امام علی (ع) واقعه غدیر خم
موقعیت شما: مهدویت و آخرالزمان»مقالات مهدویت و آخرالزمان»امامان و ائمه»امام علی (ع) واقعه غدیر خم

روزی در كنار چاه زمزم نشسته بودم و برای مردم از پيامبر صلی الله عليه و آله حديث نقل می كردم. در آن حال، ابوذر غفاری به نزد ما آمد و با صدای رسايی گفت: ای مردم! من از پيامبر صلی الله عليه و آله شنيدم كه فرمود: «عَلِی قائِدُ الْبَرَرَةِ وَ قاتِلُ الْكَفَرَةِ مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ مَخُذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ؛ علی عليه السلام رهبر نيكوكاران است و كشنده كافران. هر كس او را ياری كند، ياری خواهد شد و هر كس به او اهانت كند، خوار خواهد گشت.»

نام مبارک علی(ع) اگر با شکوه و عظمت زینت‌یافته، از آن روست که با ارزش‌ها و فضیلت‌ها در هم آمیخته و برای تحقّق عدالت و انسانیت، با ستم و اشرافیّت به مبارزه برخاسته است. فریاد پرطنین علی(ع) علیه تجمّل‌پرستی و اشرافی‌گری، کمتر از مبارزه مستمر و خستگی‌ناپذیر آن حضرت با ظلم و بی‌عدالتی نیست و شاید راز آن در این باشد که اشرافی‌گری و برتری‌طلبی، از ظلم‌های بزرگ به شمار می‌آید.

امام علی(ع)، آن‌قدر از دارایی دولت به فرمانداران می‌دادند که نیازمندی‌اشان را برطرف سازد و آنان را از لغزش در گرداب رشوه بازدارد. کارگزاران حضرت به خاطر حکمرانی حق نداشتند چیزی هر چند به اندازة ناهار یا شام از مردم بگیرند؛ زیرا این بهره‌برداری اگر از راه حکومت به دست آید، به دزدی و رشوه‌خواری بیشتر شباهت دارد.

در ادامه راه، به بهشت رسیدم که دم درب بهشت نهری بود به نام کوثر و جویباری به نام رحمت، که از آب کوثر نوشیدم و با آب رحمت غسل کردم. سپس وارد بهشت شدم. در اطراف بهشت، خانه من و اهل بیت من ساخته شده بود. خاک بهشت مانند مُشک خوشبو بود. انواع غذاها و نوشیدنی‌ها و میوه‌ها در آنجا موجود بود؛ از جمله در بهشت، درختی بود که اگر پرنده تیز پروازی می‌خواست تنه درخت را دور بزند، در مدّت هفتصد سال نمی‌توانست.

// به اعتقاد امام علی(ع)، ملاک حکمرانی، عدالت است. عدالت محکم‌ترین بنیانی است که در هر نظام اجتماعی باید وجود داشته باشد. حضرت علی(ع) بهترین نوع سیاست و حکومت را مبتنی بر عدل می‌دانند و می‌فرمایند: «سیاست درست سه سیاست است: نرمی همراه با احتیاط، کنجکاوی همراه با عدالت و بخشش همراه با میانه‌روی.»//

در این نوشتار سعی شده است تا در حدّ مختصری به اهداف حکومتی امیرالمؤمنین علی(ع) بپردازیم؛ ولی پیش از آن، باید دانست که حکومت در نظر حضرت علی(ع) هدف نبود؛ بلکه وسیله‌ای بود که به کمک آن می‌کوشیدند احقاق حقّ و ابطال باطل کنند. پس با آن، حدود الهی را اجرا کردند و عدالت را در جامعه گسترش دادند، همة مردم را زیر پرچم حکومت الهی به حقوق واقعی خود رساندند، فکرهای خفته را بیدار کردند و انحراف‌ها و کجی‌ها را از میان برداشتند.

آنچه در این نوشتار تقدیم می‌گردد، نمونه‌هایی از سیره شیرین و گوارای امام علی(ع) می‌باشد که بیان می‌کند گستره غدیر و امام غدیر، تمامی انسانیت را دربرمی‌گیرد. کافی است تنها یک نمونه از این سیره یا فرازی از نامه امیرمؤمنان، علی(ع) به مالک اشتر و دیگر خطبه‌های آن حضرت را برای مظلومان جهان، بلکه همه انسان‌ها تبیین کنید تا ببینید که چه زیبا و عاشق‌وار به سویش می‌شتابند و به سان پروانه گرد شمع وجود نازنینش طواف می‌کنند

اگر امیرالمؤمنین(ع) بلافاصله بعد از رسول خدا(ص) به حکومت می‌رسید، همه چیز در جای خود قرار داشت. نعمت و رحمت از آسمان و زمین بر مردم می‌بارید و دین اسلام طبق بشارت تمام انبیاء با عدالت وافر در جهان گسترش می‌یافت. در نهایت امیرالمؤمنین بعد از صد یا دویست سال، به اجل خود از این دنیا می‌رفت و حکومت را به امام حسن(ع) می‌سپرد و سپس امام حسین(ع) به خلافت می‌رسید. لهذا نه امام حسن(ع) با معاویه صلح می‌کرد و نه امام حسین(ع) و امامان دیگر شهید می‌شدند و نه حضرت صاحب الزمان(عج) غایب می‌گشت.

علی (ع) بزرگترین معلم وحدت است. چون در حالی که خار در چشم و استخوان در گلویش بود، باز هم به خاطر مصلحت و وحدت اسلام سکوت کرد. سیاست امیرالمومنین(ع) دفاع از مسلمین در برابر دشمنان اسلام و وحدت اسلامی و گفتگوی انتقادی غیردشمنانه در درون جهان اسلام بوده است. ما هم باید همان کاری که امیرالمومنین (ع) انجام داد، انجام دهیم.

هر چند ائمه(علیهم السلام) جملگی یک نورند، ولی هر کدام درخشندگی و نور خاصّ خود را دارند. در رأس آنان، پدر امامان، ویژگی های منحصر به فردی دارد که هیچ دیّار البشری در زمین دارای آن نیست. ویژگی هایی که نشانگر این است که مولای ما علی(ع)، نگین حلقه ی آفرینش است. به این ویژگیهای منحصر به فرد، «اختصاصات» می گویند.

7
صفحه 7 از 12