استراتژی نا امن‌سازی و تغيير
موقعیت شما: صفحه یک»سخن سردبیر»استراتژی نا امن‌سازی و تغيير

استراتژی نا امن‌سازی و تغيير

يكشنبه ۱۰ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۳۵
امتیاز این گزینه
(1 رای)

استراتژی ناامن‌سازی جریان پیچیده‌ای است كه استعمار نو آن را برای ساكنان كشورهای غیرغربی (آسیا، آفریقا، شبه قاره هند و ...) رقم می‌زند و مناسبات فردی و اجتماعی آنها را آلوده می‌سازد، تا هیچ‌گاه مجال پرسش از خصم، تجربه ثبات و سیری رشد یابنده در مناسبات مادّی و فرهنگی را نیابند.

 


از همین روست كه كشمكش و بحران، روزيِ دائمی مردم آفت‌زده و مبتلای ـ به اصطلاح غربی‌ها ـ توسعه‌نیافتگی، جهان سومی شده است.
در طول تاریخ، هیچ كلاهی به بزرگی و گشادی كلاه دمكراسی و لیبرالیسم ملحدانه بر سر مردم جهان نرفته است.

دیوی كه در صورت یك پری‌رو جلوه كرد تا تغییر، جنجال و هیجان در مناسبات اجتماعی و سیاسی چشم‌ها را بر سكّان‌داران پشت پرده  سازمان‌های مخفی و استعماری ببندد؛ هم‌آنان كه در كار و اندیشه قدرت بلامنازعه و  حكومت جهانی، حتّی برای لحظه‌ای، همان به اصطلاح دمكراسی، تساوی آراء و حتّی جمهوريّت را پذیرا نیستند.

كدام انسان منصفی می‌تواند بر سلطه بلامنازعه، مستمر، قدرتمند و نسل در نسل #الیگارشی_زرسالاران_یهودی بر مقدورات و مقدّرات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و رسانه‌ای غرب نام جمهوريّت بگذارد و آن را متّهم به داشتن نظامی دمكراتیك كند؟

امیدوارم خواننده محترم گمان نكند نگارنده هوادار و طالب استبداد، رژیم سلطنتی یا فاشیسم است،روزی در پایان یك جلسه طولانی دانشگاهی، خطاب به جوانی كه سرمست از عضویت در شورای شهر خودش بود، گفتم:

ای عزیز! سخنی حكمت‌آمیز را از حكیمی چینی برایت می‌گویم و امیدوارم آن را هماره در گوش جان داشته باشی! آن حكیم گفته بود:

▫️مردم را سه حق بر گردن حاكم است. اوّل نان، دوم امنيّت و سوم اعتمادِ به حاكم و گفته بود:
اگر حاكمی در وقت اضطرار بر سر دوراهی گزینش «نان مردم» یا «حفظ امنيّت مردم» درماند، شایسته است امنيّت را بر نان مقدّم بدارد؛

زیرا هرگاه مردم در امنيّت به سر برند، بدون نان هم در كنار حاكم و امیر خود می‌مانند و اگر از بدِ روزگار حاكم بر سر دوراهی گزینش «#امنیت_مردم» یا «حفظ اعتمادِ آنها به حاكم» درماند،  اعتماد مردم را بر امنيّت آنان مقدّم بدارد؛

زیرا هر گاه مردم به حاكم و امیر خود اعتماد داشته باشند، در فقر و ناامنی نیز در كنار او می‌مانند و رهایش نمی‌كنند. امان از روزی كه مردم سومی را از دست بدهند... یعنی اعتماد به حاكم را.

از همین روست كه اعتماد مردم به حاكمان سیبل و هدف مهمّی است كه دشمن بیرونی با تمام دقّت و قوا آن را نشانه می‌رود. آن هم در كشورهای مستقل كه ساكنانش مقابله با دولت‌های استعماری و استكباری آخرالزّمانی را مقصود خود ساخته‌اند.

نباید از خاطر برد كه تغییراتِ فاقد منطق، عجولانه و پی‌درپی، در خود و با خود پیامدهای زیر را دارا است:
1. بروز ناامنی؛
2. فوران ناشكیبایی؛
3. فرصت‌سوزی؛
4. فرصت‌یابی خصم؛
5. گشایش روزنه فرصت‌طلبی طمّاعان و ... .

و نباید از یاد برد كه ترتیب و تنظیم مناسبات عمومی مردم، مسدود شدن روزنه رخنه و نفوذ خصم، حفظ ثبات و بالأخره آرامش و ثبات روانی مردم برای مدّتی دراز در گرو:
1. جعل قوانین شایسته برای عموم مناسبات؛
2. نهادینه شدن قوانین و قانون‌گرایی؛
3. ثبات مقرّرات؛
4. مداومت در اعمال قانون و اجرای آن توسط مجریان است.

در میان ما، همواره پنج موضوع: حركت‌های سینوسی مجریان، تبصره‌ها و مادّه‌های نهفته در لابه‌لای قوانین (كه هماره نقش گریزگاه را ایفاء می‌كنند) جماعتی كه برای خود شأنی فراقانونی قائلند، فقدان نظام نظارت‌كننده امین و ملاحظات فامیلی و حزبی، به جان عالی‌ترین قوانین می‌افتند و چون موریانه آن را از درون می‌پوسانند.

نباید فراموش كرد كه احساس ناامنی بیشتر از خود ناامنی، فضا، مناسبات و روابط مردم را آلوده و آسیب‌پذیر می‌سازد.دشمن خارجی از همه ابزارها و حیله‌ها برای متغيّر و متزلزل ساختن اركان یك نظام مستقل و براندازی آن بهره می‌جوید و تغییر را بر حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی یك ملّت مستولی می‌سازد.

ركن ثابت و مقتدر حقیقی و ستون قائم و نگه دارنده هستی به اذن الله،
حضرت مولانا صاحب‌الزّمان(عج) است كه همراه با توكّل و توسّل به ایشان می‌بایست عقل تدبیرگری را بر پای شتر سركش تغییر ببندیم تا طوفان فروكش كند، زمین و آسمان آرام گیرد، امان و امن زمین برسد و زمینه‌های تأسیس دولت با ثبات كریمه‌اش مهيّا شود. إن‌شاءالله

1 نظر

  • لینک نظر سعید چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۰۰ نوشته شده توسط سعید

    سلام
    خیلی خیلی خیلی ممنون و خوشحالم که مثل سایت‌های دیگه مردم رو آشوبگر اغتشاشگر و اوباش نخوندید.
    باز هم خیلی ممنونم و دست شما رو میبوسم که منطقی مینویسد. اما واقعا اگر ما برای حفظ وحدت و امنیت باید مدارا کنیم چرا یکبار به آقایون که دارای مقام در کشور ما هستند و از شدت ثروت به قارون شباهت پیدا کردن یکبار تذکر داده نمیشه که یکبار و برای یک ماه مثل حاشیه نشینان برید و در مرتضی گرد ساکن بشید؟
    این چند میلیون حاشیه نشین که حاصل نظام ماست انسان نیستند؟

    التماس میکنم و خواهش میکنم مثل سایت‌های که حافظ منافع مسولان ثروتمند هستند نباشیم و به جای این همه تذکر به مردم یکبار به آقایان تذکر دهید که با فساد خود و تصویب قانون به نفع خود کشور را تبدیل به سوریه نکنید.

نوشتن نظر