دنیایی که روی خوش نشان نمی دهد
موقعیت شما: اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»دنیایی که روی خوش نشان نمی دهد

دنیایی که روی خوش نشان نمی دهد

دوشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۴ ساعت ۱۶:۴۵
امتیاز این گزینه
(4 آرا)

شما را از دنيا مى ترسانم، كه شيرين و سرسبز مى نمايد، پوشيده به شهوات است، و خود را با نقد بودنش محبوب كرده، با موجودى اندكش جلب نظر مى كند، خود را با آرزوها آرايش داده و با زيور غرور آراسته كرده، شاديش دوام ندارد و از درد و اندوهش امانى نيست. در شدت فريبندگى و زيانبارى و در تغيير و زوال پذيرى است، فنا شونده و نابود شدنى است، شكمباره اى هلاك كننده است، آن گاه كه آرزوى دنياپرستان و مردمان دلبسته به آن درباره آن به نهايت رسد بيش از آنچه خداوند در قرآن فرموده نخواهد بود: «حيات دنيا مانند آبى است كه از آسمان نازل كرديم، پس روييدنى زمين با آن درآميخت، سپس آن روييدنى خشك و خرد شده و بادها آن را پراكنده مى سازد، و خداوند بر همه چيز تواناست.»

احدى از دنيا شادمان نشد مگر اينكه گريه و اندوه را به دنبالش فرستاد، و به كسى روى خوش نشان نداد مگر اينكه با سختى و ناراحتى به او پشت كرد، و باران راحتى بر كسى نباريد مگر اينكه با رگبارى از بلا به او هجوم كرد. شايسته است كه چون در روز روشن يار كسى شود به وقت شب به صورت ناشناس رخ نمايد. اگر جانبى از آن شيرين باشد جانب ديگرش تلخ و وبا خيز است. كسى از خوشى اش برخوردار نشود مگر اينكه از بلاهايش رنج و سختى ببيند، و شبى در امن و راحت در آن به سر نبرد مگر اينكه صبح بر بال خوف و ترس آن بنشيند. هم خود بسيار فريبنده است و هم آنچه در آن است، نابودشدنى است و هر كه روى آن است رو به فناست.

منبع: بخشی از خطبه 110 نهج البلاغه به نقل از عرفان

نوشتن نظر