با دعای فرج، «نوربالا» می زنیم
موقعیت شما: اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»با دعای فرج، «نوربالا» می زنیم

با دعای فرج، «نوربالا» می زنیم

دوشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۶ ساعت ۰۶:۰۲
امتیاز این گزینه
(1 رای)

مَثل دعای فرج مثل «تلفن» است. تلفنی که ارتباط ما را با دوستمان برقرار می‌کند.


آن بخش از دعا که به ما یادآوری می کند آقا و بهترین دوستمان، از بی وفایی و بدقولی ما، رنج می کشد و در گوشه ای از دنیا، غریبانه، به حال و روز ما دعا می کند، اندوهبار است؛

امّا آن بخش از دعای فرج که به ما تذکر می دهد در دوران رنجبار و بحران زده ی آخرالزمان، مردی به فکر ماست که دنیا در دست اوست، زیباترین و امیدوارکننده ترین بخش ایمان به حضرت بقیة الله (عج) است.

فرقی نمی کند؛ چه بخش اندوهبار و چه بخش امیدوار کننده ی دعای فرج، باعث پیوند و ارتباط ماست با تنها ابرمرد جهان.

این ارتباط، مثل همان چیزی است که در اصطلاح به آن می گویند: «دل به دل راه دارد!»؛

البته هر ارتباطی، نتایجی دارد. عبارت «کمال همنشین در من اثر کرد» از همین نتیجه، ساخته شده است.

معلوم است که ارتباط (ولو ارتباط قلبی) با مولایی که از جنس نور است، نتیجه اش نورانی شدن است.

چنانچه امام صادق (ع) خطاب به یکی از دوستانشان، می فرمایند: «ای ابوخالد! به خدا سوگند! که نور امام در دل ‏های مؤمنین از آفتاب درخشنده در روز، روشن‏ تر است و آن ‏ها (امامان) به خدا قسم، دل‏ های مؤمنین را نورانی می ‏کنند.... واللَّه ای ابوخالد! هیچ بنده‏ ای ما را دوست ندارد و به ما دوستی نجوید تا آن ‏که خداوند دلش را پاک سازد، و خداوند دل هیچ بنده ‏ای را پاک نمی ‏نماید تا این‏ که تسلیم ما شود و با ما سازگاری کند، پس هرگاه چنین شد که با ما سازگاری نمود، خداوند او را از سختی حساب نگه دارد و از هراس بزرگ روز قیامت ایمنی بخشد.»

دوران غیبت، به خودی خود، سیاه و بی ستاره است و اگر مراقبت خورشیدی چون آقای ما نبود، معلوم نبود براستی در روزگار بوی نا گرفته و سایه وار مان، حرفی از نور باقی می ماند؟

به لطف آقای ماست که:

همیشه ابر ز خورشید رنگ می گیرد
به هرکجا بروی این صحیفه زرکوب است


برگرفته از «انتظار، منتظر و تکلیف منتظران»؛ به نقل از مکیال المکارم.

خرید از یاران شاپ: http://yon.ir/9SGmy

نوشتن نظر