عصر غيبت به معناي تعطيلي روابط سياسي جامعه شيعه نیست
موقعیت شما: اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»عصر غيبت به معناي تعطيلي روابط سياسي جامعه شيعه نیست

عصر غيبت به معناي تعطيلي روابط سياسي جامعه شيعه نیست

سه شنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۴ ساعت ۰۵:۵۹
امتیاز این گزینه
(0 آرا)

حجت الاسلام محمد رضایی در گفت و گو با خبرنگار حوزه مهدویت خبرگزاری شبستان با اشاره به وضعيت سياسي حق و باطل در دوران انتظار، گفت: الگوي سياسي جامعه حق بر مبناي حاكميت سياسي انسان كامل طراحي شده است تا در تجربه تاريخي حق زيستي و حق ياوري در بلوغ نهائي خود به آرمان شهر موعود برسد.

وی افزود: دو عامل كثرت و گستردگي حق گريزانِ باطل پذير، در كنار ضعف و در اقليت بودن جبهه حق كه بعضا شاید عدم بلوغ كافي آنها نیز مي باشد؛ در نهايت مواجهه سياسي/ تاريخي رهبران حق و باطل باعث رخداد غيبت آخرین انسان كامل در قالب امام دوازدهم شيعيان شد.

حجت الاسلام رضایی با بیان اینکه پديده غيبت به معني تعطيلي روند جامعه سازي و امر سياست ورزي نیست، اظهارداشت: به این معنی که همان دوراني كه امامان شيعه در جامعه حضور داشتند، ولي خانه نشين بودند، به مديريت روابط سياسي جامعه شيعه پرداخته و در نيمه دوم تاريخ امامت از زمان امام صادق(ع) تا پايان دوران غيبت صغري هم با طراحي و ايجاد سازمان وكالت به گونه اي پنهانی نظامي سياسي/اجتماعي براي شيعه بر محوريت امامت در ميان  جامعه اسلامي ايجاد كرده بودند.

این پژوهشگر مهدوی ادامه داد: معناي اين سخن اينكه در دوران حضور اما خانه نشيني امامان اين پديده به معني محروميت جامعه اسلامي از رهبري و سياست كلان امام معصوم بوده است، ولي جامعه شيعه در مرتبه اي خردتر از اين رهبري سياسي بهرمند بوده اند. رهبري كه با رخداد غيبت پايان نيافت و در قالب نيابت 4 نائب در دوران غيبت صغري استمرار يافت.

وی افزود: اين نيابت اگر چه در قالب رهبري انسان كامل نبود ولي از باب ضرورت و اضطرار مي طلبيد در زمانه اي كه انسان كامل مجال تشكيل حاكميت و دولت ندارد، حداقل جامعه حق توسط پيرواني كه نزديكترين شباهت را با وليّ معصوم دارند، رهبري شود، شباهت و همانندي اي كه اولويت هاي آن در ايمان و عبوديت، عمل صالح و تقوا، عدالت و شجاعت، علم و دانش ديني، درايت و آگاهي هاي سياسي و اجتماعي و مديريتي (افضلیت در مرتبه انسان کمال جو) خود را نشان می داد.

حجت الاسلام رضایی با بیان اینکه اين تدبير به ضرورت عقل و با تاکید نصوص درون دینی با آغاز غیبت کبری در قالب مرجعيت (و ولايت فقيه) خود را استمرار داد، تصریح کرد: این مدیریت سیاسی اضطراری ضمن اينكه از جهت سياسي باعث مي شد جامعه شيعه از پراكندگي و يا زوال و انحطاط نجات یابد، از سوي ديگر با انتخاب علماي برجسته و روزآمد در هر زمان و در بستر رشد تاریخ و جامعه حق باعث رشد دهي و بلوغ سياسي تدريجي جامعه شيعه براي پذيرش امر دشوار و رسالت سنگين ولايتِ انسان كامل در دوران ظهور می باشد.

این پژوهشگر مهدوی با اشاره به معضل بزرگ در انسان شناسی تاریخی بشری، خاطرنشان کرد: مهم ترین معضل در انسان شناسی تاریخی بشری، عدم آمادگی و عدم پذیرش و یا عدم تحمل ولایت سیاسی انسان کامل از سوی اکثریت تاریخی و معاصر انسان ها است.

وی اظهارداشت: این وضعیت اگر همراه سلامت اجمالی تاریخ سیاسی بشری و یا کمال و رشد نسبی اکثر این انسان ها در بستر تاریخ و یا در زمانه حال می بود، در این صورت می توانست ادعا کرد که مشکل عدم تحقق این ولایت پذیری شاید از ناکامی درونی نظریه انسان شناسی سیاسی کمال گرا باشد.

حجت الاسلام رضایی گفت: ولی دوگانه ؛ ناکامی تمامی تجربه های سیاسی تاریخی و  معاصر باطل ، در کنار تبیین ابعاد پیچیده انسان شناسی ؛ امروزه دیگر به این باور پذیری یاری رسانده که هرچه یک نظریه سالم تر و جامع تر و کامل تر و با دامنه ماموریت جهانی، مشروط به انتخاب آزادانه باشد ؛ در این صورت تحقق اش بدین آسانی نخواهد بود و تنها زمانی محقق خواهد شد که از جهت درک و بلوغ سیاسی اکثریت که برآمده از ناکامی های پیاپی و رسیدن نظریه پردازی ها و تجربه های عملی به بن بست است، آمادگی پذیرش آن تبدیل به یک خواست جهانی شود.

نوشتن نظر