لیالی قدر

مهم ترین مناسبت ماه مبارك رمضان، شب قدر است كه هماره مورد توجه مؤمنین بوده و خواهد بود. آنچه در پیش روى دارید بحثى پیرامون شب قدر بر اساس نظرات مرحوم علامه طباطبایى رحمه الله در تفسیر شریف المیزان است ...

"ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم و تو چه مي داني كه شب قدر چيست؟ شب قدر از هزار ماه بهتر است. فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگار خود براي تقدير هر كاري نازل مي شوند. آن شب انباشته از سلامت [و بركت و رحمت ] تا طلوع صبح است."ماه مبارك رمضان در ميان ماههاي ديگر سال از شرافت و عظمت ويژه اي برخوردار است؛ ماهي كه در آن شب قدر و نزول قرآن قرار گرفته است...

و تو چه مى دانى که شب قدر چيست؟ شب قدر بهتر از هزار ماه است.» شب قدر، شبی است که از هزار ماه [بيش از هشتاد سال] بهتر و به اندازۀ يك عمر طولانى و پر بركت ارزش دارد...

شب قدر در فرهنگ قرآن و روایات از جایگاه بس عظیمی برخوردار است تا آنجا كه شب قدر در قرآن برابر با هزار ماه دانسته شده، و شب نزول قرآن، و شب تعیین تقدیرات یكسال و شب مبارك معرفی شده است...

چنان كه درك شب قدر، كاری است مشكل، بیان جایگاه و «قدر» شب قدر عملی است دشوار كه تنها راه یافتگان به آن شب عزیز می‌توانند واقعیت و حقیقت آن را بیان دارند...

حضرت سيّدالشّهدا (ع) در شب‏ها و روزهاى مهمّ سال، داراى زيارت مخصوص است تا مؤمنان فراموش نكنند كه دين با فداكارى آن امام مظلوم و شهيد و اصحاب باوفايش براى هميشه زنده ماند و ما سلامت در دين و عدم تحريف در آن را مديون آن خون‏ هاى پاك و مطهّريم. در شب قدر نيز كه برتر از هزار ماه (هشتاد و سه سال) است، زيارت مخصوص امام حسين (ع) وارد شده و خوب مى‏دانيم كه منتقم واقعى و حقيقى آن حضرت و همه مظلومان عالم، كسى نيست، جز امام زمان (عج).

مريم صمصام شريعت‏
چنان‏كه از آيات سوره قدر بر مى ‏آيد، در هر سال شبى است كه ارزش و قدر و فضيلت آن از هزار ماه برتر است. در اين شب فرشتگان به همراه بزرگ خويش- روح- فرود مى ‏آيند و هر امر، فرمان و تقديرى را كه از سوى خدا معين شده است، به نزد ولى مطلق زمان مى ‏آورند و به او تسليم مى ‏كنند. اين واقعيت همواره بوده است و خواهد بود. اين شب در روزگار پيامبر اكرم (ص) بوده است و پس از ايشان نيز اين شب صاحبانى دارد. 1

اصبغ بن نباته مي گويد: وارد خانة علی عليه السلام شدم، ديدم علی عليه السلام يك پارچة زردی را به سر مباركشان بسته اند و خون هم مرتب از سر مولا مي ريزد و رخسار شريفشان زرد شده است؛ به گونه ای كه من بين پارچه و صورت تشخيص ندادم. آن گاه فرياد كشيدم و خود را به دامن حضرت انداختم و او را مي بوسيدم و اشك مي ريختم. حضرت فرمود: «لَا تَبْكِ يَا اَصْبَغُ فَاِنَّهَا وَ اللَّهِ الْجَنَّةُ؛(15) گريه نكن اصبغ به راستی و قسم به خداوند! اين [حالی كه مي بيني، مرا در شرف ورود به] بهشت [قرار داده] است. »

چرا حضرت علی(ع) با علم به کشته شدن، به مسجد رفتند و امام حسین(ع) با علم به شهادت راهی کربلا شدند، و دیگر معصومان(ع) عالماً سَم نوشیدند؟
پرسش فوق از پرسشهایی است که در طول تاریخ اسلام، خصوصاً در میان شیعیان مطرح بوده و در عصر ما به جهت شبهه پراکنی مخالفان، خصوصاً وهابیان با شدّت بیشتری مطرح شده است.

شب قدر در فرهنگ قرآن و روایات از جایگاه بس عظیمی برخوردار است تا آنجا كه شب قدر در قرآن برابر با هزار ماه دانسته شده، و شب نزول قرآن، و شب تعیین تقدیرات یكسال و شب مبارك معرفی شده است...

ابتدا
قبلی
1
صفحه 1 از 2