معارف اسلامی

مباهله در اصل از «بَهل» به معنی رها کردن و برداشتن قید و بند از چیزی است. اما مباهله به معنای لعنت کردن یکدیگر و نفرین کردن است. کیفیت مباهله به این گونه است که افرادی که درباره مسئله مذهبی مهمی گفتگو دارند در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرّع کنند و از او بخواهند که دروغ گو را رسوا سازد و مجازات کند. آیه مباهله یكی از جلوه های خاصّ اصحاب كساء در آیات نورانی قرآن كریم است كه در این مقاله گوشه ای از این تجلّیات را با بهره گیری از احادیث معتبر و مستند پیشوایان معصوم(ع) ثبت می كنیم.

مدینه اولین باری است كه میهمانانی چنین غریبه را به خود می‌بیند. كاروانی متشكل از شصت میهمان ناآشنا كه لباس‌های بلند مشكی پوشیده‌اند، به گردنشان صلیب آویخته‌اند، كلاه‌های جواهرنشان بر سر گذاشته‌اند، زنجیرهای طلا به كمر بسته‌اند و انواع و اقسام طلا و جواهرات را بر لباس‌های خود نصب كرده‌اند

عبدالحسن بزرگمهرنیا
در تاریخ 23 ساله بعثت پیامبر اکرم و نبی معظّم، روزهای بسیار مهم و سرنوشت سازی وجود دارد که هر یک از رخدادهای آن به تنهایی برای اثبات حقّانیت اسلام، نزد دوست و دشمن کافی است. یکی از این رویدادهای مهمّ و ممتاز «روز مباهله» است که در آن توحید، نبوّت و امامت در کامل ترین چهره ها جلوه کرده و حقیقت ناب و نورانی خود را نشان داد.

عبادات و دعا رشته اتصال انسان با مبدأ هستى و قدرت لايزال الهى هستند؛ از زمانهايى وجود دارد كه فرصت ويژه اى براى ارتباط با خداوند از طريق دعا و راز و نياز است؛ چرا كه رحمت خاص خداوند در آنها از مبدأ اعلى به سوى بندگان سرازير مى گردد و بنده بايد تلاش كند خود را در معرض دريافت آن عنايات و رحمتهاى ويژه الهى قرار دهد؛...

مروری بر آیات قرآن نشان می دهد كه بخش عظیمی از پیامهای كلام وحی در مورد ارتباط انسان با خداست. این رابطه خالق و مخلوق زیباترین جلوه هستی است كه انسان تشنه را، از زلال رحمت و بركات حضرت حق سیراب می سازد.

نمک و رفع کک و مک عَنْهُ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَرَفَعَهُ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ ع‏ مَنْ ذَرَّعَلَى أَوَّلِ لُقْمَهٍ مِنْ طَعَامِهِ الْمِلْحَ ذَهَبَ اللَّهُ عَنْهُ بِنَمَشِ الْوَجْهِ‏.(۱) از او از یعقوب بن یزید که سند را بالا برده و گفته: ابوعبدالله امام صادق (ع) فرموده: کسی که بر اولین لقمه از غذایش نمک بپاشد خداوند کک مک صورت را از ...

اصلاح کنندگی و خراب کنندگی، یا آن گونه که غذا اصلاح نمی شود مگر به نمک و بدون آن فاسد (مضر و بیماریزا) میشود. پس همانگونه کلام اصلاح نمی شود مگر با به کارگیری قواعد نحوی و اما آنچه بعضی از آنها پنداشته اند از اینکه آن مثال این است که بودن مقدار کم آن مصلح و زیاد آن خراب کننده، در مورد آن باید گفت: که نحو کمی و زیادی برخلاف نمک برآن بار نمی شود.

چند سالی است که در مورد نمک صحبت های ضد و نقیضی به گوش می رسد که نمک نخورید یا نمک بخورید؟!؟! در این مقاله سعی بر این داریم تا با مستندات تاریخی این موضوع را مورد بررسی قرار دهیم که آیا خوردن نمک مفید است یا مضر؟؟؟

اصبغ بن نباته مي گويد: وارد خانة علی عليه السلام شدم، ديدم علی عليه السلام يك پارچة زردی را به سر مباركشان بسته اند و خون هم مرتب از سر مولا مي ريزد و رخسار شريفشان زرد شده است؛ به گونه ای كه من بين پارچه و صورت تشخيص ندادم. آن گاه فرياد كشيدم و خود را به دامن حضرت انداختم و او را مي بوسيدم و اشك مي ريختم. حضرت فرمود: «لَا تَبْكِ يَا اَصْبَغُ فَاِنَّهَا وَ اللَّهِ الْجَنَّةُ؛(15) گريه نكن اصبغ به راستی و قسم به خداوند! اين [حالی كه مي بيني، مرا در شرف ورود به] بهشت [قرار داده] است. »

چرا حضرت علی(ع) با علم به کشته شدن، به مسجد رفتند و امام حسین(ع) با علم به شهادت راهی کربلا شدند، و دیگر معصومان(ع) عالماً سَم نوشیدند؟
پرسش فوق از پرسشهایی است که در طول تاریخ اسلام، خصوصاً در میان شیعیان مطرح بوده و در عصر ما به جهت شبهه پراکنی مخالفان، خصوصاً وهابیان با شدّت بیشتری مطرح شده است.

ابتدا
قبلی
1
صفحه 1 از 32