امام زمان (ع)، صاحب شب قدر

يكشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ ساعت ۰۴:۲۹
امتیاز این گزینه
(1 رای)

مريم صمصام شريعت‏
چنان‏كه از آيات سوره قدر بر مى ‏آيد، در هر سال شبى است كه ارزش و قدر و فضيلت آن از هزار ماه برتر است. در اين شب فرشتگان به همراه بزرگ خويش- روح- فرود مى ‏آيند و هر امر، فرمان و تقديرى را كه از سوى خدا معين شده است، به نزد ولى مطلق زمان مى ‏آورند و به او تسليم مى ‏كنند. اين واقعيت همواره بوده است و خواهد بود. اين شب در روزگار پيامبر اكرم (ص) بوده است و پس از ايشان نيز اين شب صاحبانى دارد. 1


امام جواد (ع) در بيان حقايق شب قدر فرموده ‏اند:
خداوند متعال شب قدر را در ابتداى آفرينش دنيا آفريد همچنين در آن شب نخستين پيامبر و نخستين وحى را آفريد. در قضاى الهى چنان گذشت كه در هر سال شبى باشد كه در آن شب تفصيل امور و مقدرات يك سال فرود آيد. بى ‏شك پيامبران با شب قدر در ارتباط بوده‏ اند و پس از ايشان نيز بايد «حجت خدا» وجود داشته باشد؛ زيرا زمين از نخستين روز خلقت خود تا لحظه فناى آن بى ‏حجت نخواهد بود. خداوند در شب قدر مقدرات را به نزد آن كس كه بخواهد (وصى و حجت) فرو مى ‏فرستد. به خدا سوگند روح و ملائكه در شب قدر بر آدم نازل شدند و مقدرات امور را نزد او آوردند، و حضرت آدم درنگذشت مگر اين كه براى خود وصى و جانشين تعيين كرد. بر هر يك از پيامبرانى كه بعد از آدم آمدند نيز در شب قدر امر خداوند نازل مى ‏شد و هر پيامبرى اين مرتبت را به وصى خويش مى ‏سپرد. 2

قرآن در شب قدر

قرآن يك بار در شب قدر بر قلب پيامبر (ص) نازل شد و بار ديگر در طول بيست و سه سال بر زبان او جارى شد. پس از گذشت سال‏ها از آن ايام در دوران ما نيز هر سال در شب قدر تفسير آيات مربوط به يك سال بر حضرت صاحب‏الامر (ع) نازل مى ‏شود. يعنى در آن شب تفصيل مجملات قرآن و تأويل متشابهات آن و قيود اطلاقات و تمييز محكم از متشابه آن بر امام وقت نازل مى ‏گردد.
بنابراين مى ‏فرمايند:
اگر شب قدر را بردارند، قرآن را نيز برمى ‏دارند.
پس اگر شب قدر نباشد، احكامى از قرآن كه درباره قضاياى جديد است نازل نخواهد شد. اين عدل نزول بى ‏ترديد معلولِ نبودن شخصى است كه احكام بر او فرود آيد. اگر چنين شخصى وجود نداشته باشد قرآنى نيز نخواهد بود؛ زيرا قرآن و صاحب‏ الامر هم‏گام و همراهند و از هم جدا نمى ‏شوند تا در حوض كوثر بر پيامبر اكرم (ص) وارد شوند.

امام جواد (ع) در تعليمى گران‏قدر و معرفت‏ آميز مى ‏فرمايند:
اى پيروان تشيّع با مخالفان امامت به سوره «انّا انزلناه» استدلال كنيد تا پيروز شويد. به خدا سوگند اين سوره پس از درگذشت پيامبر (ص)، حجت خداى متعال بر خلق است. اين سوره نقطه اوج دين شماست. اين سوره نشانه ابعاد علم ماست.
شيعيان! همچنين به سوره «حم دخان» كه در آن آيه «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ» آمده، استدلال كنيد! اين سوره (و اين مقام) پس از رسول‏ الله (ص) مخصوص ولى امر (حجت خدا) در هر زمان است. 4
بنابر اين روايات، تا جهان هست شب قدر هست و تا شب قدر هم هست حجت خدا هست كه صاحب شب قدر و حامل علم قرآن است.
در شب‏ هاى قدر چقدر آن خيمه ديدنى است و آن مظهر جمال و جميل زيارت كردنى ، و آن محدوده و فضا كه پيوسته جاى آمد و شد فرشتگان است تماشايى .
به درستى كه مردم در آن شب به نماز و دعا و سؤال اشتغال دارند ولى صاحب اين امر (ع) در كار ديگرى است. فرشتگان بر او نازل مى ‏شوند و امور سال را بر او عرضه مى ‏دارند، از غروب خورشيد تا طلوع آن. پيوسته براى او در آن شب تا طلوع فجر سلام است. چه شود كه مطلع الفجر سوره قدر كه فرج آن بزرگوار است فرا رسد و چنين نويدى گوش دل را صفا بخشد.
پى ‏نوشت‏ ها:
__________________________________________________
(1). كلينى ، اصول كافى ، كتاب الحجة.
(2). همان، ج 1، ص 366.
(3). تفسير نور الثقلين، ج 5، ص 62.
(4). كلينى ، همان‏