چرا سراغ تاریخ می رویم؟
موقعیت شما: اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»چرا سراغ تاریخ می رویم؟

چرا سراغ تاریخ می رویم؟

جمعه ۲۵ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۲۱
امتیاز این گزینه
(0 آرا)

ممکن است برخی بپرسند آیا پرداختن به «تاریخ» ما را از واقعیّت موجود دور نمی‌کند؟ و آیا ما را به طرف یک تفكّر «انتزاعی» و «مجرّد» سوق نمی‌دهد؟


فکر می‌کنید چرا این سؤالات برای ما پیش آمده است؟
چون تاریخ از نظر ما یک چیز مرده، پوسیده و گذشته است. به همین دلیل تصوّر شده که وقتی ما به تاریخ مراجعه می‌کنیم، لابد به دیدار گورستان و به زیارت اهل قبور می‌رویم. فکر می‌کنیم سیر در تاریخ یعنی فاتحه خواندن سر قبر خوبانی که زمانی بوده‌اند و حالا نیستند، و لعنت فرستادن به گور پلیدانی که فعلاً نیستند تا ما از ایشان انتقام بگیریم!

اگر خودمان را به کوه یخ تشبیه کنیم که البتّه زندگی امروز جهان هم بی‌شباهت به کوه یخ نیست، قسمت از آب بیرون آمده‌مان همان موجودیّت کنونی و ظاهری ماست و آن قسمت که زیر آب مانده سوابق و وجود تاریخی ما را تشکیل می‌دهد.

تمام حرکات و سکنات و افکاری که ما داریم، تبلور یک جریان و یک سیر تاریخ چندین هزار ساله است که با جریان‌های مختلف و با حرکتهای مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی پیوند خورده است.

بنابراین وقتی می‌گوییم «ما تاریخ داریم» هرگز بدین معنا نیست که در گذشته چه تعداد پدر و مادر و اجداد داشته‌ایم، اینها از نظر ما تاریخ نیست.

ما از آنجا که خود را صرفاً محصول زمان حال و خلق‌الساعه نمی‌دانیم، برای درک موقعیّت و سرانجام خودمان، برای درک زمان حال و آینده خویش ضرورت باید به گذشته مراجعه کنیم.

«سیر تفکر جدید در ایران و جهان» (خرید از یاران شاپ)

نوشتن نظر