد که در تاریخ کویت بی‌سابقه بود که از جمله این اقدامات می‌توان به حمله به ساختمان پارلمان و اشغال آن از سوی مردم اشاره کرد.

اعتراض‌های نمایندگان جدید مجلس به عملکرد دولت و فسادهای گسترده در آن تا آنجا پیش رفت که دو نفر از وزیران مجبور به استعفا شدند.
مصطفی الشمالی، وزیر دارایی مستعفی کویت
"مصطفی الشمالی" وزیر دارایی کویت، به دلیل اتهام‌های وارد شده از سوی نمایندگان مبنی بر سوءاستفاده از بودجه عمومی و نقض قانون استعفا کرد. "احمد الرجیب" وزیر کار و امور اجتماعی نیز پس از تصمیم نمایندگان برای استیضاح، از مقامش کناره‌گیری کرد.
"احمد الرجیب" وزیر کار و امور اجتماعی مستعفی کویت

اما به رغم پررنگ‌تر شدن نقش مردم در سایه مجلس جدید، دادگاه قانون اساسی کویت در حکمی بی‌سابقه 20 ژوئن انتخابات فوریه را باطل و پارلمان را منحل اعلام و پارلمان وابسته سال 2009 میلادی را ابقا کرد.


اعتراضات «بُدون»ها عامل تقویت بیداری در کویت
در شرایطی که کویت با معضلاتی مانند درگیری‌های قومی و قبیله‌ای و گسست اجتماعی و شکاف‌های مردمی مواجه است، در کنار مشکلات مربوط به وجود اختلاف‌های طبقاتی، حدود ۱۸۰ هزار فرد فاقد تابعیت موسوم به «بُدون»ها را نیز در خود جای داده است.
تجمع اعتراض آمیز بدون ها که کویت هر از چندی شاهد آن است

دولت این كشور كوچك حاشیه خلیج فارس در حالی از دادن حق شهروندی به آنها سرباز می‌زند که غیركویتی بودن برخی از نمایندگان پارلمان این كشور که وابسته به جریان حاکم هستند، بر همگان روشن است.  این قشر برای دریافت حداقل حقوق خود از دولت کویت، تظاهرات و راهپیمایی های اعتراض آمیز زیادی را به راه انداختند که در سرکوب نیروهای امنیتی  ارتش کویت ده‌ها نفر از تظاهرات‌کنندگان کشته شده و هزاران نفر دیگر نیز بازداشت شدند.


وابستگی حاکمیت کویت به غرب
فارغ از مسائل داخلی، کشورهای غربی نیز حساب ویژه‌ای برای کویت باز کرده‌اند.کویت هم‌اکنون حدود سه درصد از تولید نفت خام جهان و بیش از ۹ درصد از تولید نفت اوپک را به عهده دارد؛ بنابراین در شرایطی که غرب به واسطه اعمال تحریم‌های خود علیه جمهوری اسلامی ایران، سعی در محدود کردن دسترسی بازارهای جهانی به نفت تولیدی کشورمان دارد، کویت می‌تواند در دید استراتژیست‌های غربی، جایگزین خوبی برای این افزایش تولید باشد. کویت نظر دارد ظرفیت تولید روزانه نفت خام خود را تا سال ۲۰۲۰ میلادی به چهار میلیون بشکه در روز و تولید گاز طبیعی را تا سال ۲۰۳۰ میلادی به چهار میلیارد فوت مکعب در روز افزایش دهد تا جای خالی نفت تحریم‌شده ایران برای غرب را پر کند که این رویارویی اقتصادی با جمهوری اسلامی ایران نیز از دید علاقه‌مندان به محور مقاومت و حامیان بیداری اسلامی در این کشور، پنهان نمانده و عاملی دیگر برای تشدید روند مقابله با خاندان حاکم بر این کشور شده است.

از سوی دیگر واشنگتن می‌کوشد در پی خروج نیروهای خود از عراق، حضور نظامی خود را در منطقه بیش از گذشته تقویت کند. روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز از برنامه‌های آمریکا برای افزایش حضور نظامی در خلیج فارس و تشکیل یک گروه ویژه عملیاتی در کویت برای مقابله با شورش‌های احتمالی در عراق خبر داده است.

استقرار نیروهای آمریکایی در کویت پس از آن صورت می‌گیرد که به گزارش روزنامه آمریکایی «آرمی‌تایمز» نخست‌وزیر کویت در آخرین سفر خود به آمریکا، پیشنهاد کرده بود این کشور به عنوان پایگاه آموزشی نیروهای ذخیره آمریکا عمل کند تا نیروهای آمریکایی بتوانند بعد از خروج از عراق، در صورت نیاز به افزایش نیروهای آمریکایی در این کشور یا حضور آنان در منطقه، به سرعت در کویت مستقر شوند.

گزارش کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا مبنی بر اینکه حضور نظامی واشنگتن در کویت به ۱۳ هزار و ۵۰۰ نفر می‌رسد نیز مرتبط با همین تحولات است. در این میان، حضور سربازان آمریکایی در خاک کویت، از یک سو خیال کاخ سفید را از حضور در شاهرگ انرژی جهان بویژه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و بحبوحه بحران اقتصادی راحت‌تر می‌کند و از سوی دیگر، امکان کنترل و واکنش سریع‌تر نسبت به هر گونه تغییر احتمالی در منطقه را برای آنان فراهم می‌آورد.

گرچه به نظر می‌رسد حکومت کویت نیز با استفاده از افزایش موج خشونت و سرکوب و اهرم اقتصادی و اصلاحات ساختگی در بدنه دولت‌های متوالی خود موفق شده تا از موج روزافزون اعتراضات گاه و بی‌گاه مردمی در این کشور تا حدودی بکاهد اما شاخص‌های متعددی از عرصه سیاسی و امنیتی و مردم شناختی کویت و وابستگی دولت این کشور به غرب نشان می‌دهد که این اعتراضات به صورت کامل متوقف نشده و شعله‌های این انقلاب حتی اگر برای مدت‌زمانی کوتاه رو به افول بگذارد اما سرانجام روزی دامان خاندان صباح را خواهد گرفت و آنها را از تداوم حکومت استبدادی بر اکثریت مردم این کشور به زیر خواهد کشید؛ روزی که به گفته تحلیلگران حوزه خلیج فارس و ناظران بین‌المللی چندان دور نخواهد بود و تنها نیازمند جرقه‌ای کوچک است، جرقه‌ای که می‌تواند از یک درگیری کوچک نظامی در خلیج فارس شروع شود و با فروریختن حاکمیت رژیم آل سعود بر عربستان و دیگر استبدادهای منطقه‌ای خاتمه یابد.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
دوشنبه ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۰۴:۴۵

تازه‌ترین گستاخی مفتی اعظم سعودی علیه مسلمانان

مشرق: مفتی عربستان سعودی در جدیدترین ادعاهای مضحک خود جنبش‌های ملی معاصر را که به سرنگونی چهار دیکتاتور عرب منجر شد به علت گناهان بندگان خدا دانست.

شیخ "عبدالعزیز آل‌الشیخ" مفتی اعظم عربستان سعوی در جدیدترین اظهارنظرهای مضحک خود مدعی شده که بی‌ثباتی در خاورمیانه و سقوط چهار تن از رؤسای جمهور کشورهای مختلف به علت وجود مسلمانان گناهکار است.

روزنامه الوطن جاپ عربستان سعودی به نقل از مفتی وهابی‌ها نوشت: فتنه‌ها و ناآرامی‌ها و ناامنی‌هایی که در کشورهای اسلامی روی می‌دهد به علت گناهان بندگان است.

این مفتی سعودی که سرنگونی چهار نفر از دیکتاتورهای جهان را "فتنه" و "ناآرامی" خوانده است، به علت اصلی سرنگونی آنها که همان ظلم و ستم و وابستگی به قدرت‌های بیگانه غربی و صهیونیستی و خشم عمومی مردم است، اشاره‌ای نکرده و در عوض مدعی شده که این گناهان مردم است که باعث شده این اتفاقات روی دهد!

اظهارات این مفتی وهابی در شرایطی صورت می‌گیرد که مردم شرق عربستان وهمچنین دانشجویان دانشگاه‌های مختلف در این کشور به علت ظلم و ستم و تشدید دیکتاتوری آل‌سعود و سرسپردگی مقامات حاکم بر این کشور به آمریکا و غرب اعتراضات دامنه‌داری را ادامه می دهند.

علمای وهابی سعودی که جیره خوار رژیم این کشور هستند، بارها با تحریم تظاهرات و مخالفات‌های مدنی ضد دولتی، خواستار توقف این حرکت‌ها شده‌اند، اما مردم با بی‌اعتنایی به این فتواها حرکت انقلاب‌گونه خود را ادامه می‌دهند.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
يكشنبه ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۰۵:۲۶

"چگونه باید انقلاب های عربی را درهم شکست؟"

عصر ایران : "چگونه باید انقلاب های عربی را درهم شکست؟" ؛ این پرسشی بود که بندر بن سلطان بلافاصله پس از نشستن هواپیمای حامل زین العابدین بن علی در جده از خود پرسید.

رئیس دستگاه امنیتی سعودی ها که مدت ها به دلیل برنامه ریزی برای کودتا از ریاض متواری بود پس از عفو پادشاهی برای تمرکز بر پرونده عراق - و روی کار آوردن دشمنان تهران در بغداد - به عربستان بازگشته بود ، اکنون باید برای متوقف کردن دومینوی سقوط  محافظه کاران عربی در خاورمیانه و شمال آفریقا تلاش می کرد چرا که مقصد نهایی این دومینو جایی نبود جز خاندان سعودی!

استراتژی عربستان سعودی در مرحله اول جلوگیری از سقوط نظام های هم پیمان و در صورت عدم موفقیت "جلوگیری از خروج نظام های جایگزین از مدار محور سازش و ورود به مدار محور مقاومت در منطقه" است.

اگر در بحرین و به لطف سکوت جامعه جهانی نیروهای سپر جزیره به فرماندهی عربستان اقدام به سرکوب تظاهرات مردم کردند و امروز کماکان به این سیاست آشکار در مقابله با خواسته های مشروع اکثریت مردم این کشور ادامه می دهند، در یمن با طرح سازش شورای همکاری خلیج فارس میان نظام علی عبدالله صالح و ائتلاف احزاب مخالف،تظاهرکنندگان را به خانه ها بازمی گردانند،نظام همان نظام است فقط به جای صالح در یک انتخابات تک نامزده،معاون دیکتاتور برمی گردد،چه کلاهی گشاد تر از این می تواند بر سر انقلابیون گذاشته شود؛الشعب یرید اسقاط النظام!

در مصر و پیش از سقوط مبارک،سفیر عربستان در واشنگتن همه تلاش خود را کرد که کاخ سفید را به حمایت از مبارک قانع کند اما کار از کار گذشته بود،اکنون فقط میدان تحریر در قاهره نبود که خواهان کناره گیری دیکتاتور شده بود،همه مصر یک صدا می گفت:مبارک باید برود.العربیه دیگر نمی توانست "المشاهدین الکرام" خود را قانع کند که رئیس جمهور نیز هواداران زیادی دارد!

پس از سقوط مبارک، عربستان سعودی سیاست مهار دوگانه انقلاب را آغاز کرد که همچنان ادامه دارد.
از سویی سعودی ها از لیبرال های وابسته به ریاض و همچنین بازمانده های نظام فاسد حمایت نمودند و با فشار به طنطاوی و دولت موقت و دستگاه قضایی سعی کردند از محاکمه انقلابی موثر این بازماندگان جلوگیری نمایند.
خارج کردن سرمایه های عربی از بانکهای مصری و همچنین اخراج کارگران مصری از بازار کار عربستان و سایر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس از جمله تهدیداتی است که ریاض متوجه قاهره نمود.

بند بن سلطان
بندر بن سلطان


این تهدیدات باعث اعتراض گسترده احزاب مخالف و جوانان در میدان تحریر و همچنین سفارت عربستان در قاهره شد.

گام دوم عربستان در تلاش برای مهار انقلاب مصر،وارد کردن سلفی ها به صفوف انقلابیون بود؛ جریانی که اتفاقاً برخی از رهبران آن پیشتر تظاهرکنندگان در میدان تحریر را تکفیر کرده بودند،اکنون آماده شده اند که به عنوان اهرم فشار وهابیون در صورت لزوم مسیر انقلاب را منحرف کنند.

با وجود اینکه جریان سلفی با حضور اسلامگرایان کهنه کاری تحت عنوان اخوان المسلمین،پایگاه اجتماعی سازمان یافته ای در مصر ندارند اما دلارهای نفتی 60 میلیونی ، خیل گسترده طبقه فقیر و بی سواد در این کشور و صد البته ظاهر بی آلایش سلفی ها باعث شد که حزب النور سلفی در انتخابات پارلمانی پس از سقوط مبارک بیش از 25 درصد آراء را کسب کند و پس از اخوان المسلمین - که 47 درصد آراء را کسب کرد - در مکان دوم قرار گیرد.

عمرو موسی
عمرو موسی


گفته می شود اعضای این حزب سلفی، کمیته سیاست خارجی پارلمان را تهدید کرده بودند که در صورت تصویب طرح بررسی از سرگیری روابط دیپلماتیک با ایران در این کمیته ، اقدام به عملیات شهادت طلبانه خواهند کرد: ما بمب ساعتی در برابر این طرح هستیم!

این استراتژی عربستان بسیار شبیه استراتژی این کشور در عراق و لبنان بود. در عراق، سعودی ها برای مقابله با دولت این کشور به طور همزمان از بازماندگان بعثی ها و لیبرال های وابسته به ریاض از یک سوی و تروریسم القاعده استفاده می نمایند و در لبنان نیز با وجود حمایت از جریان 14 مارس در برابر حزب الله و متحدینش از جریان سلفی در صیدا و طرابلس بهره برداری می کنند.استراتژئی که حتی پس از شکست نیز به دنبال ایجاد بی ثباتی و ناآرامی است و از اختلافات مذهبی و طایفه ای بیشترین سوء استفاده را می نماید.

در شرایطی که تقریبا پس از یک ماه دیگر انتخابات ریاست جمهوری مصر برگزار می شود،سعودی ها تلاش گسترده ای برای تغییر سرنوشت واقعی انقلاب این کشور آغاز کرده اند.

با وجود اینکه کمیته عالی انتخابات مصر صلاحیت عمر سلیمان،رئیس دستگاه امنیتی رژیم مبارک و حازم ابو اسماعیل از حزب سلفی النور که هر دو مورد حمایت عربستان بودند را رد کرده است اما منوط کردن وعده کمک اقتصادی به مصر از جمله کمک بودجه ای سه میلیارد دلاری به نتایج انتخابات ریاست جمهوری نشان دهنده این واقعیت است که مهره اصلی عربستان هنوز دست نخورده باقی مانده است؛ این شخص کسی نیست جز عمرو موسی دبیر کل سابق اتحادیه عرب،دیپلماتی که در زمان تصدی اش بر وزارت خارجه مصر به دلیل چند اظهار نظر ضد اسراییلی یک پایگاه نسبی در میان مردم به دست آورد.

عربستان سعودی به دنبال بازآفرینی نظام مبارک در قالب یک "ضد انقلاب نرم" در مصر است خطری که با توجه به اختیارات رئیس جمهور می تواند تاثیراتی بسیار بیشتر از حضور حزب النور در پارلمان این کشور به همراه داشته باشد.

البته سعودی ها این برنامه ریزی را نیز کرده اند که حتی در صورت عدم موفقیت در انتخابات مصر و در صورت لزوم صحنه سیاسی و اقتصادی این کشور را دچار بی ثباتی و هرج و مرج نمایند،سیاستی که دستگاه امنیتی عربستان در آن تبحر دارد.

مصر در میان همه کشورهای عربی علاوه بر همه ویژگی های استراتژیکش دارای یک ویژگی برجسته دیگر نیز هست و آن ویژگی برجسته این است که اگر مصر فاسد شود،بوی فسادش همه کشورهای عربی را فرا می گیرد ؛ منبع فساد و انقلاب وارونه نیز جایی نیست جز خاندان سعودی!

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی
يكشنبه ۰۷ اسفند ۱۳۹۰ ساعت ۲۰:۰۴

بیداری در غرب 1

مجموعه ویدئو های در غرب

دانلود : بیداری در غرب 1

مجموعه مربوطه کلیپ‌های غرب‌شناسی
يكشنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۶:۲۲

درخواست آنجلینا جولی از ملت های عرب

آنجلینا جولی، بازیگر مشهور هالیوودی در مصاحبه ای با یک نشریه سینمایی گفته است: ما علاقه نداریم ملت های عرب به کشور همسایه شان ایران، به عنوان الگو نگاه کنند.
جهان به نقل از المنار نوشت: وی در بخشی دیگر از مصاحبه اش در مورد رویدادهای جاری در جهان عرب گفت: برای من هنوز مشخص نیست این "ما" که از آن صحبت می شود اشاره به چه کسانی دارد.
جولی که گفته می شود به همراه جورج کلونی و بعضی دیگر از بازیگران مشهور هالیوود به عنوان جاسوس در بعضی از سفرهایش با سیا همکاری می کند در مورد آن چه که خطر دخالت ایران در منطقه عربی و رویدادهای اخیر خوانده می شود، ابراز نگرانی کرد!

به گزارش این مجله آمریکایی در سال ۲۰۰۹، جولی به اردوگاه های پناهندگان عراقی در سوریه سفر کرد و همراه با رئیس جمهور سوریه و همسرش از این اردوگاه ها دیدن کرد. وی همچنین در سال ۲۰۱۱ به اردوگاه پناهندگان سوریه در ترکیه سفر کرده است.

سال گذشته، او برای پشتیبانی از اقدامات ناتو، به شدت از سوی نهادهای صهیونیستی حمایت شد، و چندین بار هم در حمایت از انقلابیون لیبی بر ضد قذافی سخن گفت.

سپس در اکتبر ۲۰۱۱، یعنی دقیقا پس از سقوط از قذافی به علت حملات ناتو، که منجر به کشته شدن ۵۰،۰۰۰ لیبیایی و تخریب بسیاری از زیرساخت های این کشور شد با عنوان "بازدید کننده" به این کشور جنگ زده سفر کرد.

بر اساس گزارش سایت صراط ،در این که جولی از طرف لابی های صهیونیستی هالیوود حمایت می شود و لقب "دوست اسرائیل" را دارد شکی نیست اما برای حفظ ظاهر و نشان دادن او به عنوان خیرخواه و دوست اعراب و مسلمانان بعضی از وب سایت ها پیش از این سخنانی از جولی منتشر کرده بودند در مورد این که " عرب ها و مسلمانان تروریست نیستند و جهان باید بر ضد اسرائیل متحد شود."

از طرفی پدر آنجلینا، جان وویت یک بازیگر قدیمی با ریشه آلمانی و جمهوری چک است که به شدت هوادار اسرائیل بوده و ابایی از مطرح کردن این موضوع ندارد.

سیستم هالیوود طبق سوابق کارنامه تاریخی اش نشان داده است که بی احترامی یا حتی بی توجهی به لابی های صهیونیستی حامی اش را بر نمی تابد و اگر کسی اقدامی نسنجیده یا ناهماهنگ بر ضد این گروه ها انجام دهد حتما تنبیه خواهد شد. مثال واضح این موضوع تنبیهات مل گیبسون و مارلون براندو است. با این وجود جالب نیست که جولی با وجود کارنامه نه چندان درخشان اش در مورد حمایت از کیان اسرائیل این طور بدون مخاطره در راستای بسط و گسترش سیاست های آمریکا از این کشور به آن کشور سفر می کند و اسرائیل برای او هزینه می کند؟

باید منتظر ایفای نقش نهایی آنجلینا جولی در عرصه سیاست بود. هر چند تابحال نیر خدمات زیادی به اسرائیل کرده است!

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مقام معظم رهبری، صدها نفر از جوانان 73 کشور جهان از جمله جوانان مصر، تونس، لیبی، لبنان، یمن، بحرین و فلسطین صبح امروز (دوشنبه) در فضایی صمیمانه و لبریز احساسات اسلامی و انقلابی، با رهبر معظم انقلاب اسلامی دیدار کردند.

حضرت آیت الله خامنه ای در این دیدار پس از سخنان نمایندگان جوانان چندین کشور اسلامی منطقه، قیام ملتهای مسلمان بر ضد دیکتاتوریهای وابسته را پدیده ای بسیار مبارک و بسیار مهم و مقدمه قیام علیه «دیکتاتوری جهانی شبکه فاسد و خبیث صهیونیستی و استکباری» خواندند و تأکید کردند: در آفاق روشن این حرکت مبارک، امت اسلامی، به حول و قوه الهی بار دیگر در اوج عزت و استقلال و اقتدار قرار خواهد گرفت.

در آغاز این دیدار آقای ضیاءالدین مورو از جوانان انقلابی تونس با اشاره به ویژگی انقلاب مردم تونس به عنوان آغازگر انقلابهای منطقه، گفت: این انقلاب یک انقلاب مستقل و مردمی بود که هیچ حزب و گروه سیاسی در شکل گیری آن نقش نداشتند.

وی با تأکید بر اینکه سرنگونی حکومت بن علی، پایان کار نیست، خاطرنشان کرد: مردم تونس بر تحقق کامل اهداف انقلاب تأکید دارند و جوانان انقلابی، موضوع فلسطین و آزادی آن را، مسئله اصلی انقلاب خود می دانند.

ضیاءالساوی از جوانان انقلابی مصر با اشاره به برخی فضاسازیها درباره هویت انقلاب مردم مصر گفت: مردم مصر این انقلاب را از مساجد شروع کردند و شعارهای آنها الله اکبر و شعارهای اسلامی و ضد صهیونیستی بود.

وی افزود: هدف انقلاب مصر، فقط رسیدن به آزادی و عدالت اجتماعی نبود بلکه هدف نهایی، استقلال حقیقی مصر و رهایی از هم پیمانی با امریکا و صهیونیزم است.

آقای ضیاءالساوی خاطرنشان کرد: سرنگونی حکومت مبارک اولین گام انقلاب مصر بود و مردم مصر مصمم به تحقق اهداف کامل این انقلاب از جمله لغو پیمان ننگین کمپ دیوید و پاکسازی حکومت از بقایای رژیم سابق هستند.

عبدالله عبده علاو از جوانان انقلابی یمن با اشاره به انگیزه های قوی اسلامی در انقلاب مردم یمن گفت: ما به ایران علم و فناوری، ایران نوآوریها و ایران مقاومت و ایستادگی آمده ایم تا از تجربیات انقلاب اسلامی برای مبارزه با امریکا و ظلم و استبداد استفاده کنیم.

احمد حسن حجیری از جوانان انقلابی بحرین نیز سخنان و اشعاری در وصف احساسات پاک و انقلابی مردم بحرین و غربت جوانان و شهدای این انقلاب بیان کرد.

محمد علی محمد عواظ از جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) در سخنانی با اشاره به محوریت موضوع فلسطین در همایش بین المللی جوانان و بیداری اسلامی گفت: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و تعیین روز جهانی قدس، خون تازه ای به کالبد آرمان های فلسطین دمیده شد.

خالد السالم از جوانان انقلابی لیبی، انقلاب لیبی را انقلاب تکبیر نامید و گفت: این انقلاب با تکبیر آغاز شد و با تکبیر هم ادامه خواهد یافت.

وی ضمن تأکید بر لزوم استفاده مردم لیبی از تجربیات انقلاب اسلامی ایران در مقابله با امریکا، خاطرنشان کرد: انقلاب مردم لیبی از لحاظ مردمی بودن بسیار شبیه انقلاب اسلامی مردم ایران است.

خانم فاطمه مغنیه فرزند شهید عماد مغنیه از رهبران حزب الله لبنان نیز به عنوان آخرین سخنران تأکید کرد: پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) سرآغاز و منشأ بیداری اسلامی و انقلابهای کنونی در منطقه است.

در این دیدار پس از سخنان نمایندگان جوانان تونس، مصر، یمن، بحرین، فلسطین، لیبی و لبنان، حضرت آیت الله خامنه ای در سخنانی، جوانان کشورهای اسلامی را حاملان بشارتهای بزرگ برای آینده امت اسلامی خواندند و افزودند: بیداری جوانان سرتاسر جهان اسلام، امید به بیداری عمومی ملتهای مسلمان را افزایش داده است.

رهبر انقلاب، تاریخ بشر را بر سر یک پیچ بزرگ تاریخی و در آستانه تحولی عظیم برشمردند و تأکید کردند: بشریت از همه مکاتب و ایدئولوژیهای مادی اعم از مارکسیسم، لیبرال دمکراسی و ناسیونالیسم سکولار عبور کرده و در آغاز دوران جدیدی است که بزرگترین نشانه آن، توجه ملتها به خدای متعال، استمداد آنها از قدرت لایزال الهی و اتکای ملتها به وحی است.

ایشان با اشاره به «تسلط شبکه دیکتاتوری پیچیده، خطرناک، فاسد و شیطانی صهیونیست‌ها و قدرتهای استکباری» بر جهان افزودند: قیام ملتهای منطقه علیه دیکتاتورهای وابسته، جزئی از مبارزه بشریت با دیکتاتوری جهانی صهیونیستهاست و جامعه بشری با پشت سر گذاشتن پیچ بزرگ تاریخی، از سیطره این دیکتاتوری خطرناک رها می شود و این تحول عظیم براساس وعده صادق پروردگار، به آزادی ملتها و حاکمیت ارزشهای معنوی و الهی منجر خواهد شد.

حضرت آیت الله خامنه ای با اشاره به کسانی که ممکن است پیروزی بر شبکه دیکتاتوری جهانی صهیونیستها را غیرممکن بدانند خاطرنشان کردند: قبلاً نیز اگر کسی از پیروزی جوانان مؤمن حزب الله بر ارتش رژیم صهیونیستی سخن می گفت و یا از ذلت طاغوت مصر و تحولات عجیب شمال افریقا حرف می زد خیلی ها باور نمی کردند همچنانکه استقامت، پیروزی و پیشرفت جمهوری اسلامی نیز برای برخی ها قابل باور نبود اما قدرت فائقه پروردگار، خود را در این پیروزیها و تحولات شگفت نشان داد.

رهبر انقلاب اسلامی، حضور هوشیارانه و استقامت ملتها در میدان را زمینه ساز تحقق بدون تردید نصرتهای الهی خواندند و افزودند: در پرتو تحقق وعده های پروردگار، صهیونیستها، شیطان بزرگ امریکا و قدرتهای غربی امروز در مقابل بیداری اسلامی احساس ناتوانی می کنند و این احساس ضعف و شکست هر روز بیشتر خواهد شد.

حضرت آیت الله خامنه ای، تحولات کشورهای اسلامی را «آغاز راه نجات و سعادت»، برشمردند و افزودند: مهم این است که پیروزیهای بدست آمده را پایان راه ندانیم و با ادامه مجاهدت و تکیه بر عزم و اراده ملتها، و اتکا و حسن ظن به خدای قادر متعال، مبارزه با زورگویان جهانی و عوامل آنها را ادامه دهیم.

ایشان با اشاره به پیشرفتهای چشمگیر علمی جمهوری اسلامی در عرصه های هسته ای، زیست فناوری، پزشکی و عرصه های دیگر افزودند: جوانان مؤمن این سرزمین، در اوج ناباوری دشمنان و به رغم همه کارشکنی های آنان، به پیشرفتهایی دست یافته اند که می تواند برای جوانان همه ملتهای اسلامی، درس آموز باشد.

حضرت آیت الله خامنه ای با یادآوری تلاش مستبدان جهانی برای تلقین دو باور غلط در افکار عمومی ملتهای مسلمان افزودند: دشمنان امت اسلامی با تزریق احساس ناتوانی در ملتهای مسلمان و تلقین غیرقابل شکست بودن قدرتهای جهانی، حدود 2 قرن است که ملتهای مسلمان را عقب نگه داشته اند اما امت اسلامی امروز بیدار شده و درک کرده است که هر دو تصور، صددرصد غلط است و ملتهای مسلمان قادرند مجد و عظمت تمدن اسلامی را بار دیگر احیا کنند.

رهبر انقلاب اسلامی، قرن حاضر را قرن اسلام و معنویت برشمردند و افزودند: اسلام، عقلانیت و معنویت و عدالت را همراه یکدیگر به ملتها هدیه می دهد و تعالیم پروردگار بر اسلامِ عقلانیت و تفکر و تدبر، اسلامِ توکل بر خدا، اسلامِ جهاد و اسلامِ کار و اقدام، تأکید می نماید.

حضرت آیت الله خامنه ای با اشاره به تلاش استکبار برای جبران صدمات و ضربات ناشی از قیام ملتها در مصر و تونس و لیبی و دیگر کشورهای اسلامی افزودند: دشمن مشغول طراحی و توطئه است و ملتهای اسلامی بخصوص جوانان امت اسلامی که موتور بیداری اسلامی هستند باید با هوشیاری و مراقبت کامل و استفاده از تجربیات دیگران، اجازه ندهند شبکه استبداد جهانی، انقلابها را از آنها برباید و راههای حال و آینده را منحرف کند.

ایشان تجربیات 32 ساله جمهوری اسلامی در مقابله با انواع توطئه های امریکا و دیگر دشمنان اسلام را یادآور شدند و افزودند: مستکبران برای شکست جمهوری اسلامی هرکاری که از دستشان برآمده انجام داده اند اما تاکنون در همه مراحل از ملت ایران تودهنی خورده اند و از این به بعد نیز جز شکست و ناکامی چیزی نصیبشان نخواهد شد.

حضرت آیت الله خامنه ای ایجاد اختلاف میان امت اسلامی را از جمله مکاید دشمنان خواندند و افزودند: نهضت بیداری اسلامی، شیعه و سنی نمی شناسد و پیروان همه مذاهب اسلامی، با وحدت و همدلی در میدان مبارزه هستند.

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به اصول مشترکِ فراوان ملتهای اسلامی خاطرنشان کردند: ملتهای مسلمان با یکدیگر تمایزاتی نیز دارند و با توجه به تفاوتهای جغرافیایی، تاریخی و اجتماعی هیچ الگوی واحدی برای همه کشورهای اسلامی وجود ندارد اما مهم این است که همه، با سیطره شیطانی صهیونیستها و امریکایی ها مخالفند و وجود غده سرطانی اسرائیلی را بر نمی تابند.

ایشان در ترسیم یک شاخص برای قضاوت درباره رویدادها و حوادث افزودند: هر جا فعالیتی و طرحی وجود دارد که به نفع اسرائیل و امریکاست، باید هوشیار باشیم و آن را حرکتی بیگانه و مخالف منافع ملتها بدانیم و هر جا حرکتی اسلامی، ضد صهیونیستی، ضد استکباری، ضد استبدادی و ضد فساد هست، همه ملتهای مسلمان در تأیید و تقویت آن ، همراه و همدل خواهند بود.

رهبر انقلاب به عنوان یک نمونه به تلاشهای دستگاههای رسانه ای جهان برای منزوی کردن مردم بحرین اشاره کردند و افزودند: رسانه های غربی و یا وابسته به غرب، می خواهند با اختلاف افکنی و خط کشی، مسئله بحرین را شیعه و سنی کنند اما هیچ فرقی میان حرکتهای بیداری اسلامی در کشورهای مختلف وجود ندارد.

حضرت آیت الله خامنه ای، توکل و حسن ظن به خدا و حفظ وحدت را رمز پیروزی دانستند و با استناد به فرمان پروردگار به پیامبر درباره استقامت و پایداری افزودند: امت اسلامی در پرتو این فرمان الهی، بدون توقف، راه خود را ادامه می دهد.

ایشان آینده امت اسلامی را بسیار روشن برشمردند و با اشاره به امکانات انسانی، مادی و غیر مادی جهان اسلام تأکید کردند: ملتهای اسلامی با حفظ تفاوتها و تمایزها در زیر چتر واحد دعوت الی الله قرار دارند و جوانان امت اسلامی، به اذن الهی، روزگار مجد و عزت و اقتدار امت اسلامی را شاهد خواهند بود و این افتخارات عظیم را به نسلهای بعد منتقل خواهند کرد.

در ابتدای این دیدار دکتر ولایتی دبیرکل مجمع جهانی بیداری اسلامی با اشاره به حضور 1200 جوان انقلابی از 73 کشور جهان در همایش بین المللی جوانان و بیداری اسلامی گفت: شرکت کنندگان در این همایش در 6 کمیسیون تخصصی به بررسی این موضوعات پرداختند:  "مبانی نظری و فکری و عوامل پیشرفت بیداری اسلامی"، "حاکمیت اسلام، الگوها، دستاوردها و جوانان"، "استکبار جهانی، آمریکا و صهیونیزم در مواجهه با موج بیداری اسلامی"، "جوانان، مقاومت فلسطین و بیداری اسلامی"، "آسیب شناسی فرصت ها و تهدیدهای پیش روی بیداری اسلامی" و "چشم انداز و افق های آینده بیداری اسلامی".

ولایتی افزود: شرکت کنندگان در همایش جوانان و بیداری اسلامی بر ضرورت مقابله با توطئه های استکبار جهانی بویژه تبلیغات دروغین رسانه ای استکبار در مورد اهداف حرکتهای اسلامی و همچنین تلاش برای گسترش گفتمان مردم سالاری دینی، عدالت طلبی و آزادیخواهی تأکید کردند.

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی

مشرق: گروهی از پژوهشگران " شرکت آپتیما" (Aptima, Inc.) با بودجه "دفتر تحقیقات نیروی دریایی" (Office of Naval Research) درحال ساخت نرم‌افزاری است که توانایی‌هایی فراتر از بررسی تویتر برای شناسایی بحث‌های جاری دارد.


این نرم‌افزار اینترنت ازجمله اخبار، شبکه‌های اجتماعی و وبلاگ‌ها را کنکاش می‌کند تا موضوع‌ها و عبارت‌هایی را که توجه کاربران را به خود جلب می‌کنند، استخراج نماید. این نرم‌افزار سپس شیوه گسترش مباحثات مربوط به آنها را هم ازنظر جغرافیایی و هم زمانی دنبال می‌کند.

نرم‌افزار مورد بحث از مدل‌سازی نحوه شیوع این ایده‌ها برای دسته‌بندی مباحثات و خط سیر آنها استفاده می‌کند. این همان استراتژی‌است که معمولاً در طرح‌های سلامت همگانی برای تعیین این که یک بیماری واگیردار از کجا آغاز شده و چگونه شیوع پیدا کرده، مورد استفاده قرار می‌گیرد. بدین ترتیب که متخصصین بیماری‌های واگیر از چندین مجموعه اطلاعات برای تخمین علمی علیت آن استفاده می‌کنند؛ برای مثال این که چه عوامل بهداشتی و محیطی به شیوع یک بیماری در یک جامعه خاص دامن زده است.

در مورد گفتمان آنلاین، مدل‌سازان طرح شناسایی ایده‌های واگیر از ابتدا با قیام‌های مردمی مانند بیماری برخورد می‌کنند. آنها یک مکالمه اینترنتی را تفکیک و شناسایی می‌کنند (نویسنده مطلب، پایگاهی که در آن منتشر شده و نظراتی که نسبت به آن ابراز شده) و سعی می‌کنند دریابند که چه قسمت‌هایی به گسترش پیام انقلابی کمک شایانی کرده است. این رویکرد پیش‌بینانه با طرح‌های کنونی پنتاگون، مانند "سیستم هشدار زودهنگام بحران‌های یکپارچه" (Integrated Crisis Early Warning System) که گزارش‌های خبری را با اطلاعات کارشناسان و نیروهای اجتماعی و جمعیتی بزرگ درهم می‌آمیزد تا به پیش‌بینی از رویدادهای آتی برسد، متفاوت است.
هدف کلی این نرم‌افزار کمک به پنتاگون برای تعیین این مسئله است که چگونه "جریان ایده‌ها، یا به بیانی الگوهای رفتاری، می‌توانند ازطریق رسانه‌های الکترونیک بر جوامع مستعد تاثیر گذاشته و آنها را مبتلا کنند؟
این برنامه که "مدل‌سازی همه‌گیری پیام‌های انقلابی" (Epidemiological Modeling of the Evolution of Messages)، و به اختصار "الگوهای رفتاری الکترونیک" (E-Meme)، نام دارد، از فناوری تشخیص زبان برای تعین این که چه کسانی در یک منطقه خاص، با گروه‌های سنی یا جنسیتی مختلف، یا با هر نوع ویژگی دیگری با یکدیگر گفتگو می‌کنند، بهره می‌گیرد؛ چه این گفتگوها درباره "انتخابات هفته آینده" باشد و چه درباره "قراری برای خرابکاری".

مک‌‎کورمک در این باره می‌گوید: "ما شاهد قدرت عمیق ایده‌ها در آن چه بودیم که به عنوان احساس ضد دولتی در تونس آغاز شد و سپس مانند ویروس به حرکت درآمد و به گروه‌هایی در مصر، سوریه و لیبی رسید و آنها را تحت تاثیر قرار داد. اگر ما بتوانیم به درکی بهتر از جریان ایده‌ها ازطریق کانال‌های الکترونیکی برای تحت تاثیر قرار دادن برداشت گروه‌های مختلف برسیم، می‌توانیم برای اجرای استراتژی‌های مناسب، مانند حمایت از جنبش‌های دموکراتیک یا منصرف کردن بمب‌گذارهای انتحاری آماده‌تر باشیم".

برنامه الگوهای رفتاری الکترونیک، که اکنون یک سال از دو سال زمان گسترش خود را سپری کرده، برای آن طراحی شده که از  این توانایی‌ها فراتر برود. این برنامه پس از ردیابی روند گسترش موضوعات مختلف در اینترنت، به تحلیل این امر می‌پردازد که به نظر می‌رسد کسانی که درباره این موضوعات بحث می‌کنند، چه نوع نگرش‌هایی دارند و این که این نگرش‎ها چگونه بر گسترش مباحثات در اینترنت تاثیر می‌گذارند.

"دکتر رابرت مک‌کورمک" (Dr. Robert McCormack)، کارشناس ارشد این پروژه، گفت: ابزار بسیاری برای اجرای کارهایی مانند بررسی مباحثات جاری در اینترنت یا این که چند نفر درحال گفتگو درباری فلان موضوع هستند، وجود دارند. ما می‌خواهیم چند گام از این اقدام‌ها فراتر برویم. پویایی این مکالمات مدنظر ماست".
نرم‌افزاری مانند الگوهای رفتاری الکترونیک، اگر آن گونه که تبلیغ‌ها می‌گویند موفق باشد، توانایی مقام‌های فدرال برای پیش‌بینی رویدادهای آتی را بطرز چشمگیری افزایش می‌دهد؛ به ویژه در مواردی که موضوع نارضایتی طولانی‌مدت مطرح باشد.

شکی نیست که مقامات آمریکایی به همه کمک‌های ممکن نیاز دارند. شورش مبتنی بر فناوری مصر، برای رهبران آمریکا یک شگفتی چشمگیر بود؛ آن هم با وجود سرمایه‌گذاری 125 میلیون دلاری پنتاگون تنها در سه سال گذاشته در سیستم‌های رایانه‌ای که هدف از آنها، شناسایی علائم ناآرامی سیاسی در سراسر جهان بوده است. یک طراح برنامه سال پیش گفت: افسوس که با وجود این همه پژوهش، حتی بهترین ابزار پیش‌بینی آمریکا "ناموفق" از کار درمی ‌آیند؛ برخی کمتر و برخی بیشتر.

مشخص نیست که آیا این برنامه در مواقعی که سایر برنامه‌ها با چالش روبرو شده‌اند، موفق عمل می‌کند یا خیر. با این حال، مک‌کورمک و شرکتش امیدهای بسیاری درباره توانایی‌های این نرم‌افزار دارند. آنها سرانجام می‌خواهند "عواطف مردم" و "برداشت گروه‌ها" را تحلیل کرده و تعیین کنند که "گفتگوهای اینترنتی حقیقتاً به چه چیزی منجر خواهند شد"؛ برای مثال، آرامش نسبی مصر در مقایسه با خشونت حکمفرما بر لیبی. البته، مک‌کورمک چنین می‌گوید که اجرای برخی از تحلیل‌ها دشوار باقی خواهد ماند.


شاید چنین کنکاش علنی و لغزش‌ناپذیر اینترنت بسیار عجیب باشد؛ ولی انقلاب نرم‌افزارهایی مانند الگوهای رفتاری الکترونیک بی‌شک جزء اولویت‌های اصلی پنتاگون باقی خواهند ماند. تنها در دو سال گذشته، شاهد بوده‌ایم که سی.آی.ای در شرکتی به نام "یارپا" (Iarpa) سرمایه‌گذاری کرده که از اینترنت برای "پیش‌بینی آینده" بهره می‌گیرد. این شرکت به جستجوی تصاویر موجود در اینترنت و شناسایی شهروندان شورشی در یوتیوب می‌پردازد.

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
يكشنبه ۰۲ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۲۰:۱۵

گزارش موسسه رند از تاثیر بیداری اسلامی

به گزارش 598 ، «چارلز پی. ریز» کارشناس، پژوهشگر ارشد، دیپلمات و مدیر مرکز سیاستگذاری های خاورمیانه «مؤسسه رند» در اظهارات خود درباره ی سپری شدن یک سال از آغاز خیزش های منطقه به بیان چرایی، چیستی و چگونگی و سرنوشت این خیزش ها اشاره و پرسش های خود را اینگونه مطرح می کند: «یک سال از خودسوزی «محمد بوعزیز» در تونس می گذرد. درآن سال خاورمیانه و شمال آفریقا شاهد انقلاب، شورش، سرکوب و اطلاحات بود. در این بین چه چیزی تغییر کرد؟ چه چیزی رخ داد؟ در آینده چه پیش خواهد آمد؟ و این رخدادها چه معنا و مفهومی برای آمریکا و جهان دارند؟»

وی ناگزیر اعتراف می کند که صبر مردم از ظلم و ستمی که حکومت ها برآنها رواج داشته اند به سر آمده اند و به اولین پرسشی که مطرح کرده است پاسخ می دهد:«می توان به سادگی گفت که چه چیزی تغییر کرد، مردم منطقه دیگر خود سرنوشت خود را تغییر می دهند. از تونس که پی برد با شوروعشق و تظاهرات مسالمت آمیز جمعی می تواند رژیمی که ظاهرا غیر قابل تسخیر است را براندازد تا مردم کشورهای دیگر که برای آزادی به خاک و خون کشیده شدند. در نگاه کلی بهارعربی تغییر بسیار خوشایندی است. مردم  این کشورها به شدت براهمیت شأن، مقام وعدم پذیرش ذلتی که رژیم های مستبدشان برآنها اعمال کرده بودند، تاکید دارند.»

وی در تحلیل خود از اسلامی بودن این انقلاب ها سرباز می زند و این خیزشها را «انقلاب های توییتری و فیسبوکی» می نامد و بر نقش رسانه های در فرایند این انقلاب ها تأکید می کند: «خیزش های مصر و تونس را انقلاب های توییتر و فیسبوک می نامند. بدون تردید این شبکه های اجتماعی ابزاری بسیار مفیدی برای بسیج سریع تظاهر کننندگان است. اما فناوری های پیشین به نظر در فرایند این تغییرات نقش بزرگتری را ایفا کرده اند. برای مثال شبکه الجزیره و کانال های ماهواره ای عرب زبان درزمان به وقوع  پیوستن این انقلاب ها احساسات مردم را انتقال می دادند. در هر دقیقه پیام های کوتاه بین هزاران نفر به وسیله تلفن های همراه ارسال می شد. در یمن و کشورهای دیگر دوربین های این تلفن ها با همکاری سایت «یوتیوب» علی رغم میل دولتها حقایق را انتقال می-دهند.»

«چارلز پی. ریز» در صحبت های خود فقدان رهبری در این انقلاب ها را برجسته می کند و عدم وجود مهرهای وابسته به غرب را معضلی برای آمریکا و غرب می داند: «بهارعربی نشان داد که به سختی می توان با انقلاب ها بی رهبر همراستا شد. متاسفانه این یک حقیقت است که انتقال انقلاب های بی رهبر به یک قدرت دیگر بسیار سخت و دشوار است، که نمونه بارز آن مصر و لیبی می باشد. حال آینده این منطقه به چگونگی تشکیل حکومت در این کشورها مصر و اتخاذ سیاست های دولتمردان آنها بستگی دارد. زمانی که انقلابی به پیروزی می رسد (تونس، مصر، لیبی) آنچه که پس از آن بسیار کار دشواری است بر پایی حکومتی دمکراتی تر و پاسخ گوتر می باشد.»

وی در ادامه مهمترین چالش این خیزشهای را قانون اساسی و انتخابات معرفی می کند و وضع نابسامان اقتصادی را معضلی برای مردم به خصوص جوانان می داند:« چالشهای مهم بر سر قانون¬ اساسی و انتخابات خواهد بود. گوناگونی سلایق و تصمیم گیری های پیچیده حرارت و شوق بهارعربی! را از بین خواهد برد. کشورهایی همچون مصر نیز دریافتند که درتأمین منابع جدید برای رشد اقتصادی به منظور رفع نیازهای جمعیت جوان خود دچار چالش خواهند شد-جمعیتی که برای موفق بودن در اقتصاد جهانی بی تجربه می باشند. شاید این کشورها نیازمند آزمودن سیاست های عمومی مختلف به منظور یافتن راه حل های مناسب می باشد و تلاش دولت های تازه کار و بی ثبات در این بین شکست خواهد خورد.»

این کارشناس در ادامه همانند سایر تحلیل گران غربی موضع تندی را نسبت به سوریه اتخاذ کرده است:«در سوریه کشتارها و سرکوب های حکومت بشاراسد همچنان ادامه دارد که در نتیجه این سرکوب ها همسایگانش دست به تحریم این کشور زدنند...»

او در ادامه به آخرین پرسش خود که «این خیزش ها چه معنا و مفهومی را برای آمریکا وجهان دربر دارد؟» پاسخ می دهد و تلاش می کند نگاه درجه دوم و شاید سومی به جایگاه آمریکا دراین انقلاب ها داشته باشد، ولی بازهم نمی تواند نگرانی ایالات متحده را نسبت به این خیزش ها پنهان کند:« مخاطب بهارعربی! در درجه اول آمریکا نبود هرچند که ارتباط دیکتاتورهایی همچمون مبارک با ایالات متحده روشن و مشخص باشد. با این وجود ایالات متحده بی تردیدی تحت تاثیر این انقلاب ها قرار خواهد گرفت. اگر این انقلاب ها به خوبی مدیرت شوند تعییرات دمکراتیکی فرصتی را جهت از سرگیری روابط با آمریکا برای این کشورها ایجاد خواهد کرد...»

وی وجود مذاهب و فرق متعدد اسلامی، گوناگونی قبیله ای و حزبی را محور اصلی برای ایجاد بی ثباتی و تفرقه می داند و می گویید:« شبح مشکلات بر سرراه این کشورها سایه افکنده است .شواهدی از ایجاد فرقه گرایی دیده می شود. خشونت علیه قبطی ها در مصر، تنشهای سنی، علوی، کردی در سوریه، رقابت های سنی و شیعی در بحرین، نزاع های قبیله ای در یمن شاهدی براین مدعا می باشد. در لیبی رقابتها منطقه ای وقبیله ای باید به آشتی و صلح تبدیل شود تا بتوان دولتی ماندگار و باثبات را برپا کرد. در مصر ارتش که به نظر می رسد قهرمان میدان التحرر می باشد مایل به واگذاری قدرت نیست.»

وی در ادامه به نکته بسیار مهمی نسبت به بحران اقتصادی غرب اشاره می کند و به نقش خود(غرب) در ایجاد انقلاب های مخملی در کشورهای اروپایی اعترافت می کند:« در حالی که غرب می خواهد به انتقال موفقیت آمیز این انقلاب ها کمک کند، بحرانی اقتصایاش بیان گوی آن است که نمی تواند کمک های مالی کلانی همانند کمک های مالی به کشورهای اروپایی مرکزی و بالکان در انتقال قدرت اعطا کند.»

درحالی که آمریکا خود عامل بی ثبایتی و ناامنی در منطقه است، وی به دنبال یافتن راه حلی برای ایجاد ثبات و امنیت در منطقه که همان به خطر نیافتادن امنیت رژیم اشغالگر قدس با توجه به مرز مصر با فلسطین را نکته ی بسیار مهمی می داند:« نیاز است بدانیم چگونه می توان امنیت را در این منطقه ایجاد کنیم. اسرئیل! باید در روابط خود با کشورهای همسایه-اش تجدید نظر کند.»

«ریز» نگرانی خود از به قدرت رسیدن اسلام گرایان در مصر را با این عبارت بیان می کند که:« درصورت  پیروزی اسلام گرایان در انتخابات مصر باید براعصاب خود مسلط باشیم. قدرت مسئولیت می آورد و مصری ها شایسته آن هستند که رهبران خود را خود انتخاب کنند.»

او در پایان تاریخ انقلاب سی سال اخیر جهان را برمی شمرد لیکن هیچ اشاره ای به انقلاب اسلامی ایران در این بین نمی کند و خوشبینی خود را با تهدید کردن بیان می کند:«سال 2011 سال فوق العاده ای برای منطقه بود در 30 سال گذشته موج ها دمکراتیک مشابه باعث شکل گیری دولت های بسیار و باثباتی در آمریکای لاتین، آسیا و آفریقا شد. دلایل زیادی وجود دارد که می توان به خاورمیانه خوشبین بود اما این کار چندان آسان و بدون خون ریزی و سرکوب نخواهد بود.»

مجموعه مربوطه اخبار فرهنگی و مهدوی
سه شنبه ۱۳ دی ۱۳۹۰ ساعت ۱۶:۴۰

روزشمار "بیداری اسلامی" در سال 2011

بیداری اسلامی در منطقه و وقوع انقلاب‌های مردمی در تونس ، مصر و لیبی، روی کار آمدن اسلامگراها در این کشورها و سقوط دیکتاتورهایی چون مبارک و قذافی و نیز مرگ بن لادن از مهم ترین اتفاقات جهانی در سال ۲۰۱۱ بود.

به گزارش فارس، پایگاه خبری النشره در گزارشی یک آرشیو کامل از اتفاقات مهم جهان و کشورهایی که بیداری اسلامی در آنها اتفاق افتاده، در سال 2011 میلادی منتشر کرده است، آنچه در زیر می‌خوانید ترجمه کامل این گزارش است.

ژانویه، آغاز بیداری اسلامی در تونس و سرایت آن به مصر

۱ژانویه: انفجار کلیسای مسیحیان در اسکندریه مصر و کشته و زخمی شدن دهها نفر، وزارت کشور مصر آن را یک حمله انتحاری خواند.
2 ژانویه:
- سازمانی وابسته به القاعده مسئولیت انفجار اسکندریه را بر عهده گرفت.
- سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران دو هواپیمای جاسوسی بدون سرنشین غربی را در خلیج فارس منهدم کرد.
7 ژانویه: نیکولا سارکوزی رئیس جمهور فرانسه آن چیزی که آن را توطئه مشکوک برای پاکسازی دینی مسیحیان در شرق خوانده بود را محکوم کرد.
8 ژانویه: زخمی شدن نماینده کنگره آمریکا در تیراندازی در آریزونا
9 ژانویه: آغاز همه پرسی مردم جنوب سودان در تعیین سرنوشت این بخش
14 ژانویه: انقلاب تونس بیداری اسلامی را افتتاح کرد و زین العابیدن بن علی رئیس جمهور تونس از کشور فرار کرد و اوضاع کشور را به معاون اول خود سپرد.
25 ژانویه: آغاز انقلاب عربی در مصر و تظاهرات میلیونی مردم در قاهره، مردم خواستار اخراج مبارک از قدرت و سرنگونی رژیم مستبد وی شدند.
28 ژانویه: انتفاضه مصر به اوج خود رسید و درگیری های در تمامی نقاط کشور افزایش پیدا کرد.
29 ژانویه:
- دولت مصر در پی اعتراضات مردمی استعفا کرد، مردم سرنگونی خود مبارک را می خواهند.
- عمر سلیمان به عنوان معاون رئیس جمهور مصر انتخاب شد.

فوریه، سقوط حسنی مبارک و آغاز انقلاب بحرین


1 فوریه: رئیس جمهور مصر کناره گیری خود از شرکت مجدد در انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کرده و قول اصلاح شرایط کاندیداتوری را داد، مخالفان همچنان خواستار اخراج وی از قدرت هستند.
3 فوریه: درگیری ها میان هواداران و مخالفان مبارک به اوج رسید.
5 فوریه: هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا نسبت به طوفان خانمان سوز بیداری اسلامی در خاورمیانه هشدار داد.
10 فوریه: رئیس جمهور مصر بر اساس قانون اختیارات خود را به معاون خود واگذار کرد، نیروهای مسلح مصر بیانیه شماره یک خود را صادر کرده و مطالبات مردمی را تایید کردند.
11 فوریه: با کناره گیری مبارک از قدرت انقلاب مصر به پیروزی رسید، شورای نظامی مصر اداره امور کشور را در دست گرفت، این شورا تعهد کرد که جایگزین مشروعیتی نیست که ملت مصر به دنبال آن است.
13 فوریه: ارتش مصر اعلام کرد که به قانون اساسی مصر عمل نمی کند، شورای نظامی همچنین دو مجلس ملی و شورا را نیز منحل کرد و اداره امور کشور را به مدت 6 ماه  تا زمان برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری در دست گرفت.
14 فوریه: آغاز انقلاب بحرین و برپایی تظاهرات مردمی علیه رژیم حاکم
17 فوریه: افزایش سرعت حوادث انقلاب بحرین، مخالفان از کشتاری صحبت می کنند که رژیم حاکم علیه آنها اعمال کرده است، فراکسیون الوفاق بحرین از پارلمان این کشور کناره گیری کرد.
18 فوریه: آمریکا از حق وتو علیه محکوم کردن شهرک سازی صهیونیستی از سوی سازمان ملل استفاده کرده و این طرح را ناکام گذاشت.
20 فوریه: انقلاب لیبی به راه افتاد و درگیری های شدیدی میان انقلابیون و نیروهای هوادار رژیم حاکم در گرفت، سیف الاسلام گفت که تعدادی از تانک های لیبی به دست افراد مست و معتاد افتاده است.
21 فوریه: دادستان مصر خواستار بلوکه شدن اموال حسنی مبارک و همسر و فرزندان وی شد.
22 فوریه:
- معمر القذافی در تلویزیون رسمی لیبی ظاهر شد و تاکید کرد که در طرابلس حضور دارد، او مخالفان خود را سگ های ولگرد نام گذاشت و گفت که کناره گیری نخواهد کرد و تا ابد رهبر آن چیزی که انقلاب لیبی نامیده بود، باقی خواهد ماند.
- اتحادیه عرب حضور نماینده رسمی لیبی در نشست های این اتحادیه را تعلیق کرد.
24 فوریه:
- معمر القذافی القاعده را به دست داشتن در بحران لیبی و تلاش برای ایجاد امارت اسلامی در این کشور متهم کرد.
- حالت فوق العاده در الجزایر در پی اعتراضات مردمی بعد از 19 سال از آغاز اجرایی شدن آن برداشته شد.
25 فوریه:
- کاخ سفید تحریم هایی را با هماهنگی اروپایی های علیه لیبی اعمال کرد.
- بان کی مون از شورای امنیت خواست تا تمام گزینه ها در زمینه تحریم لیبی را بررسی کند.
26 فوریه: شاه بحرین تغییرات حکومتی شامل 5 وزیر را انجام داد.
27 فوریه:
- شورای امنیت با اجماع خود طرح تحریم لیبی را تصویب کرد.
- رئیس دولت موقت تونس از سمت خود استعفا کرد.
28 فوریه: دادستانی مصر حسنی مبارک و خانواده وی را ممنوع السفر اعلام کرد و اموال آنها را بلوکه کرد.

مارس، ادامه سرکوب بیداری اسلامی در یمن، بحرین و عربستان


1 مارس: معمر القذافی تظاهرات کنندگان را به چالش کشیده و اعلام کرد که درصورت دخالت نظامی آمریکا یا هر کشور دیگری در لیبی، هزاران نفر از مردم لیبی کشته خواهند شد.
3 مارس: استعفای احمد شفیق از نخست وزیری مصر و مأمور شدن عصام شرف به تشکیل دولت جدید
6 مارس: نبیل العربی به جای احمد ابوالغیط وزیر خارجه مصر شد.
7 مارس:
- دولت جدید تونس تشکیل شد.
- شورای فتوای عربستان سعودی در پی افزایش روند تظاهرات مردمی در این کشور تظاهرات ضددولتی را مغایر با شرع اسلامی خواند.
8 مارس: دادگاه جنایی مصر بلوکه شدن اموال حسنی مبارک و خانواد وی و ممنوع السفر شدن آنها را تایید کرد.
10 مارس:
- سیف الاسلام قذافی گفت که زمان برای عملیات نظامی علیه انقلابیون فرا رسیده، او گفت که پدرش هرگز تسلیم نخواهد شد.
- در تیراندازی نیروهای امنیتی سعودی به مردم در تظاهرات مسالمت آمیز در شهر قطیف چند نفر زخمی شدند.
11 مارس: ادامه تظاهرات در عربستان سعودی و درگیری ها در بحرین در جریان تظاهرات مسالمت آمیز مردمی
12 مارس: وزیران خارجه عرب از شورای امنیت خواستند تا تحریم هوایی لیبی را اجرا کند.
14 مارس:
- شورای امنیت رایزنی های خود در مورد لیبی را بدون صدور بیانیه ای پایان داد.
- بیش از هزار نظامی عربستان سعودی در سکوت جهانی وارد بحرین شدند تا در سرکوب تظاهرات مردمی مشارکت کنند، مخالفان بحرین این اقدام را دخالت خارجی و اعلام جنگ و اشغال بحرین خواندند.
15 مارس: شاه بحرین در کشور به مدت 3 ماه حالت فوق العاده اعلام کرد، این حالت قابلیت تمدید را خواهد داشت.
16 مارس:
- پلیس بحرین معترضان در میدان اللولوه را با زور تخلیه کرد و بر این میدان مسلط شد، یک مسئول نظامی بحرین گفت که تمامی انواع تظاهرات در بحرین ممنوع است.
- ایران سفیر خود در بحرین را در اعتراض به اقدامات سرکوب گرانه رژیم حاکم این کشور علیه مردم فرا خواند.
17 مارس: مقامات لیبی اعلام آتش بس کرده و به انقلابیون مهلت دادند تا سلاح های خود را تحویل دهند، لیبی تهدید کرد که دریانوردی در دریای مدیترانه را در صورت هدف حمله قرار گرفتن، مورد هدف قرار خواهد داد.
18 مارس:
- شورای امنیت مصوبه تحریم هوایی لیبی را تصویب کرد، فرانسه اعلام کرد که در حملات هوایی به لیبی علیه رژیم قذافی شرکت خواهد کرد.
- دهها کشته و زخمی در اوج گیری تظاهرات مردمی در یمن
- شاه سعودی دستوراتی را در زمینه توزیع پاداش ها و بهبود حقوق ها و تاسیس واحد های ساختمانی برای مقابله با اعتراضات مردمی صادر کرد.
19 مارس:
- قذافی به شورای امنیت گفت که مصوبه این شورا باطل است، او نسبت به دخالت در لیبی هشدار داد.
- آغاز حمله هوایی به لیبی بر اساس مصوبه شورای امنیت
20 مارس:
- معمر القذافی حمله ناتو به لیبی را جنگ صلیبی توصیف کرد، او آمادگی خود را برای جنگ دراز مدت اعلام کرد و گفت که در نهایت پیروز خواهد شد.
- با تلاش ها و توطئه های غرب علیه دمشق، تظاهرات اعتراض آمیز به سوریه رسید.
21 مارس:
- کاخ سفید در اقدامی زودهنگام خشونت علیه تظاهرات کنندگان سوری را محکوم کرد.
- باراک اوباما از اجماع بین المللی در مرد عزل قذافی سخن گفت و از وی خواست که از قدرت کنار برود.
26 مارس:
- مقامات سوری از نفوذ گروه های تروریست به سوریه برای تخریب این کشور خبر دادند.
- رئیس جمهور یمن وعده داد که به صورت شرافتمند و با احترام از قدرت کناره گیری خواهد کرد.
27 مارس: بثنیه شعبان مشاور رئیس جمهور سوریه اعلام کرد که این کشور حالت فوق العاده در سوریه را لغو خواهد کرد.
28 مارس: شاه سعودی به بشار اسد تاکید کرد که از این کشور در برابر توطئه های خارجی حمایت خواهد کرد.
29 مارس:تظاهرات میلیونی مردم سوریه در حمایت از بشار اسد و نظام حاکم بر سوریه، رئیس جمهور استعفای دولت محمد ناجی العطری را پذیرفت.
30 مارس: رئیس جمهور سوریه از توطئه بزرگی سخن گفت که علیه سوریه تهیه شده و سرنخ های آن به کشورهای همسایه  و دور می رسد.
31 مارس: دولت کویت دستور اخراج 3 دیپلمات ایرانی را به بهانه فعالیت در اقدامات جاسوسی صادر کرد.

آوریل: دادگاه بحرین ابزار دست طاغوت برای ادامه قدرت آن

1 آوریل: ادامه تظاهرات در سوریه در شهرهای دمشق، دوما، بانیاس، اللاذقیه و درعا، کاخ سفید آن چیزی که استفاده از خشونت علیه تظاهرات کنندگان سوری نامیده بود را محکوم کرد.
2 آوریل: نابسامان شدن اوضاع در ساحل عاج در پی انتخابات ریاست جمهوری در این کشور
3 آوریل: عادل سفر به عنوان مأمور تشکیل کابینه جدید سوریه انتخاب شد.
7 آوریل: رئیس جمهور سوریه به کردهای منطقه الحسکه تابعیت سوری داد و استاندار حمص را از سمت خود برکنار کرد.
14 آوریل: رئیس جمهور سوریه دستور تشکیل دولت جدید را صادر کرد و تمامی بازداشتی ها در حوادث اخیر را که جنایتی مرتکب نشده بودند، آزاد کرد.
19 آوریل: دولت سوریه پروژه ای را تصویب کرد که بر اساس آن حالت فوق العاده در کشور به پایان رسید.
21 آوریل: رئیس جمهور سوریه قانون حالت فوق العاده را تایید کرده و دادگاه امنیت دولت را نیز لغو کرد.
22 آوریل: کشورهای شورای همکاری های خلیج فارس از آن چیزی که دخالت های ایران در امور داخلی خود نامیده بودند، به سازمان ملل شکایت کردند.
27 آوریل: پاریس و روم و مادرید و لندن و برلین سفرای خود را از سوریه فرا خواندند.
28 آوریل: حکم اعدام سه تن از تظاهرات کنندگان مسالمت آمیز بحرینی صادر شد، دولت مدعی بود آنها در قتل دو پلیس بحرینی دست داشته اند.
29 آوریل:
- رئیس جمهور یمن قطر را به تامین مالی ایجاد هرج  مرج و ناامنی در سوریه و یمن و مصر متهم کرد.
- رئیس جمهور آمریکا مصوبه ای را تصویب کرد که بر اساس آن برخی شخصیت های سوری غیر از بشار اسد رئیس جمهور این کشور مشمول برخی تحریم ها شدند.

می: پایان اسطوره اسامه بن لادن


1 می: کشته شدن سیف العرب یکی از فرزندان معمر القذافی و سه تن از نوه های وی در حمله هوایی ناتو به غرب طرابلس
2 می: باراک اوباما از کشته شدن اسامه بن لادن رئیس سازمان القاعده در یک عملیات نظامی و اطلاعاتی از سوی آمریکا و پاکستان خبر داد، طالبان تهدید کرد که هدفهای آمریکا در پاکستان را در انتقام این عملیات هدف قرار خواهد داد.
3 می: فتح و حماس و گروه های فلسطینی سند آشتی را در قاهره امضا کردند.
4 می: مراسم جشن امضای سند آشتی ملی فلسطین بین محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و خالد مشعل رئیس دفتر سیاسی حماس برگزار شد.
5 می:
- سانا از خروج نیروهای ارتش سوریه از شهر درعا بعد از انجام مأموریت در این شهر خبر داد.
- دبیرکل اتحایه عرب اعلام کرد که بنا به درخواست عراق نشست سران عرب به مارس 2011 به تاخیر افتاد.
6 می: القاعده در بیانیه ای کشته شدن رهبر خود را تایید کرده و وعده انتقام داد.
8 می:
- درگیری های طایفه ای در مصر به کشته و زخمی شدن دهها نفر منجر شد.
- مقامات بحرینی در اقدامی عوام فریبانه اعلام کردند که حالت فوق العاده در کشور را از تاریخ 1 ژوئن لغو خواهند کرد.
13 می: رئیس جمهور آمریکا از استعفای جرج میچل فرستاده خود در خاورمیانه خبر داد و دیوید هیل را به جای وی منصوب کرد.
15 می: نبیل العربی به جای عمرو موسی به عنوان دبیرکل اتحایه عرب انتخاب شد.
16 می:
- یک دیپلمات سعودی در تیراندازی در مقابل کنسولگری این کشور در کراچی کشته شد.
- دادستان دادگاه جنایی بین المللی خواستار بازداشت معمر القذافی و سیف الاسلام فرزند وی شد.
18 می: اطلاعاتی از انتصاب سیف العدل به عنوان جانشین اسامه بن لادن در سازمان القاعده منتشر شد.
19 می: رئیس جمهور آمریکا تحریم های جدیدی را علیه بشار اسد و برخی دیگر ازمسئولان سوریه اعمال کرد، سوریه این تحریم ها را محکوم کرده و آنها را در راستای منافع اسرائیل توصیف کرد.
20 می: دیدار باراک اوباما با بنیامین نتانیاهو و گفتگوی آنها در مورد اختلافات دوجانبه در زمینه روند سازش
21 می: وزیر اطلاعات ایران از بازداشت 30 جاسوس آمریکایی در ایران خبر داد.
22 می: نشست وزارتی کشورهای حاشیه خلیج فارس طرح خود در مورد یمن را به حالت تعیق درآورد.
23 می: اتحادیه اروپا تحریم ها علیه سوریه را تشدید کرد و بشار اسد را نیز در فهرست تحریم ها قرار داد.
24 می:
- آمریکا تحریم هایی را علیه برخی شرکت های نفتی اسرائیلی و سوری اعمال کرد و مدعی شد که این شرکت ها با ایران همکاری داشته اند.
- نخست وزیر اسرائیل تاکید کرد که دیگر این رژیم به مرزهای 1967 باز نخواهد گشت.
25 می: مقام های مصری از بازگشایی گذرگاه رفح به صورت دائمی خبر دادند.
31 می:
- شاه بحرین خواستار برگزاری مذاکرات بدون پیش شرط در زمینه اصلاحات در کشور شد.
- بشار اسد دستور عفو عمومی در مورد جنایات مرتکب شده تا قبل از 31 می را صادر کرد.

ژوئن: سوریه آماج توطئه های خارجی برای طرح براندازی


1 ژوئن:بشار اسد دستور تشکیل هیئتی را داد تا مبانی گفتگوهای ملی را بنا نهاده و برنامه ای زمانی بر آن تعریف کنند.
2 ژوئن: مخالفان سوریه خواستار براندازی نظام اسد و برکناری فوری وی شدند.
3 ژوئن: علی عبدالله صالح رئیس جمور یمن در انفجاری در محل کار خود زخمی شد، او بعد از ساعاتی در پیامی صوتی اعلام کرد که حالش خوب است.
5 ژوئن: دهها فلسطینی در جولان اشغالی به ضرب گلوله های صهیونیست ها به شهات رسیدند، این افراد با راهپیمایی در مرزهای جولان خواستار ورود به سرزمین های اشغالی بودند، اسرائیل سوریه را مسئول برپایی این تظاهرات معرفی کرد.
6 ژوئن: 80 نیروی امنیتی سوریه در کمین مسلحانه ای که در منطقه جسر الشغور در ادلب توسط تروریست ها کار گذاشته شده بود، کشته شدند.
10 ژوئن: وزیر خارجه سوریه نسبت به هر اقدام شورای امنیت که به تروریست های سوریه اجازه ادامه فعالیت بیشتر را بدهد، هشدار داد.
12 ژوئن:
- ارتش سوریه کنترل منطقه جسر الشغور را در دست گرفت.
- حزب عدالت و توسعه ترکیه در انتخابات پارلمانی در این کشور پیروز شد.
20 ژوئن:
- بشار اسد بار دیگر از توطئه ای سخن گفت که سوریه را هدف قرار داده است، او گفت که هیچ توسعه و اصلاحاتی جز در سایه ثبات در کشور ایجاد نمی شود. وی بر لزوم اصلاح یا طرد تروریست های سوریه تاکید کرد.
- دادگاه تونس زین العابدین بن علی و همسرش را به اتهام فساد مالی به 35 سال زندان محکوم کرد.
21 ژوئن:
- بشار اسد دستور عفو عمومی مجرمان تا قبل از تاریخ 20 ماه جاری را صادر کرد.
- مجمع عمومی سازمان ملل برای دومین بار بان کی مون را به عنوان دبیرکل این سازمان انتخاب کرد.
22 ژوئن:
- آمریکا تحریم هایی را علیه بانک های لیبی اعمال کرد.
- وزیر خارجه سوریه برخی شایعات در زمینه دخالت ایران یا حزب الله در حوادث سوریه را تکذیب کرد.
23 ژوئن: دادگاه فوق العاده در بحرین احکام حبس ابد را علیه تعدادی از سران معارضه در این کشور صادر کرد.
26 ژوئن: شاه عربستان سعودی رئیس دفتر شورای وزیران را برکنار کرده و این دفتر را به دفتر پادشاهی الصاق کرد.
27 ژوئن: دادگاه بین المللی لاهه قرار بازداشت بین المللی برای قذافی و فرزندش صادر کرد.

جولای: تشکیل کشور جدید سودان جنوبی

9 جولای: تشکیل رسمی دولت سودان جنوبی بعد از جدا شدن از بخش شمالی
10 جولای:
- کابینه اسرائیل نقشه های مرزهای دریایی را که قرار بود به سازمان ملل ارسال کند، تایید کرد.
- باراک اوباما مدعی شد که اسد فرصت های زیادی را از دست داده و باید خشونت ها را متوقف کند.
12 جولای: برادر حامد کرزای رئیس جمهور افغانستان در حمله تروریستی در قندهار کشته شد.
17 جولای: جمعیت وفاق ملی بحرین کناره گیری خود از میز مذاکرات به اصطلاح ملی بحرین را اعلام کرد.
23 جولای: ترور یک دانشمند هسته ای ایران در تهران
25 جولای: دولت سوریه قانون تاسیس احزاب و برنامه کاری آن را تصویب کرد.
26 جولای: دولت سوریه نسخه نهایی قانون انتخابات عمومی را تصویب کرد.
29 جولای: رئیس ستاد ارتش ترکیه و فرماندهان نیروهای دریایی، هوایی و زمینی آن استعفا دادند.

آگوست: محاکمه دیکتاتور مصر، قذافی به قهقرا می رود



1 آگوست: بشار اسد اعلام کرد که ملت سوریه بزرگتر از توطئه ای است که علیه آن ترسیم شده و فتنه انگیزی هایی که برای سوریه آماده شده، کارآمد نخواهد بود.
3 آگوست:
- آغاز محاکمه حسنی مبارک رئیس جمهور مخلوع مصر و فرزندان و تعدادی از سران حزب وی به اتهام کشتار مردم در تظاهرات مسالمت آمیز.
- شورای امنیت در بیانیه ای استفاده مقامات سوری از خشونت علیه شهروندان را محکوم کرد، لبنان به این بیانیه رأی نداد.
5 آگوست: انقلابیون لیبی کشته شدن خمیس القذافی یکی دیگر از فرزندان معمر قذافی را در حمله هوایی نیروهای ناتو اعلام کردند، سخنگوی دولت لیبی این اخبار را تکذیب کرد.
7 آگوست:
- نخست وزیر ترکیه مدعی شد که صبر مردم سوریه از ادامه حاکمیت این کشور تمام شده است، مشاور اطلاع رسانی اسد نیز پاسخ داد که وزیر خارجه ترکیه سخنان تندتری را خواهد شنید.
- اسد به وزیر خارجه لبنان گفت که سوریه در مسیر اصلاحات با گام های ثابتی قدم بر می دارد.
8 آگوست:
- شاه سعودی اعلام کرد که سفیر این کشور از سوریه را برای رایزنی فرا خوانده است، او گفت که عربستان اتفاقات سوریه را نمی پذیرد.
- وزیر خارجه آمریکا پیامی را از طریق ترکیه به سوریه داد مبنی بر اینکه نظامیان سوری باید به پادگان ها برگردند.
9 آگوست: بشار اسد رئیس جمهور سوریه با احمد داود اوغلو وزیر خارجه ترکیه دیدار کرد، اوغلو در این دیدار گفت که سوریه با ریاست جمهوری بشار اسد بعد از اصلاحات به یک کشور نمونه عربی تبدیل خواهد شد و اسد نیز گفت که سوریه در تعقیب گروه های تروریستی مسلح در این کشور کوتاهی نخواهد کرد.
10 آگوست:
- تظاهرات مردمی و اعتراضات به لندن رسید.
- آمریکا تحریم های جدیدی را علیه برخی موسسات تجاری سوریه اعمال کرد.
15 آگوست:وزیر خارجه ترکیه گفت که اتفاقات سوریه تجاوز به حقوق بشر است و باید عملیات نظامی در این کشور فورا متوقف شود.
18 آگوست:
- چند صهیونیست در حادثه حمله به یک اتوبوس اسرائیلی در نزدیکی مرزهای مصر زخمی شدند.
- باراک اوباما برای اولین بار از رئیس جمهور سوریه خواست که از قدرت کنار برود، او سرمایه های دولت سوریه در آمریکا را بلوکه کرد.
19 آگوست:
- جنگنده های ترکیه 28 هدف  مربوط به حزب کارگران کردستان در شمال عراق را بمباران کرد.
- اتحادیه اروپا افزایش تحریم ها علیه سوریه را تایید کرده و واردات نفت سوریه را نیز تحریم کردند، آنها بیست نفر دیگر را نیز به لیست مسئولان تحریم شده سوریه اضافه کردند.
- نخست وزیر مصر گفت که خون مصری ها گرانبها تر از این است که هدر برود، این موضوع بعد از کشته شدن 3 نظامی مصری درمرزهای اسرائیل مطرح شد.
20 آگوست: قاهره سفیر خود را از اسرائیل به علت موشک باران مرز های مصر و کشته شدن 3 نظامی این کشور فراخواند، وزیر جنگ اسرائیل در واکنس به این اقدام از قاهره عذرخواهی کرد.
21 آگوست:بشار اسد نسبت به هر گونه دخالت خارجی در سوریه هشدار داده و تاکید کرد که هر حمله احتمالی پیامدهای بسیار بزرگی خواهد داشت که غرب نمی تواند آن ها را تحمل کند.
22 آگوست: قذافی از هواداران خود خواست تا به طرابلس بروند تا او را از دست موش های استعمار محافظت کنند، درگیری های شدیدی میان نیروهای قذافی و انقلابیون در جریان است.
23 آگوست:سیف الاسلام گفت که طرابلس تحت سلطه نیروهای قذافی است و مخالفان در دام افتاده اند.
24 آگوست: انقلابیون لیبی پاداش مالی زیادی در قبال بازداشت قذافی پیشنهاد کردند.
25 آگوست:
- انفجار یک کاروان نظامی در جنوب شرق ترکیه
- بشار اسد گفت که سوریه مشکل اساسی غرب است و عقب نشینی هایی که غرب تقاضا کرده، هرگز روی نخواهد داد.
27 آگوست:عطیه عبدالرحمن نفر دوم القاعده در پاکستان کشته شد.
28 آگوست:
- بشار اسد دستور ویژه برای آزادی مطبوعات را صادر کرد.
- اتحادیه عرب خواستار توقف خونریزی در سوریه شد، لبنان گفت که این بیانیه در نشست وزارتی اتحادیه بررسی نشده است.
29 آگوست: الجزایر ورود هانیبال و محمد دو فرزند قذافی به خاک خود را اعلام کرد.
30 آگوست:واشنگتن وزیر خارجه سوریه و مشاور اطلاع رسانی اسد و سفیر سوریه در لبنان را در لیست سیاه خود قرار داد.

سپتامبر: تلاش تشکیلات خودگردان برای تجزیه فلسطین

1 سپتامبر: معمر قذافی در اظهاراتی ضبط شده خواستار ادامه مقاومت تا شعله ور شدن تمام لیبی شد.
2 سپتامبر: ترکیه سفیر اسرائیل را به علت رد عذرخواهی از حادثه ناوگان آزادی اخراج کرد و روابط خود با این رژیم را به پایین ترین حد تنزل داد.
4 سپتامبر:9 نفر از جمله یک افسر در کمین افراد تروریست در سوریه کشته شدند.
6 سپتامبر: نخست وزیر ترکیه تمامی مناسبات تجاری و نظامی کشورش با اسرائیل را قطع کرد.
8 سپتامبر: آمریکا اعلام کرد که از حق وتو علیه تلاش برای به رسمیت شناختن دولت فلسطینی در سازمان ملل استفاده خواهد کرد.
9 سپتامبر:
- اردوغان اعلام کرد که دیگر با بشار اسد هیچ تماسی نخواهد داشت و کسی که با خون آمده، جز با خون کنار نخواهد رفت.
- انقلاب مصر با اقدام مصری ها در مورد شکست بخشی از دیوار حایل در مقابل سفارت اسرائیل در قاهره وارد مرحله جدیدی شد، شرکت کنندگان در این تجمع خواستار اخراج سفیر اسرائیل از قاهره بودند.
10 سپتامبر:
-  نخست وزیر اسرائیل گفت که تجاوز به سفارت اسرائیل در قاهره اقدامی خطرناک است و نقض قوانین بین المللی به شمار می رود.
- بشار اسد با نبیل العربی دبیرکل اتحادیه عرب در دمشق دیدار کرد، العربی در این دیدار تاکید کرد که تمام انواع دخالت های خارجی در سوریه را رد می کند.
11 سپتامبر: در حمله به یک پادگان نیروهای ناتو در افغانستان 89 نظامی زخمی شدند که 50 نفر از آنان آمریکایی بودند.
12 سپتامبر:
- بشار اسد به وزیر دفاع لبنان گفت که هماهنگی میان ارتش های لبنان و سوریه می تواند تلاش برای قاچاق سلاح را به شکست بکشاند.
- قذافی بار دیگر تاکید کرد که تا زمان پیروزی خواهد جنگید و تسلیم لیبی به استعمار را رد خواهد کرد.
13 سپتامبر: هیلاری کلینتون گفت که انقلاب های مردمی ممکن است اقلیت ها را در خطر قرار دهد.
15 سپتامبر:
- کابینه اسرائیل به علت افزایش تجمعات اعتراض آمیز در مقابل سفارت اردن سفیر و اعضای کادر سفارت خود را از اردن فرا خواند.
- نخست وزیر مصر گفت که توافق کمپ دیوید مقدس نیست و همیشه مورد بررسی قرار خواهد داشت.
- واشنگتن از اتباع خود در سوریه خواست که فورا این کشور را ترک کنند، نخست وزیر ترکیه نیز از امکان استقرار کشتی های این کشور در شرق مدیترانه در هر لحظه خبر داد.
16 سپتامبر:
- رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین اعلام کرد که بعد از شکست گزینه مذاکرات برای درخواست عضویت کامل فلسطین به سازمان ملل خواهد رفت، رئیس رژیم صهیونیستی نسبت به این اتفاق ابراز تاسف کرده و گفت که سازش با اقدامات یک جانبه غیر ممکن است.
- شورای امنیت کاهش تحریم های لیبی بویژه در بخش نفتی را تصویب کرد.
18 سپتامبر:
- ترکیه گفت که ارتباط خود با اتحادیه اروپا را در صورت رسیدن قبرس به ریاست این اتحادیه متوقف خواهد کرد.
- رئیس پارلمان عربی خواستار توقف عضویت سوریه و یمن در اتحادیه عرب شد.
19 سپتامبر: اردوغان آغاز جستجوی گاز در دریای مدیترانه در آینده ای نزدیک را اعلام کرد.
21 سپتامبر: اردوغان گفت که ترکیه گفت‌وگو با سوریه را قطع کرده و به دنبال اعمال تحریم علیه این کشور است.
22 سپتامبر: ترکیه حریم هوایی خود را به روی هواپیماهایی که تجهیزات نظامی برای سوریه منتقل می کنند، بست.
23 سپتامبر:
- رئیس جمهور یمن بعد از غیبت سه ماهه در پی زخمی شدنش به این کشور بازگشت.
- محمود عباس درخواست رسمی فلسطین در زمینه درخواست انضمام به سازمان ملل را به بان کی مون تحویل داد، او در سخنرانی خود ابراز امیدواری کرد که بر اساس مرزهای 1967 با اسرائیل وارد مذکره شود و اسرائیل شهرک سازی را متوقف کند، اما نتانیاهو این سخنان را رد کرد و از عباس خواست تا در نیویورک با وی دیدار کند و گفت‌وگوهای مستقیم را آغاز نماید.
24 سپتامبر: اردوغان مدعی شد که ترکیه یک کشتی سلاح که به سوریه می رفت را رصد کرده است.
25 سپتامبر: شاه عربستان مجوز حضور زنان در انتخابات شوراها و شهرداری ها را صادر کرد.
26 سپتامبر: ولید معلم گفت که سوریه در راستای اجرای اصلاحات مبتنی بر گفت‌گوها عمل می کند، شعبان نیز اعلام کرد که اسد به دنبال ایجاد کمیته ای است تا قانون اساسی سوریه را بار دیگر تدوین کند.
27 سپتامبر: وزیر دفاع یمن از تلاش برای ترور با خودروی بمب گذاری شده جان سالم به در برد.
28 سپتامبر: آمریکا به اتباع خود در عربستان سعودی نسبت به توطئه برای ربودن غربی ها هشدار داد.
29 سپتامبر: معترضان سوری سفیر آمریکا در دمشق را با سنگ و گوجه فرنگی مورد هدف قرار دادند، سوریه مسئولان آمریکایی را به تحریک اقدامات خشونت آمیز علیه ارتش این کشور متهم کرد، کلینتون نیز از سوریه خواست تا مراقبت از دیپلمات های این کشور را انجام دهد.

اکتبر: پایان کار دیکتاتور لیبی

1 اکتبر:شورای نظامی مصر تصمیم به بررسی حالت فوق العاده در مصر و اصلاح قانون انتخابات گرفت.
2 اکتبر:
- رئیس جمهور ترکیه گفت که به دولت سوریه که تحولات منطقه را به خوبی بررسی نمی کند، اعتماد ندارد.
- فرزند مفتی سوریه از سوی تروریست های مسلح میان شهر حلب و ادلب کشته شد.
3 اکتبر: وزارت خزانه داری آمریکا فروش لوازم ارتباطاتی به سوریه را ممنوع اعلام کرد.
5 اکتبر: پروژه مصوبه ضد سوری در شورای امنیت با وتوی روسیه و چین و عدم رأی دادن لبنان به آن از دستور خارج شد.
5 اکتبر: نیکولا سارکوزی از اردوغان خواست تا کشتار ارامنه را به رسمیت بشناسد.
7 اکتبر: رئیس جمهور یمن گفت که در روزهای آینده از قدرت کنار خواهد رفت.
9 اکتبر:
- بشار اسد بر اصلاحات در کشور و پایان حضور مسلحانه در خیابان ها تاکید کرد، معلم نیز به این نکته اشاره کرد که سوریه علیه هر کشوری که شورای موسوم به ملی سوریه رابه رسمیت بشناسد، اقدامات لازم را اتخاذ خواهد کرد.
- در درگیری میان تظاهرات کنندگان قبطی و ارتش مصر در منطقه ماسبیرو چند نفر کشته و زخمی شدند، وزیر اطلاع رسانی مصر گفت که دستهای خارجی پشت پرده این حوادث قرار دارند.
11 اکتبر:
- وزیر دادگستری آمریکا ایران را به تلاش برای ترور سفیرعربستان سعودی در این کشور متهم کرد؛ ایران این اتهامات را رد کرد و آنها را توخالی دانست.
- اعلام توافق میان حماس و رژیم صهیونیستی در مذاکرات غیر مستقیم بر سر تبادل 1027 اسیر فلسطینی با گلعاد شالیت صهیونیست دربند حماس.
12 اکتبر: جو بایدن گفت که آمریکا تهران را در مورد تلاش برای ترور سفیر عربستان در این کشور مورد مواخذه قرار خواهد داد، عربستان سعودی در اقدامی دیرهنگام تلاش برای هدف قرار دادن سفیر خود را محکوم و تاکید کرد که در مقابل هر تهدیدی علیه امنیت خود خواهد ایستاد.
13 اکتبر: اوباما مدعی شد که حقایق مستندی در اختیار دارد که نشان می دهد ایران در ترور سفیر عربستان دست داشت است.
15 اکتبر: بشار اسد برای تشکیل کمیته ملی تدوین قانون اساسی کشور دستوری را صادر کرد.
16 اکتبر: اتحادیه عرب کمیته ارتباطات میان مخالفان سوری و دولت این کشور را تشکیل داد، سوریه نسبت به ریاست قطر بر این اتحادیه ملاحظاتی را مطرح کرد و گفت که گفت‌وگوها تنها در داخل خاک سوریه و با حضور اتحادیه عرب صورت خواهد گرفت.
18 اکتبر: آغاز مرحله اول تبادل اسرای فلسطینی با صهیونیست در بند حماس
19 اکتبر: کشته شدن 26 نظامی ترکیه به دست افراد مسلح کرد در جنوب شرق ترکیه، جنگنده های ترکیه شمال عراق را در واکنش به این اقدام موشک باران کردند.
20 اکتبر: کشته شدن معمر القذافی و تعداد دیگری از سران رژیم وی
21 اکتبر:
- اوباما اعلام کرد که تمام نیروهای آمریکایی تا پایان سال از عراق خارج خواهند شد.
- شورای امنیت با اجماع به قطعنامه 2014 در خصوص یمن رأی داد و از عبدالله صالح خواست تا از قدرت کنار رود.
22 اکتبر: دفتر پادشاهی عربستان سعودی خبر مرگ سلطان بن عبدالعزیز ولیعهد عربستان را اعلام کرد.
23 اکتبر: سیف الاسلام در نواری ضبط شده گفت که حالش خوب است و به مقاومت ادامه خواهد داد، معاون رئیس شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که تمامی خاک لیبی از دست هواداران قذافی آزاد شده است.
24 اکتبر: رابرت فورد سفیر آمریکا در دمشق به مرخصی رفت، وزارت خارجه آمریکا نیز توضیح داد که خروج سفیر بعد از تهدید وی صورت گرفته است، مقامات سوری نیز سفیر خود در واشنگتن را برای رایزنی فرا خواندند.
25 اکتبر:
- شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که جنازه قذافی را در جایی نامعلوم در صحرا دفن خواهد کرد.
- دولت یمن و سرتیپ علی محسن الاحمر توافق آتش بس امضا کردند.
26 اکتبر: هیئتی از اتحادیه عرب با بشار اسد در سوریه دیدار کرد، نخست وزیر قطر گفت که این هیئت تمایل سوریه به همکاری با کمیته عربی برای حل بحران در این کشور را درک کرده است.
27 اکتبر: شورای امنیت به اختیار نیروهای ناتو برای محاصره هوایی لیبی پایان داد.
28 اکتبر:
- شاه سعودی نایف بن عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد جدید عربستان سعودی منصوب کرد.
- کمیته وزارتی عربی ادامه خشونت ها در سوریه را محکوم کرد.
29 اکتبر:
- وزارت خارجه سوریه نسبت به استنادات کمیته وزارتی عربی و دروغ های رسانه ای آنها ابراز شگفتی کرد.
- یک عامل انتحاری خود را در مقابل دفتر حزب حاکم ترکیه در آنکارا منفجر کرد.
- بان کی مون خواستار تعامل با خواسته های ملت سوریه از طریق اصلاحات شد.
30 اکتبر:
- بشار اسد نسبت به ایجاد زلزله در خاورمیانه که منطقه را به آتش بکشد، هشدار داده و گفت که این حالت در صورت دخالت آنها در سوریه ایجاد خواهد شد، او از موضوع قاچاق سلاح از طریق کشورهای همسایه نیز سخن گفت.
31 اکتبر:
- سازمان یونسکو با اعطای حق عضویت کامل به فلسطینی ها در این سازمان موافقت کرد، واشنگتن اعلام کرد که بدهی های خود به یونسکو را به علت این تصمیم پرداخت نخواهد کرد.
- عبدالرحیم الکیب به عنوان نخست وزیر دولت انتقالی لیبی تعیین شد.

نوامبر: گزارش جانبدارانه آژانس انرژی اتمی علیه ایران و بازداشت سیف الاسلام


1 نوامبر: وزیر خارجه الجزایر از توافق کمیته عربی با سران سوریه خبر داد.
2 نوامبر: اتحادیه عرب بر موافقت سوریه با ابتکار این اتحادیه برای حل بحران این کشور خبر داد.
4 نوامبر: وزارت کشور سوریه اعلام کرد که کسانی که سلاح ها را زمین بگذارند و خود را در طی یک هفته تسلیم کنند، عفو می شوند.
5 نوامبر: ایران اعلام کرد که یکی از متهمان تلاش برای ترور سفیر عربستان بر اساس ادعای آمریکا یکی از مخالفان دولت این کشور است.
6 نوامبر: اتحادیه عرب سوریه را به عدم اجرای توافق مورد وصول متهم کرد، عبدالحلیم خدام خواستار دخالت نظامی در سوریه شد.
8 نوامبر: آژانس انرژی اتمی مدعی شد که ایران اقدامات محرمانه ای با هدف تولید سلاح هسته ای انحام می دهد، ایران گزارش آژانس را رد کرد و آن را جانبدارانه و سیاسی خواند.
10 نوامبر: آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب به اسرائیل و آمریکا نسبت به حمله به تاسیسات هسته ای ایران هشدار داد.
12 نوامبر:
- در انفجاری در یک پادگان نظامی در غرب تهران چند نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهید و زخمی شدند.
- اتحادیه عرب حضور سوریه در نشست های این اتحادیه را به حالت تعلیق درآورد و تلویحا از تحریم های اقتصادی علیه این کشور سخن گفت، لبنان در این نشست به این طرح رأی نداد.
- سیلویو برلوسکونی نخست وزیر ایتالیا از سمت خود استعفا کرد.
15 نوامبر:
- شورای همکاری های خلیج فارس درخواست سوریه برای برگزاری نشست فوق العاده سران عرب را بی فایده خواند.
- سوریه مشارکت در نشست های عربی ترکی در مغرب را رد کرد.
16 نوامبر:
- وزیر خارجه فرانسه سفیر کشورش در سوریه را فرا خواند.
- وزیر خارجه قطر اعلام کرد که اتحادیه عرب ناظرانی را طی سه روز آینده در صورت موافقت دمشق به این کشور اعزام میکند.
- هزاران نفر از مرم کویت با یورش به ساختمان مجلس نمایندگان این کشور با نیروهای امنیتی درگیر شدند.
18 نوامبر:
- وزیر خارجه فرانسه اعلام کرد که دیگر زمان باقی ماندن مقامات سوریه در قدرت گذشته است.
- دبیرکل اتحادیه عرب گفت که اصلاحات درخواست شده از سوی سوریه در پروتوکل ناظران این اتحایه را بررسی می کند.
19 نوامبر:
- وزیر دادگستری لیبی اعلام کرد که سیف الاسلام قذافی در جنوب این کشور بازداشت شده است.
- انقلاب مصر با مخالفت شورای نظامی با خواسته های مردمی از سر گرفته شد و مردم انقلابی مصر با نیروهای ارتش در میدان التحریر درگیر شدند.
20 نوامبر: اتحادیه عرب اصلاحات سوریه بر ابتکار خود را رد کرده و مدعی شد که به اصل طرح ضربه می زند، وزیر خارجه سوریه گفت که اختیارات هیئت نظارت به تمامیت ارضی سوریه ضربه می زند و دمشق این را قبول نخواهد کرد.
21 نوامبر:
- وزارت خارجه ترکیه از حمله به اتوبوسی خبر داد که ترک ها را در شهر حمص جابجا می کرد.
- دولت مصر به علت رفتار شورای نظامی از سمت خود کناره گیری کرد، شورای نظامی از گروه های سیاسی خواست تا بررسی های لازم را در زمینه عوامل افزایش بحران در این کشور انجام دهند.
22 نوامبر:
- سازمان ملل در قطعنامه ای  با 221 رأی دولت سوریه را محکوم کرد.
- شورای نظامی مصر استعفای دولت این کشور را قبول کرد و گفت که انتخابات در موعد مقرر برگزار خواهد شد.
23 نوامبر: کمیته تحقیق بحرین دستور داد تا در مورد اقدامات نیروهای امنیتی تحقیق صورت گیرد، شاه بحرین این دستورات را پذیرفت و گفت که دخالت های خارجی در امور داخلی کشورش را رد می کند.
24 نوامبر: وزیران خارجه اتحادیه عرب 48 ساعت برای امضای پروتوکل هیئت اعزامی اتحادیه به سوریه مهلت دادند، آنها تصویب کردند که بعد از این مهلت از سازمان ملل برای حل این بحران کمک خواهند گرفت.
26 نوامبر: شورای اقتصادی عربی خواستار تحریم هواپیمایی در سوریه شد.
27 نوامبر:
- وزارت خارجه قطر از اتباع این کشور در سوریه خواست تا فورا آن را ترک کنند.
- اتحادیه عرب تحریم های تجاری و اقتصادی بر سوریه تحمیل کرد، دبیر کل این اتحادیه گفت که این اتحادیه در صورت امضای پروتکل از سوی دمشق در این تحریم ها تجدید نظر می کند.
28 نوامبر:
- دولت کویت استعفای خود را تقدیم شاه این کشور کرد.
- معلم گفت که اتحادیه عرب راهها را بسته و برخی از اعضای آن به دنبال بین المللی کردن موضوع سوریه هستند.
29 نوامبر: خطوط هوایی آمریکن ایرلاینز ورشکستگی خود را اعلام کرد.
30 نوامبر: وزر خارجه ترکیه قطع روابط ترکیه و سوریه و توقف تعاملات مالی دو کشور را اعلام کرد.

دسامبر: عراق آزاد شد


1 دسامبر: اتحادیه اروپا نام 11 موسسه و 12 شخصیت سوری را به لیست تحریم های خود اضافه کرد، وزارت خزانه داری آمریکا نیز مسئولین و شرکت های سوری را در لیست سیاه خود قرار داد.
2 دسامبر: روسیه از نقش نیروهای خارجی در زمینه تغذیه خشونت ها در سوریه صحبت کرد، او گفت که این نیروها به دنبال بر هم زدن ثبات در منطقه هستند.
4 دسامبر:
- انفجار در نزدیکی سفارت انگلیس در پایتخت بحرین
- ارتش ایران یک هواپیمای جاسوسی بدون سرنشین از نوع آر کیو 170 آمریکایی را فرود آورد، تهران تاکید کرد که در قبال تجاوز آمریکا به مرزهای خود واکنش نشان می دهد.
5 دسامبر:
- وزیر خارجه سوریه در نامه ای به دبیرکل اتحادیه عرب موافقت سوریه با پروتکل ناظران را اعلام کرد، العربی اعلام کرد که اتحادیه شرط های سوریه را بررسی می کند.
- روسیه سطح روابط دیپلماتیک خود با قطر را بعد از بدرفتاری این کشور با سفیر خود کاهش داد و به کمترین حد ممکن رساند.
6 دسامبر: سفیر آمریکا و فرانسه در سوریه به دمشق بازگشتند.
7 دسامبر: بشار اسد تحریم ها علیه سوریه را کم اهمیت توصیف کرد. اوگفت که این تحریم ها جدید نیست، او گفت که دولت سوریه مسئول خشونتهای ایجاد شده در این کشور نیست.
8 دسامبر:
- رئیس جمهور سوریه واشنگتن را به دست داشتن در اقدامات اعتراض آمیز در این کشور در پی انتخابات روسیه متهم کرد.
- شورای موسسان تونس منصف المرزوقی را به عنوان رئیس جمهور تونس انتخاب کرد.
13 دسامبر:  رئیس جمهور منتخب تونس سوگند خورد و بر لزوم تسریع در اصلاحات در کشور تاکید کرد.
15 دسامبر:
- ژاک شیراک رئیس جمهور اسبق فرانسه به اتهام فساد به دو سال زندان محکوم شد.
- روسیه طرح خود را در مورد سوریه را به شورای امنیت داد، وی در این طرح خواستار توقف فوری خشونت ها در سوریه شد.
17 دسامبر:
- آمریکا علی الدقدوق عنصر حزب الله را بعد از گرفتن تضمین های لازم در مورد محاکمه وی، به دولت عراق تحویل داد.
- درگیری های جدید در قاهره بین ارتش و تظاهرات کنندگان
- وزیر خارجه قطر اعلام کرد اتحادیه عرب از شورای امنیت خواهد خواست تا طرح ابتکار عربی در باره سوریه را بپذیرد.
18 دسامبر:
- نیروهای آمریکایی عقب نشینی خود را از عراق کامل کردند.
- آغاز مرحله دوم تبادل اسرای فلسطینی بین حماس و اسرائیل
19 دسامبر:
- شورای نظامی مصر از اقدامات تخریبی سخن گفت و مدعی شد که به عدم استفاده از خشونت علیه شهروندان پایبند خواهد ماند.
- سوریه پروتکل ناظران اتحادیه عرب  را امضا کرد، وزیر خارجه سوریه گفت که دمشق بعد از آن این پروتکل را امضا کرده که تمایل اتحادیه برای حفظ تمامیت ارضی این کشور را درک کرده و این اتحادیه با بیشتر بندهای اصلاحی دمشق تعامل کرده است.
- شاه سعودی طرح انتقال مناسبات کشورهای شورهای همکاری از مرحله همکاری به مرحله اتحاد را ارائه کرد.
20 دسامبر: بشار اسد قانونی را اعلام کرد که حکم اعدام برای توزیع کنندگان سلاح و مواد انفجاری برای اقدامات تروریستی در سوریه را ملزم می کند.
22 دسامبر: ترکیه سفیر خود در فرانسه را فرا خواند، این اقدام بعد از صدور قانون مجرمیت و محکومیت کشتار ارامنه از سوی دولت ترکیه صورت گرفت، نخست وزیر ترکیه گفت که کشورش تمام نشست های سیاسی و اقتصادی و نظامی با فرانسه را لغو می کند.
23 دسامبر:
- کشته و زخمی شدن دهها نفر در دو انفجار در مراکز امنیتی سوریه، مقامات سوری اعلام کردند که سازمان القاعده در پشت این دو عملیات قرار دارد.
- نخست وزیر ترکیه فرانسه را به کشتار جمعی مردم الجزایر متهم کرد. 24 دسامبر:
- رئیس جمهور یمن اعلام کرد که یمن را ترک کرده و به آمریکا می رود تا زمینه برای تشکیل دولت وفاق ملی باز کند ولی بعد از چند روز و عدم تمایل آمریکایی‌ها برای پذیرفتن وی، حرف خود را پس گرفت.

مجموعه مربوطه اخبار سیاسی
ابتدا
قبلی
1
صفحه 1 از 5