متن و ترجمه نهج البلاغه (خطبه 31)
موقعیت شما: اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»متن و ترجمه نهج البلاغه (خطبه 31)

متن و ترجمه نهج البلاغه (خطبه 31)

سه شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۰۷:۳۹
امتیاز این گزینه
(9 آرا)

 

متن:

و من كلام له عليه السلام لما أنفذ عبد الله بن عباس إلى الزبير قبل وقوع الحرب يوم الجمل ليستفيئه إلى طاعته

لَا تَلْقَيَنَّ طَلْحَةَ فَإِنَّكَ إِنْ تَلْقَهُ تَجِدْهُ كَالثَّوْرِ عَاقِصاً قَرْنَهُ يَرْكَبُ الصَّعْبَ وَ يَقُولُ هُوَ الذَّلُولُ وَ لَكِنِ الْقَ الزُّبَيْرَ فَإِنَّهُ أَلْيَنُ عَرِيكَةً فَقُلْ لَهُ يَقُولُ لَكَ ابْنُ خَالِكَ عَرَفْتَنِي بِالْحِجَازِ وَ أَنْكَرْتَنِي بِالْعِرَاقِ فَمَا عَدَا مِمَّا بَدَا

أقول هو عليه السلام أول من سمعت منه هذه الكلمة أعني فما عدا مما بدا

ترجمه:

به «ابن عبّاس»، آنگاه كه او را نزد «زبير» اعزام مي‏فرمود تا پيش از جنگ جمل به اطاعت خود بازش گرداند

شناخت دشمن

با «طلحه» رو به رو مشو، كه او را گاوي آماده حمله با شاخهاي تيز كرده يابي. او «كوه» را «كاه»، و كارهاي سخت و دشوار را ساده و راحت جلوه دهد. ولي با «زبير» ديدار كن كه نرمخوتر است. پس به او بگو پسر داييت گويد: مرا در حجاز مي‏شناختي ولي در عراق نشناختي. منظورت چيست شريف رضي گويد: اين جمله «فَما عَدا مِما بَدا» در ادبيّات عرب نخست از آن حضرت شنيده شده است.

اندیشه

نوشتن نظر