دخان باوری در هالیوود
موقعیت شما: مهدویت و آخرالزمان»گزارش»دخان باوری در هالیوود

دخان باوری در هالیوود

جمعه ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۰۴
امتیاز این گزینه
(1 رای)

صد و بیستمین نشست از سلسله نشست‌های ماهانة فرهنگ مهدوی، هم‌زمان با اعیاد شعبانیّه برگزار شد. حال و هوای این نشست که متفاوت با نشست‌های پیشین بود، با برنامه‌ جشن خجسته میلاد یگانه منجی عالم بشریت، حضرت بقیّة الله، ارواحنا له الفداء، همراه بود و پس از رونمایی کتاب «قبیلة لعنت 6» با عنوان «شوالیه‌های معبد و بنیان‌های فراماسونری» اثر محقّق گرامی، استاد «اسماعیل شفیعی سروستانی» توسط 5 نفر از جوانان مجلس، پژوهشگر حوزه رسانه «حسین فقیهی» و تهیه‌کننده مستند «هالیوود و موج دخان باوری» با توضیح معنای «دخان» و «دخان‌باوری در سینما» به شرح نکات مهمّی از دنیای آخرالزّمانیِ هالیوود پرداخت.


ایشان سخنان خودشان را با توضیح مفصّلی درباره عقاید توراتی یک فیلم هالیوودی، بیان کرده وگفتند:
به‌رقم اینکه گمان می‌کنیم این عقاید در ایران طرفداران و تأثیر چندانی نداشته باشد، امّا باید اذعان داشت که حتماً در عقاید بینندگان فیلم‌های متعدّد هالیوودی تشکیک ایجاد می‌کند و به خاطر تأثیرگذاری سینما، حتّی بیننده را به انحراف می‌کشاند. فرقی نمی‌کند این بیننده مسلمان ایرانی باشد یا یک مسیحی آمریکایی.

 

 


موجودات دخانی و عالم دخانی در سینمای غرب
در این قسمت از همایش، مستند «هالیوود و موج دخان باوری» به طور کامل به نمایش درآمد.
در این مستند می ‌بینیم که تاریخچة تشکیل سینما، به یهودیان بازمی‌گردد و مشاهده می‌کنیم که نخستین فیلم‌های ساخته شده در سینما، درباره موجودات غیرزمینی‌ای است که در اساطیر همه اقوام، از جمله مصر به چشم می‌خورد و عقاید فراماسونری و شیطان‌پرستی، از طریق این فیلم‌ها، که تاثیرگذارترین نوع رسانه است، به مردم جهان عرضه می‌شود و تا جایی پیش می‌رود که «فرقة جِداییسم» از مجموعه فیلم‌های «جنگ ستارگان» در جهان شکل می‌گیرد.
در این مستند به موضوع مهمّ دخان، که همان فضای بین آسمان و زمین است و موجودات غیر زمینی و ناشناخته آن اشاره می‌گردد و به طور مفصّل گونه‌های مختلف پرداخت داستان درباره موجودات دخانی نشان داده می‌شود.

در این مستند بیان می‌گردد که روند پرداخت به موضوع دخان و دخان‌باوری در سینمای هالیوود چنان گسترده پیش رفته است که مردمی که زمانی شیاطین موجود در فیلم «هگزان» (1921م.) را باور نمی‌کردند در فیلم‌های اخیر بی‌واسطه و صریح آن را می‌پذیرند و حتّی با حمایت کلیساهای شیطانی لاوی، پرستش شیطان در میان مردم رایج می‌گردد.
با دیدن این مستند، بیننده به طور جدّی از خود می‌پرسد که چرا به ماجرای جنّ باوری و پرستش جنّ, دنیای غیر زمینی و غیر مادّی و جادوگری و  سحر  با این وسعت و تنوّع در سینمای غرب و به ویژه هالیوود پرداخته می‌شود؟

سه جریان علیه باور‌ الهی
آقای فقیهی، در ادامه از سه جریان مهمّ فیلم‌سازی هالیوود که در فضای علمی، بازی‌سازی و جشنواره‌های هنری غرب نیز جریان دارد، نام بردند.
1- موج اوّل: معرفی موجودات دخانی با عناوین متنوّع  از جمله، اساطیر، موجودات فضایی، موجودات نیمه انسانی مثل گرگینه و خون‌آشام‌ها، موجودات ناشناخته مثل غول‌ها، پریان و...
2- موج دوم: دعوت به فضای دخان و دنیای غیر زمینی است که سازندگان فیلم تلاش دارند که این دنیا را رؤیایی و آرمانی جلوه دهند در برابر دنیای زمینی و مادّی که تاریک و پربحران است تا مردم را به سمت این دنیا دعوت نمایند.
3- سومین جریان در فیلم‌سازی، موج بسیار بزرگی درباره بازگشت موجودات دخانی است که آنان به جهان مادّی بازمی‌گردند و آن را بهتر یا دچار تغییرات اساسی می‌کنند و به عبارتی منجی موجودات زمینی هستند.
آقای فقیهی، تأکید کردند:
هر چه به فضای حال نزدیک تر شده‌ایم می‌بینیم که تولیدات فیلم‌ها در راستای این سه جریان، وسیع‌تر می‌شود. بسیاری از لطماتی که امروز در پیکرة جوامع وارد شده است، صدمات پیش‌بینی شده  از سوی مجامع مخفی یهودیان است که سال‌ها پیش برای آن برنامه ریزی شده است و متأسّفانه هشدارهای محقّقان و استراتژیست‌های شرقی و غربی درباره تغییر اساسی دربارة فرهنگ همة ملل و هم‌سو شدن آنها با فرهنگ یهودی، هرگز از طریق دولت‌ها جدّی قلمداد نشد.
یکی از مهم‌ترین منابع برای اثبات این موضوع که یهودیان برای مردم جهان، برنامه‌ریزی داشته‌اند، «دانش‌نامة پروتکل یهود» است که سال‌ها پیش فاش شد و امروز مصادیق محقّق شده‌ آن را در جوامع مشاهده می‌کنیم. در این پروتکل‌ها، یکی از مهم‌ترین ابزارها برای از بین بردن فرهنگ اقوام و یکی کردن آن با تفکّر و فرهنگ یهودی، «مطبوعات» است و به دلیل اهمّیت مطبوعات بود که یهودیان به سمت هالیوود و سینما آمدند و آن را به طور کامل در اختیار گرفتند.

مستند‌ساز و منتقد سینما دردمندانه افزود که هر چند غربیان به دیگر سینماگران توصیه می‌کنند که هنر را برای هنر عرضه کنند و در شرایطی که فیلم‌سازان تشویق می‌شوند که کار دینی نکنند و فیلم را در خدمت عقیده و ایمان درنیاورند، می‌بینیم در سینمای هالیوود، فیلم، جز برای عقیده و مذهب ساخته نمی‌شود.
باید توجه داشت که اهداف این جریان‌ها، نه فقط در سینما و فیلم‌ها؛ بلکه از طریق ابزارهای دیگر مثل رادیو، همایش‌های علمی و پژوهشی، انیمیشن سازی‌ها و مستندات و گیم‌سازی ها پیاده می گردد. بدین ترتیب، فرد از کودکی با این مضامین رشد می‌کند و در بزرگسالی در فیلمها، بازی‌ها و حتّی مجامع علمی سخنانی در تأیید دخان‌باوری می شنود. در نتیجه، این فرد در عقاید حقّ خود دچار تردید می‌گردد و عقیده‌ای که برای او برنامه‌ریزی کرده‌اند در جانش پایه‌ریزی می‌گردد. عقیده‌ای که به دنبال آن است که خدا را در ذهن مردم کوچک و دنیا را در چشم مردم بزرگ کنند. بدین ترتیب کار برای مردمان مؤمنی که می‌خواهند در دوران پرفتنه آخرالزّمان، زندگی مهدوی را پیش بگیرند و به مولای خود ملحق شوند، بسیار دشوار و سخت می‌گردد.


در ظاهر انسان و در باطن، شیطان
سخنران دیگر مجلس ، استاد اسماعیل شفیعی سروستانی مدیر مسئول مؤسّسة فرهنگی هنری موعود عصر(عج)، در ابتدای سخنانشان، با اشاره به موضوع سخنرانی پیشین، راه برون‌رفت از ازدحام و اضطراب فتنه‌ها را چنگ زدن به صاحب اعیاد شعبانیه دانستند. ایشان با هشدار در این‌باره که تکرار و تقلید عملکرد غرب با زدن رنگ اسلامی بر آن، هویّت آن عمل را از بین نمی‌برد براین نکته تاکید کردند که:
در واقع مسلمانان بر همان قطاری سوارند که غربیان بر آن سوارند و به سمت مقصدی می‌روند که دشمنان خداوند آن را ریل‌گذاری کرده‌اند. شاید ایستگاه مسلمانان پیش‌تر از ایستگاه غربیان باشد؛ ولی با تکرار و تقلید از آنان در نهایت به همان مقصد آنان می‌روند؛ چه ایرانی باشند، چه روسی؛ چه عربی و چه غربی.
ایشان همچنین تأکید کردند که عید نیمه شعبان به همه مردم تذکّر می‌دهد که باید اتفاقی در جان‌ها بیفتد؛ اتفاقی که خلاف چیزی است که در جان بنیانگذاران این ریل و قطار می‌باشد. این عید مردم را متذکّر عهدی می‌کند که ریل‌گذاران این قطار دارند و مؤمنان بی‌آنکه از عهد الست خود درباره امامت و ولایت، یادی بکنند، به سمت این عهد شیطانی می‌روند و هم‌پیمان با شیطان و طاغوت می‌شوند.

استاد سروستانی به نکته ژرفی اشاره کردند که: آنچه که امروز در سینما، موسیقی و... غرب آشکار شده است فرزند بیرونی همان پیمانی است که غرب و انسان‌های همگرا با آنان با شیطان بسته‌اند و تا جایی پیش می‌روند که «ظهر الفساد فی البرّ و البحر؛ فساد در خشکی و دریا ظاهر می شوند.» آنان در این راه مردم را در هم خوابگی و هم‌سفرگی با شیاطین، همراه خود می سازند و برای تداوم حیات شیطانی خودشان، همه ابزار لازم را ساخته‌اند و به کار می‌گیرند. این در حالی است که شرقیان و مسلمانان، ظاهر این امر را می‌بینند و از باطنش غافلند در نتیجه در مبارزه با غربیان، فقط به جنگ ظاهر می‌روند و در باطن، شریک آنان باقی می‌مانند.
نقطه شروع گریختن از این باطن شیطانی، نیمة شعبان است؛ امّا نه با جشن‌های ظاهری و کیک و ساندیس؛ بلکه با اتّفاقی که جان را تغییر می‌دهد تا از این طریق نطفه‌ای شکل بگیرد و بارور شود و از افراد، به جوامع انتقال یابد تا بالاخره از این قطار پیاده شوند و با قطاری دیگر که به مقصدی دیگر می‌رود، پیش به سوی جانِ جهان روند:
«مَن یتّقِ الله یجعل له مَخرجاً؛ هر کس تقوا پیشه کند، خداوند راه خروج [از تنگنا] را برای او می‌گشاید.»

امام، رفیق می‌خواهد؛ نه سرباز
استاد شفیعی سروستانی، در تشریح این موضوع که «امام نیازی به سرباز ندارند»، بیان کردند:
«امیرمؤمنان(ع) فرمودند: صاحب این امر شرید (آواره) فریدِ (تنها) طریدِ (طرد شده) وحید (تنها و یگانه) است» و برای غریب فرید طرید وحید، چه نیازی به سرباز است؟ اگر بنا شود که کسی بخواهد با امام باشد، باید رفیق ایشان باشد و امام به سرباز نیاز ندارد.»
سردبیر ماهنامة موعود، بیان کردند: ما با امام رفاقت نکردیم در حالی که ایشان به توصیف امام رضا(ع): «پدری مهربان، برابری برادر، رفیقی شفیق و چون مادری دلسوز است به کودک...» رفاقت را برای ما تمام کرده‌اند. امیرمؤمنان(ع) زیباترین توصیف را درباره حضرت صاحب‌الزّمان(عج) دارند و آن این است: «حسن اولئک رفیقا؛ چه خوب است آن بهترین رفیق.»
استاد و محقّق حوزة مهدویت و ولایت، «مودّت» را که مزد رسالت حضرت رسول اکرم(ص) است جلوه ای از رفاقت دانستند و از افرادی نام بردند که با همین مودّت و دوستی، خود را به مقام قرب امام رساندند؛ چنانچه امام عصر(عج) در نامه ‌هایشان به شیخ مفید، این عالم بزرگوار را «دوست رشید» و «دوست مخلص» خطاب می‌کنند.

در همین راستا، استاد سروستانی «دوستی و رفاقت» با امام زمان(عج) را مقصدی دانستند که خود حضرت به شیعیان معرفی کردند و فرمودند: « امام عصر(عج) ضمن  توقیعی در پاسخ به سؤال شیعیان فرمودند:
«پس شما هم از خدا بترسيد و تسليم ما شده و كارها را بما واگذاريد، و بدانيد كه هر خيرى از ما به مردم مى‏رسد، براى اطّلاع از آنچه بر شما پوشيده است اصرار مورزيد، و به چپ و راست ميل نكنيد، مقصد خود را با دوستى ما بر اساس راهى كه روشن است به سمت ما قرار دهيد...»
امام صادق(ع) نیز در روایتی تأکید می‌کنند که مؤمنان می‌بایست برای رسیدن به «فرج و گشایش»، خود را «وقف امام کنند.» استاد سروستانی در توضیح این فرمایش امام، بیان کردند:
«وقتی چیزی را وقف می‌کنیم یعنی دست از تصرّف در آن به طور کامل برداریم و وقتی امام می‌فرمایند که باید خودتان را وقف کنید، باید جوری در خدمت امام قرار بگیریم و از خود اراده و تصمیمی نداشته‌باشیم که امام آن طور که می‌خواهند ما را در مسیر ببرند. یعنی امام در برابر ما مبسوط الید بشود و اعمال ولایت کند و وقتی اعمال ولایت نمایند، آنگاه امام ما را به آبشخور زلال ولایت می‌رسانند و دریچه‌های برکت آسمان‌ها و زمین گشوده می‌شود.»

استاد سروستانی با تأکید بر فرمایش امام که فرمودند: «ما به خاطر حضور ستمگران در نقطه‌ای دورافتاده سکنی گزیده‌ایم...» تأکید کردند که ما رسم ستمگری را به جای رفاقت پیش گرفته ایم و افزودند: «من بر این باورم که حضرت صاحب‌الامر(عج) آنچنان در مقام منیع ولایت در عزّت تمام مستقرّند که هرکس - فردی یا جمعی- در اخلاص‌ورزیدن درباره او و وقف خودش برای او خالصانه پیش رود، «او» در زیباترین صورت همه امورش را آباد و اداره می‌کند و هر کجا آن فرد درماند، مددش می‌دهند و هر کجا راه نیافت، به او راه می‌نمایند.

ویژگی‌های دوست
استاد سروستانی در ادامه به برخی ویژگی‌های رفیق از زبان امیرمؤمنان علی(ع) اشاره فرمودند که در ادامه برخی از آنها را می‌آوریم:
•    دوست واقعی کسی است که باطن او صاف و سالم باشد.
•    دوست واقعی کسی است که در مورد عیبت تو را نصیحت کند و در پشت سرت مواظب تو باشد و تو را بر خود مقدّم بدارد.
•    در تنگی و سختی ارزش دوستی آشکار می شود.
•    هر کس که برای تو غمخواری کند، دوست تو است.
•    بدترین دوستان تو کسی است که برایش به زحمت می افتی.
•    هر کس که ما را دوست دارد باید تن پوش بلا و گرفتاری آماده کند.

استاد بهترین مصداق برای رفاقت را همان یاران امام حسین(ع) دانستند که «خواسته‌های امامشان را بر خود مقدّم می‌داشتند» و در حمایت از او از هیچ کاری دریغ نمی‌ورزیدند و جانشان را سپر بلای امام می‌کردند و به واقع، در خدمت امام بودند و گوش به فرمان او؛ چنانچه در دعای عهد از خداوند می‌خواهیم:
«خدايا مرا، از ياران و مددكاران و دفاع كنندگان از او قرار ده، و از شتابندگان به سويش، در برآوردن خواسته هايش، و اطاعت كنندگان اوامرش، و مدافعان حضرتش، و پيشی گيرندگان به جانب خواسته اش، و كشته شدگان در پيشگاهش.»

این نشست با دعای آل یاسین به پایان رسید و مردم با کتاب‌های تازه و ماهنامه جدید الانتشار با موضوع ویژه «آقازادگی» راهی خانه‌اشان شدند. لازم به ذکر است که مؤسّسة فرهنگی هنری موعود عصر(عج) در ماه مبارک رمضان، نشست نخواهند داشت.









 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشتن نظر